Marmur karraryjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pietà watykańska – dzieło wykonane w marmurze z Carrary

Marmur karraryjski (marmur kararyjski, karar[1]) – szlachetna odmiana białego marmuru plamiście popielatego z harmonijnie rozmieszczonymi na białym tle żyłkami.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Odmiana charakteryzuje się wysokim stopniem przekrystalizowania, wysoką (sięgającą do 90%) zawartością czystego węglanu wapnia oraz niską zawartością tlenku magnezu. Odmianę tworzą średnio i grubokrystaliczne białe marmury kalcytowe. Marmur karraryjski jest odmianą trwałą, względnie odporną na wietrzenie, o dużej wartości dekoracyjnej.

Nazwa „marmur karraryjski” pochodzi od miejscowości Carrara, w okolicy której występują jedne z największych złóż marmuru, z których ta odmiana jest wydobywana[2].

Stosowany głównie jako materiał rzeźbiarski oraz w budownictwie jako kamień dekoracyjny i okładzinowy. W marmurze karraryjskim tworzyli dzieła tacy rzeźbiarze jak Michał Anioł czy Giovanni Lorenzo Bernini. Z marmuru karraryjskiego Michał Anioł wyrzeźbił m.in. Pietę watykańską, Madonnę z Brugii oraz grobowiec papieża Juliusza II.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Doroszewski (red.): karar. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2014-03-19].
  2. Hans Gasser (Seuddeutsche Zeitung): Piękno zaklęte w marmurze (pol.). [dostęp 2011-11-28].