Martín Sarmiento

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Martín Sarmiento

Martín Sarmiento, brat Sarmiento lub ojciec Sarmiento (ur. 9 marca 1695 w Villafranca del Bierzo, zm. 7 grudnia 1772 w Madrycie) – hiszpański benedyktyn, erudyta i pisarz, przedstawiciel hiszpańskiego Oświecenia katolickiego.

Gdy miał 4 miesiące, jego rodzina przeniosła się do Pontevedra, gdzie spędził dzieciństwo i młodość. 3 maja 1710 roku wyruszył do Madrytu by wstąpić do zakonu Benedyktynów. Po ukończeniu studiów w Salamance, pracował jako profesor teologii w kilku placówkach: San Pedro Eslonza (León), Celorio (Asturia) i Oviedo. W tym ostatnim mieście przebywał od maja 1723. Nauczał tam wówczas Benito Jerónimo Feijóo e Montenegro. Uczył się przez jakiś czas od mistrza sławnego w całej Europie. W czerwcu 1725 powrócił do Galicji i zatrzymał się na krótko w Pontevedra. W 1726 zamieszkał w Madrycie, w 1727 przeniósł się do Toledo, by katalogować tam księgozbiór katedralny. Odwiedzał czasami rodzinną Galicję, do której powrócił ostatecznie w 1745.

Pisał zarówno po hiszpańsku (tj. kastylijsku), jak i w języku galicyjskim, w którym było napisane jego: "Coloquio de veinticatro galegos rústicos".

Dzieła dostępne w zbiorach internetu[edytuj | edytuj kod]