Marta Domachowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marta Domachowska
Marta Domachowska
Państwo  Polska
Miejsce zamieszkania Warszawa
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1986
Warszawa
Wzrost 176 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2001
Zakończenie kariery aktywna
Trener Paweł Ostrowski
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 37 (3 kwietnia 2006)
Australian Open 4R (2008)
Roland Garros 2R (2005, 2008)
Wimbledon 2R (2008)
US Open 1R (2005, 2006, 2008, 2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 62 (30 stycznia 2006)
Australian Open 1R (2006, 2007)
Roland Garros 2R (2005)
Wimbledon 2R (2005, 2008)
US Open 2R (2006)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Marta Domachowska w Wikicytatach
Marta Domachowska podczas meczu z Jeleną Diemientjewą, mecz o 3 miejsce, Suzuki Warsaw Masters 2008
Suzuki Warsaw Masters 2008

Marta Domachowska (ur. 16 stycznia 1986 w Warszawie) – polska tenisistka, zwyciężczyni turnieju WTA w grze podwójnej, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji, półfinalistka juniorskich imprez wielkoszlemowych (French Open 2002 i Australian Open 2003); była „pierwsza rakieta” Polski. Jest zawodniczką praworęczną, z oburęcznym bekhendem.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Początki, kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

Treningi tenisowe rozpoczęła w wieku siedmiu lat. Jej pierwszym trenerem był Włodzimierz Filipiak, który udzielał jej lekcji na kortach w Milanówku. W czerwcu 2000 zadebiutowała w juniorskim turnieju z cyklu ITF w Polsce i osiągnęła ćwierćfinał, ulegając Julianie Fedak. W kolejnych startach wielokrotnie kończyła swój udział na ćwierćfinale. Etap ten udało się jej pokonać w turnieju Prokom Open w 2001. Wówczas wygrała całe zawody, w finale pokonując Joannę Sakowicz. W następnym tygodniu również odniosła zwycięstwo, wygrywając z Tatianą Golovin w finale turnieju w Maroko. Wtedy też, partnerując francuskiej tenisistce, zdobyła trofeum w grze podwójnej. Występem w wielkoszlemowym US Open 2003 zakończyła swoje starty w gronie juniorek. 10 marca tego roku osiągnęła dziewiątą pozycję w juniorskiej klasyfikacji singlowej. Przez pewien czas była trenowana przez dawną czołową tenisistkę polską, Iwonę Kuczyńską.

Początki kariery profesjonalnej[edytuj | edytuj kod]

W roku 2001 Marta otrzymała status profesjonalny i podjęła pierwszą próbę gry w turnieju profesjonalnym. Miało to miejsce w Sopocie, tenisistka otrzymała dziką kartę do kwalifikacji, ale przegrała w pierwszej rundzie z Darią Panową. W 2002 roku skorzystała z takiej samej szansy w Warszawie i był to jej debiut w turnieju głównym. Odpadła w pierwszym spotkaniu. W Sopocie doszła do półfinału debla razem z Klaudią Jans. W maju została sklasyfikowana w rankingach WTA.

W 2003 Domachowska debiutowała w reprezentacji Polski w Pucharze Federacji. Odniosła tam cztery zwycięstwa, w tym jedno nad Węgierką Melindą Czink. W czerwcu wygrała imprezę ITF w Toruniu, w finale pokonując Anastasiję Jakimawą.

2004[edytuj | edytuj kod]

Polka dała o sobie znać w olimpijskim roku 2004. Wówczas wygrała dwa z rzędu turnieje ITF – w Warszawie i Belfort. Dwa miesiące później doszła do pierwszego w profesjonalnej karierze ćwierćfinału w marokańskiej Casablance. W Sopocie, grając z dziką kartą, poprawiła to osiągnięcie, pokonana przez Flavię Pennettę w półfinałach. Wyeliminowała Martę Marrero i Annę Smasznową. Po kilku słabszych startach we wrześniu wygrała cztery spotkania w Seulu, a w piątym – finałowym – uległa Mariji Szarapowej. Do końca sezonu wystąpiła jeszcze w Linzu, gdzie w drugiej rundzie pokonała ją Amélie Mauresmo. 27 września została po raz pierwszy sklasyfikowana w gronie stu najlepszych tenisistek świata.

