Markasyt
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Markasyt | |||||
|
|||||
Mała klastra kryształów Markasytu |
|||||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||||
| Skład chemiczny | dwusiarczek żelaza (FeS2) zawiera kationy żelaza (Fe2+) i aniony dwusiarczkowe S2−2 |
||||
| Twardość w skali Mohsa | 6–6,5 | ||||
| Przełam | niewyraźny | ||||
| Łupliwość | wyraźna | ||||
| Pokrój kryształu | tabliczkowy, pręcikowy | ||||
| Układ krystalograficzny | rombowy | ||||
| Gęstość minerału | 4,89 g/cm³ | ||||
| Właściwości optyczne | |||||
| Barwa | jasnożółta z odcieniem zielonkawym | ||||
| Rysa | zielonkawoczarna | ||||
| Połysk | metaliczny | ||||
Markasyt[1] – minerał z gromady siarczków. Należy do minerałów pospolitych.
Nazwa pochodzi od arab. marqasitae bądź pers. marcasisa – w ten sposób określano piryt i markasyt.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Właściwości [edytuj]
Tworzy kryształy tabliczkowe lub słupkowe. Często tworzy zbliźniaczenia w kształcie charakterystycznych grzebieni. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, skorupowych, nerkowatych, kulistych. Znane są formy rozetowe przypominające róże. W skałach osadowych tworzy konkrecje. Jest izostrukturalny z lelingitem. Obok pirytu jest drugą odmianą polimorficzną siarczku żelaza.
Jest kruchy, nieprzezroczysty, pospolity (podobnie jak piryt)[1].
Występowanie [edytuj]
Jest produktem działalności hydrotermalnej, bywa znajdowany wśród skał osadowych, gdzie towarzyszy pirytowi.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Niemcy – Westfalia, Saksonia, Harz, Czechy, Wielka Brytania, Hiszpania, USA, Rosja, Belgia, Chile.
- W Polsce: w okolicach Turoszowa, Nowej Słupi, w Pomorzanach k. Olkusza, w kopalniach rudy miedzi (KGHM PM S.A.) k. Lubina.
Zastosowanie [edytuj]
- do produkcji kwasu siarkowego[1],
- od starożytności służy jako kamień ozdobny – kaboszony i płytki,
- dobrze wykształcone kryształy są szlifowane fasetkowo,
- bywa stosowany do wyrobu biżuterii,
- jest interesujący dla kolekcjonerów.