Marryzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Marryzm (nowa nauka o języku) – pseudonaukowa teoria, stworzona przez Nikołaja Jakowlewicza Marra w latach 1920-1926. Zgodnie z podstawowymi zasadami marryzmu:

Stosownie do powyższego wyróżnić można cztery etapy ewolucji języka:

  1. języki izolujące odpowiadają wspólnocie rodowej,
  2. języki aglutynujące odpowiadają koczownictwu,
  3. języki jafetyckie stanowią kolejny etap rozwoju,
  4. języki fleksyjne i alternacyjne odpowiadają podziałowi klasowemu.

Pomimo całkowitej sprzeczności z wynikami badań naukowych (np. język chiński jest izolujący mimo że używa go rozwinięta cywilizacja licząca 4000 lat) teoria ta obowiązywała w ZSRR aż do 1950, kiedy to marryści wypadli z łask Stalina. W okresie tym zdołali spowodować znaczne uwstecznienie radzieckiego językoznawstwa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]