2005[edytuj | edytuj kod]

Jako pierwsza rakieta kraju, Domachowska rozpoczęła rywalizację w sezonie 2005 od zawodów w Auckland. Niespodziewanie przegrała tam z Shenay Perry. Zrehabilitowała się jednak w Hobart, gdzie pokonała Akiko Morigami i Marię Elenę Camerin. Serię gorszych startów przerwała trzecią rundą w Amelia Island (porażka z Venus Williams), a kilka tygodni później drugim w karierze finałem w Strasburgu. Wygrała tam między innymi z Ai Sugiyamą; w ostatnim meczu przegrała z Anabel Mediną Garrigues. Po tym występie do września zwyciężyła tylko trzy spotkania singlowe. Przełom nastąpił w Pekinie, gdzie była w półfinałach. Ograła Meghann Shaughnessy i Zheng Jie, a Venus Williams ćwierćfinał oddała walkowerem. Marta nie poradziła sobie z Niemką Anną-Leną Grönefeld.

2006[edytuj | edytuj kod]

Udanie otworzyła sezon 2006, wygrywając pierwszy w karierze turniej WTA w grze podwójnej. Miało to miejsce w stolicy Australii, Canberze, a partnerowała jej Włoszka Roberta Vinci. Była to ostatnia edycja tej imprezy i polsko-włoski duet nie miał szans na obronę tytułu. W singlu odpadła w pierwszej rundzie; podobnie jak tydzień później w Melbourne. Tam trafiła na jedną z głównych faworytek, Belgijkę Justine Henin-Hardenne. Pod koniec stycznia Domachowska udała się do Urtijëi i zaliczyła tam finał, przegrany w trzech setach z Evą Birnerovą. Kolejny sukces Domachowska odniosła w amerykańskim Memphis. Na twardych kortach dotarła do finału, trzeciego w karierze. Została pokonana przez Sofię Arvidsson. W Indian Wells odpadła w trzeciej rundzie. 3 kwietnia została sklasyfikowana na najwyższym w karierze, trzydziestym siódmym miejscu w rankingu WTA.

Wkrótce nastąpiło załamanie formy tenisistki z Warszawy, do czego w dużym stopniu przyczyniły się problemy osobiste. Marta startowała w wielu turniejach, ale tylko w nielicznych wygrywała spotkania. Do końca roku wyszła zwycięsko zaledwie z pięciu pojedynków i, jak sama przyznała, myślała o zakończeniu kariery sportowej. Latem osiągnęła dobre wyniki w grze podwójnej, wśród których znajdują się finał w Cincinnati (razem z Sanią Mirzą) i półfinał w Stanford z Marion Bartoli.

2007[edytuj | edytuj kod]

Początek roku 2007 nie przyniósł znaczących zmian. Domachowska straciła pozycję numer jeden w Polsce na rzecz Agnieszki Radwańskiej i wypadła nawet do trzeciej setki światowej klasyfikacji WTA. Tenisistka nie była w stanie przejść kwalifikacji turniejowych. Na Australian Open po raz pierwszy zagrała w deblu ze starszą z sióstr Radwańskich. Polski debel odpadł w pierwszej rundzie. W marcu Polka odniosła pierwszą wygraną od dłuższego czasu, pokonując Catalinę Castaño w Indian Wells. Miesiąc później doszła do półfinału imprezy ITF w Dinan. Po raz drugi zagrała w Pucharze Federacji, zdobywając indywidualnie dwa punkty dla drużyny. W grze podwójnej grała z obiema siostrami Radwańskimi, ale Polki nie zwyciężyły żadnego z tych spotkań.

Domachowska wystartowała w trzech mniejszych turniejach, osiągając ćwierćfinał w Torrent. Triumfowała w konkurencji deblowej w Rzymie, partnerując Maret Ani z Estonii. Zakwalifikowała się do "polskiej imprezy WTA roku 2007" w Sztokholmie. W drugiej rundzie eliminacji pokonała Urszulę Radwańską, ale w drugim meczu głównej imprezy przegrała z późniejszą mistrzynią, Agnieszką Radwańską. W grze podwójnej partnerowała jej Emma Laine. Przegrały spotkanie otwarcia z siostrami Radwańskimi.

