Marlin błękitny

Marlin błękitny
Makaira nigricans
Lacepède, 1802
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	promieniopłetwe
Rząd	okoniokształtne
Podrząd	makrelowce
Rodzina	żaglicowate
Rodzaj	Makaira Lacepède, 1802
Gatunek	marlin błękitny
Synonimy
Eumakaira nigra Hirasaka & Nakamura 1947 Histiophorus herschelii (Gray, 1838) Istiompax howardi Whitley 1954 Maikaira nigricans Lacepède, 1802 Makaira ampla (Poey, 1860) Makaira ampla ampla (Poey, 1860) Makaira bermudae Mowbray, 1931 Makaira herschelii (Gray, 1838) Makaira nigricans ampla (Poey, 1860) Makaira nigricans nigricans Lacepède, 1802 Makaira perezi de Buen, 1950 Orthocraeros bermudae (Mowbray, 1931) Tetrapturus amplus Poey, 1860 Tetrapturus herschelii Gray, 1838 Tetrapturus mazara Jordan & Snyder 1901 Xiphias makaira Shaw 1803
Zasięg występowania
Multimedia w Wikimedia Commons

Marlin błękitny^{[potrzebne źródło]}, makajra błękitna^{[potrzebne źródło]} (Makaira nigricans) – gatunek ryby z rodziny żaglicowatych (Istiophoridae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Makaira.

Występowanie

Zasiedla tropikalne i subtropikalne wody Atlantyku pomiędzy 44°N a 30°S. Ryba ta pływa zarówno na pełnym oceanie, jak i w pobliżu wybrzeży.

Charakterystyka

Cechą charakterystyczną są dwie płetwy grzbietowe i 2 płetwy odbytowe oraz silnie wydłużona górna szczęka przekształcona w długi szpic, którym marliny atakują ławice ryb stanowiących, poza głowonogami, ich pożywienie. Ubarwienie zazwyczaj szare lub stalowoniebieskie.

W poszukiwaniu pożywienia odbywają dalekie wędrówki.Marliny są samotnikami. Ich wędrówki są związane z sezonowymi zmianami temperatury wody. Poruszają się szybko (ok. 80 km/h). Charakteryzują się również dużą wytrwałością podczas wędrówek. Ryba ta co jakiś czas efektownie wyskakuje ponad powierzchnię wody. Marlin poluje w ciągu dnia na makrele, tuńczyki i głowonogi.

Dorasta do 5 m długości ciała i masy ciała do 820 kg. Samice zazwyczaj są są większe od samców. Jedynymi wrogami naturalnymi są dla nich rekiny.

Rozmnażanie

Tarło ma miejsce między majem a listopadem. Dorosła samica składa wówczas kilka milionów jaj o średnicy 0,3–0,6 mm. Larwy wykluwają się z nich po 7 dniach. Młode ryby pozostają w grupie do 8 roku życia i wspólnie zdobywają pokarm.

Ochrona gatunku

W wielu miejscach mięso marlina uważane jest za niesmaczne i łowi się go tylko jako trofeum wędkarskie. Jednak niektóre kraje, jak np. Kuba, wyławiają duże ilości tej ryby. Następuje powolny spadek liczebności tego gatunku.