Druga rakieta Polski w dalszej części sezonu była w ćwierćfinale w Seulu, gdzie została pokonana przez Venus Williams. Na zakończenie roku triumfowała w turnieju ITF w Poitiers, wygrywając finał z Anną Lapuszczenkową.

2008[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2008 wzięła udział w kwalifikacjach do wielkoszlemowego Australian Open. Po wygraniu trzech spotkań, w tym ostatniego z Ayumi Moritą, awansowała do drabinki głównej. Tam zaprezentowała wysoką formę, pokonując Mathilde Johansson, Sofię Arvidsson i Li Na. Jednocześnie tę samą fazę zawodów osiągnęła Agnieszka Radwańska. To pierwszy przypadek w historii polskiego tenisa, gdy dwie Polki znalazły się w czwartej rundzie. Domachowska odpadła w tej rundzie po wyrównanym meczu z Venus Williams 4:6, 4:6, w którym miała więcej wygranych piłek i inicjatywę. Awansowała na osiemdziesiąte drugie miejsce w światowej klasyfikacji WTA.

Następnie grała eliminacje do turnieju głównego Cachantun Cup. Jednakże przegrała w decydującym pojedynku z Hiszpanką Maríą José Martínez Sánchez. W kolejnym turnieju odpadła jeszcze wcześniej (tym razem w drugiej rundzie eliminacji) Copa Colsanitas Santander.

Po przerwie w grze wystąpiła w Pacific Life Open, gdzie odpadła w I rundzie z Cwetaną Pironkową. Następnie kontynuowała występy w USA, dochodząc dwa razy do II rundy. Najpierw w prestiżowym turnieju w Miami pokonała wyżej notowaną reprezentantkę gospodarzy Jill Craybas 6:4, 0:6, 7:6(6), by przegrać z Venus Williams 4:6, 3:6.

W turnieju Bausch & Lomb Championships w Amelia Island na Florydzie w pierwszej rundzie pokonała wyżej notowaną reprezentantkę gospodarzy Meghann Shaughnessy 6:2, 6:2, by w drugiej rundzie ulec rozstawionej z numerem 13, Francuzce Virginie Razzano 3:6, 6:2, 6:7(4) mimo prowadzenia w decydującym secie 5:2.

Podczas Family Circle Cup w Charleston spotkała się już w pierwszej rundzie z Agnieszką Radwańską. Było to drugie spotkanie tych dwóch tenisistek. Tym razem mecz był bardziej wyrównany, lecz zakończył się zwycięstwem Radwańskiej 6:4, 4:6, 6:3.

Na przełomie kwietnia i maja wzięła udział w turnieju pokazowym, Suzuki Warsaw Masters, zorganizowanym w Warszawie w miejsce usuniętego z kalendarza WTA, turnieju J&S Cup. Do startu w imprezie zaproszono sześć zawodniczek, które podzielono na dwie grupy. Domachowska trafiła do grupy czerwonej w wyniku głosowania dziennikarzy, wraz z Agnieszką Radwańską i Jeleną Diemientjewą. Już pierwszego dnia turnieju doszło do rewanżu za niedawną porażkę z Radwańską w Charleston. Tenisistki meczu jednak nie dograły do końca, ponieważ Radwańska zeszła z kortu przy stanie 6:7(1), 6:2 z powodu choroby. W drugim meczu fazy grupowej Domachowska wygrała z Diemientjewą 6:3, 6:4 i wygrała swoją grupę. W walce o finał uległa Mariji Kirilenko 5:7, 3:6. W meczu o trzecie miejsce w turnieju spotkała się ponownie z Jeleną Diementiewą, ulegając 3:6, 3:6. Domachowska zajęła ostatecznie 4. miejsce w tym turnieju, wyprzedzając utytułowane Lindsay Davenport oraz Agnieszkę Radwańską.

Podczas turnieju Suzuki Warsaw Masters na konferencji prasowej po meczu z Diemientjewą doszło do podpisania umowy o współpracy pomiędzy Domachowską i Suzuki Motor Poland, głównym sponsorem warszawskiego turnieju. Na początek zawodniczka Warszawianki otrzymała do dyspozycji samochód japońskiego producenta, a inne szczegóły będą negocjowane później[1]. Domachowska wzięła udział w turnieju Istanbul Cup 2008 w Turcji. W I rundzie pokonała 7:6(2), 6:3 Marinę Erakovic z Nowej Zelandii. Kolejną rywalką Polki była Rosjanka Nadieżda Pietrowa. Marta przegrała z wyżej klasyfikowaną rywalką 2:6, 2:6. W spotkaniu tym Domachowska nie wygrała żadnego gema serwisowego. Po występie w Stambule Domachowska zagrała we French Open. W pierwszej rundzie Marta pokonała reprezentantkę Paragwaju Rossanę de los Ríos 3:6, 6:3, 6:1. W następnym spotkaniu Polka przegrała z Rosjanką Jeleną Diementiewą 1:6, 4:6. Ponadto Domachowska wystąpiła w grze podwójnej w parze z Alicją Rosolską. Zawodniczki te odpadły w drugiej rundzie turnieju.

W Wimbledonie dotarła do II rundy singla (po zwycięstwie nad Amerykanką Jill Craybas), gdzie przegrała z rodaczką Agnieszką Radwańską 1:6, 3:6. W turnieju tym wystąpiła także w deblu (w parze z Agnieszką Radwańską) i mikście (wspólnie z Fernando Verdasco). Polki dotarły do II rundy, gdzie przegrały z siostrami Williams, natomiast w mikście Domachowska z Verdasco przegrali już w pierwszym spotkaniu.

W turnieju w Stanford wystąpiła w eliminacjach, rozstawiona z numerem 1, ale już w pierwszym meczu przegrała z Michelle Larcher de Brito 0:6, 1:6. W kolejnym amerykańskim turnieju w Los Angeles dotarła do II rundy, pokonując Coco Vandeweghe 6:3, 6:3 i przegrywając z nr 3 Anną Czakwetadze 1:6, 1:6.

Następnie w Kanadzie na Rogers Cup, wygrała w I rundzie z Amerykanką Bethanie Mattek 7:5, 6:2, jednak w II przegrała 5:7, 7:5, 2:6 z Mariją Szarapową, która mimo kontuzji nie skreczowała.

Wystartowała w igrzyskach olimpijskich w Pekinie, jednak już w pierwszej rundzie singla uległa Cwetanie Pironkowej 2:6, 4:6.

W US Open 2008 odpadła już w I rundzie, przegrywając z niedawno pokonaną przez siebie Bethanie Mattek 7:6, 5:7, 4:6.

W turnieju Commonwealth Bank Tennis Classic 2008 na Bali po raz pierwszy w sezonie dotarła do ćwierćfinału, pokonując reprezentantkę gospodarzy Lavinię Tanantę, Amerykankę Jill Craybas i ulegając rozstawionej z nr 2 Szwajcarce Patty Schnyder. W grze podwójnej, występując z Rosjanką Nadią Pietrową, po raz piąty w karierze wystąpiła w finale. Zawodniczki zostały pokonane przez duet tajwańsko-chiński Hsieh Su-wei i Peng Shuai 7:6(4), 6:7(3), 7:10. Do końca sezonu nie zagrała w żadnym turnieju, kończąc go na 56 miejscu w rankingu WTA Tour, zdobywając łącznie 572 pkt.

2009[edytuj | edytuj kod]

Najlepszymi wynikami Domachowskiej w tym roku były turnieje w Fezie i Stambule, gdzie dochodziła do ćwierćfinałów. Ponadto pokazała się z dobrej strony w Warszawie, gdzie doszła do drugiej rundy. Sezon 2009 Polka zakończyła na 137. pozycji w rankingu WTA.

2010[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2010 był nieudanym sezonem dla Polki. Odpadała w pierwszych rundach turniejów w Memphis, Warszawie, Stambule i Kopenhadze, a jej największym sukcesem w tym roku był półfinał turnieju ITF w Midland. Sezon zakończyła na 296. pozycji w rankingu WTA.

2011[edytuj | edytuj kod]

W roku 2011 Domachowska nie zakwalifikowała się do nawet jednego turnieju WTA Tour. Po raz kolejny jej największym sukcesem był wynik z turnieju ITF. Był to turniej w Stambule, gdzie wygrała całe zawody, pokonując w finale Margalitę Czachnaszwili 7:5, 6:3.

2012[edytuj | edytuj kod]

W roku 2012, po dwóch latach przerwy, Polka zdołała awansować do dwóch turniejów cyklu WTA Tour. W pierwszym z nich, w Bad Gastein, odpadła w pierwszej rundzie, przegrywając z Carlą Suárez Navarro. Podczas igrzysk olimpijskich, w których nie brała udziału, Domachowska wystartowała w turnieju w Baku. W pierwszej rundzie wygrała z Caroline Garcią wynikiem 1:6, 7:5, 6:0. W drugiej przegrała z Mandy Minellą 4:6, 5:7.

2013[edytuj | edytuj kod]

W roku 2013 dwukrotnie wystąpiła w drabince głównej zawodów WTA Tour. Po raz pierwszy w Katowicach, gdzie otrzymała dziką kartę, następnie przegrywając w pierwszej rundzie. Zagrała również w turnieju w Strasburgu, gdzie po przejściu kwalifikacji odpadła w pierwszej rundzie.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 8 października 2004 Seul Twarda Rosja Marija Szarapowa 1:6, 1:6
Finalistka 2. 21 maja 2005 Strasburg Ceglana Hiszpania Anabel Medina Garrigues 4:6, 3:6
Finalistka 3. 20 lutego 2006 Memphis Twarda (hala) Szwecja Sofia Arvidsson 2:6, 6:2, 3:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 31 stycznia 2005 Pattaya Twarda Chorwacja Silvija Talaja Francja Marion Bartoli
Niemcy Anna-Lena Grönefeld
3:6, 2:6
Finalistka 2. 21 maja 2005 Strasburg Ceglana Niemcy Marlene Weingärtner Rumunia Andreea Ehritt-Vanc
Hiszpania Rosa Maria Andrés Rodriguez
3:6, 1:6
Zwyciężczyni 1. 09 stycznia 2006 Canberra Twarda Włochy Roberta Vinci Wielka Brytania Claire Curran
Łotwa Līga Dekmeijere
7:6(5), 6:3
Finalistka 3. 23 lipca 2006 Cincinnati Twarda Indie Sania Mirza Argentyna Gisela Dulko
Włochy Maria Elena Camerin
4:6, 6:3, 2:6
Finalistka 4. 14 września 2008 Bali Twarda Rosja Nadieżda Pietrowa Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
7:6(4), 6:7(3), 7-10

Historia występów[edytuj | edytuj kod]

Przypisy
A = nie uczestniczyła w turnieju
= turniej nie odbywał się
LQ = odpadła w kwalifikacjach
xR = x runda (x – numer rundy)
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo
Legenda
a Ad-Dauha w 2008 stał się turniejem kategorii I, zastępując San Diego i Zurych.
b Lista obejmuje tylko te turnieje International i zlikwidowane w których zawodniczka wystąpiła.
c Domachowska była rozstawiona z nr 9, jednak wycofała się tuż przed rozpoczęciem z powodu choroby wirusowej.
Q Do turnieju głównego dostała się przez kwalifikacje.
LL Do turnieju głównego dostała się jako szczęśliwa przegrana, mimo porażki w kwalifikacjach.
WC Do turnieju dostała się dzięki dzikiej karcie.
T1 Turniej był wówczas turniejem kategorii I
T2 Turniej był wówczas turniejem kategorii II
T3 Turniej był wówczas turniejem kategorii III
T4 Turniej był wówczas turniejem kategorii IV
T5 Turniej był wówczas turniejem kategorii V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 Suma
Zw.-Por.
Wielki Szlem
Australia Australian Open A A A A 2R 1R 1R 4RQ 7–4
Francja French Open A A A A 2R 1R LQ 2R 2–4
Wielka Brytania Wimbledon A A A LQ 1R 1R A 2R 2–4
Stany Zjednoczone US Open A A A LQ 1R 1R LQ 1R 3–5
Zw.-Por. w Wielkim Szlemie 0–0 0–0 0–0 3–2 2–4 0–4 1–3 8-4 14-17
Mistrzostwa kończące sezon
WTA Tour Championships A A A A A A A A 0–0
Obecne Turnieje WTA kategorii I
Katar Ad-Dauhaa AT3 AT3 AT3 AT2 AT2 AT2 AT2 A 0–0
Stany Zjednoczone Indian Wells A A A A 2R 3R 2R 1R 3–4
Stany Zjednoczone Miami A A A A 1R 2R LQ 2R 2–4
Stany Zjednoczone Charleston A A A A A A A 1R 0–1
Niemcy Berlin A A A A A 1R A A 0–1
Włochy Rzym A A A A A 1R A LQ 0–2
Kanada Montreal/Toronto A A A A 1R 2RQ A 2R 4–3
Japonia Tokio A A A A A A A A 0–0
Rosja Moskwa A A A LQ LQ A A A 1–2
Dawniej rozgrywane Turnieje WTA kategorii Ib
Stany Zjednoczone San Diegoa AT2 AT2 AT2 A 2R A A 1–1
Obecne Turnieje WTA kategorii II
Australia Sydney A A A A A A A A 0–0
Indie Bangalur AT3 AT3 A 0–0
Francja Paryż A A A A A 1R LQ A 0–2
Belgia Antwerpia A A A A 2R LQ A 2–2
Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj A A A A A A A A 0–0
Stany Zjednoczone Amelia Island A A A A 3RQ 1R A 2R 5–3
Wielka Brytania Eastbourne A A A A A A A A 0–0
Stany Zjednoczone Stanford A A A A A A A LQ 0–1
Stany Zjednoczone Los Angeles A A A A 1R 1R A 2R 1–3
Stany Zjednoczone New Haven A A A A LQ A A A 0–1
Chińska Republika Ludowa Pekin AT4 AT4 A LQ SF LQ A A 6–3
Niemcy Stuttgart A A A A A A A A 0–0
Szwajcaria Zurycha AT1 AT1 AT1 AT1 LQT1 AT1 AT1 1R 1–1
Austria Linz A A A 2RLL 1RQ LQ A A 6–4
Dawniej rozgrywane Turnieje WTA kategorii IIb
Polska Warszawa AT3 1RWC,T3 1RWC 2RWC 2RWC 1R A 2–5
Obecne Turnieje WTA kategorii III
Australia Gold Coast A A A A A A A A 0–0
Chile Vina del Mar LQ 2–1
Stany Zjednoczone Memphis A A A A A F A A 4–1
Kolumbia Bogotá A A A LQ A A A LQ 1–2
Meksyk Acapulco A A A LQ 2R A A A 2–2
Francja Strasburg A A A A F 2R A A 5–2
Turcja Stambuł A A A 2R 1–1
Wielka Brytania Birmingham A A A A A A A 2R 1–1
Holandia 's-Hertogenbosch A A A A 1R 2R A LQ 2–3
Węgry Budapeszt AT5 AT5 AT5 AT5 AT4 AT4 A A 0–0
Austria Bad Gastein LQ A 2–1
Stany Zjednoczone Cincinnati A A 1R A A 0–1
Indonezja Bali A A A 1RQ 1R A A QF 4–3
Chińska Republika Ludowa Kanton A A A A 2R A A Ac 1–1
Japonia Tokio A A A A A 2R A 2R 2–2
Luksemburg Luksemburg AT3 AT3 AT3 AT3 A A A 1R 0–1
Kanada Québec A A A A A A A A 0–0
Dawniej rozgrywane Turnieje WTA kategorii IIIb
Indie Kalkuta A A 1RQ 2–1
Polska Sopot LQWC LQWC 1RWC SFWC 4–4
Tajlandia Bangkok A 2R A 1–1
Obecne Turnieje WTA kategorii IV
Australia Auckland A A A A 1R LQ A A 1–2
Australia Hobart AT5 AT5 AT5 AT5 QFT5 A LQ A 3–2
Tajlandia Pattaya AT5 AT5 1RQ,T5 A 1R A A A 3–2
Portugalia Estoril A A A LQ A A A A 2–1
Czechy Praga A A A A 0–0
Maroko Fez AT5 AT5 AT5 AT5 A A A A 0–0
Hiszpania Barcelona AT3 AT3 AT3 A A 0–0
Włochy Palermo AT5 AT5 AT5 2RQ,T5 2R A A A 4–2
Słowenia Portorož A A A A 0–0
Szwecja Sztokholm A A A A A 2RQ A 4–1
Stany Zjednoczone Forest Hills AT5 A 1R A A 0–1
Korea Południowa Seul F A 1R QFQ 1R 9–3
Uzbekistan Taszkent A A A A A A LQ A 0–1
Dawniej rozgrywane Turnieje WTA kategorii IVb
Włochy Modena 1R 0–1
Australia Canberra AT3 AT5 AT5 AT5 AT5 1R 0–1
Statystyki całej kariery
Wygranych turniejów 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Ranking na koniec roku ? 356 244 74 60 90 180 56

Igrzyska Olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza kobiet[edytuj | edytuj kod]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008
I runda Bułgaria Cwetana Pironkowa 3:6, 4:6

Gra podwójna kobiet[edytuj | edytuj kod]

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008
I runda Polska Agnieszka Radwańska Ukraina Alona Bondarenko / Kateryna Bondarenko [6] 3:6, 2:6

Bilansy spotkań[edytuj | edytuj kod]

Przeciwko pierwszej dziesiątce rankingu WTA[edytuj | edytuj kod]

Bilans spotkań w turniejach WTA przeciwko zawodniczkom klasyfikowanym w pierwszej dziesiątce rankingu.

Tenisistka Liczba meczów Wygrane:przegrane Pierwsze spotkanie Ostatnie spotkanie
Rosja Marija Szarapowa 2 0:2 Seul, 3 października 2004 Montreal, 30 lipca 2008
Francja Amélie MauresmoKK 1 0:1 Linz, 31 października 2004
Argentyna Paola SuárezKK 1 0:1 Los Angeles, 13 sierpnia 2006
Stany Zjednoczone Venus Williams 4 0:4 Amelia Island, 10 kwietnia 2005 Australian Open 2008, 21 stycznia 2008
Japonia Ai SugiyamaKK 1 1:0 Strasburg, 21 maja 2005
Belgia Kim ClijstersKK 1 0:1 San Diego, 7 sierpnia 2005
Belgia Justine HeninKK 1 0:1 Australian Open, 28 stycznia 2006
Rosja Jelena DiemientjewaKK 2 0:2 Antwerpia, 19 lutego 2006 French Open, 29 maja 2008
Rosja Anastasija MyskinaKK 1 0:1 Indian Wells, 18 marca 2006
Serbia Ana Ivanović 1 0:1 Warszawa, 7 maja 2006
Czechy Nicole VaidišováKK 1 0:1 French Open, 10 czerwca 2006
Rosja Swietłana Kuzniecowa 1 0:1 Montreal, 20 sierpnia 2006
Rosja Wiera Zwonariowa 1 0:1 US Open, 9 września 2006
Rosja Dinara SafinaKK 1 0:1 Indian Wells, 17 marca 2007
Australia Alicia MolikKK 1 1:0 Montreal, 20 sierpnia 2006
Rosja Nadieżda Pietrowa 1 0:1 Stambuł, 21 maja 2008
Polska Agnieszka Radwańska 3 0:3 Sztokholm, 1 sierpnia 2007 Wimbledon, 25 czerwca 2008
Rosja Anna Czakwetadze 1 0:1 Los Angeles, 22 lipca 2008

KK Zawodniczka już zakończyła karierę.

Przeciwko Polkom[edytuj | edytuj kod]

Bilans spotkań przeciwko Polkom w turniejach WTA.

Tenisistka Liczba meczów Wygrane:przegrane Pierwsze spotkanie Ostatnie spotkanie
Urszula Radwańska 1 1:0 Sztokholm, 29 lipca 2007 Sztokholm, 29 lipca 2007
Agnieszka Radwańska 3 0:3 Sztokholm, 1 sierpnia 2007 Wimbledon, 25 czerwca 2008

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Barbary i Wiesława Domachowskich. Marta ma starszą siostrę Magdalenę. Mówi po polsku, angielsku, rosyjsku i hiszpańsku. Oprócz tenisa jej ulubionymi sportami są piłka nożna i pływanie. Ulubionym aktorem zaś Brad Pitt. Wolny czas spędza z rodziną i przyjaciółmi. Lubi chodzić na zakupy i słuchać muzyki. Związana z polskim tenisistą Jerzym Janowiczem.

Przypisy

  1. ", sport.onet.pl, 1 maja 2008. Link sprawdzony 2011-12-06. (pol.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]