Martin Damm

Martin Damm
Martin Damm (z lewej) i Robert Lindstedt
Państwo	Czechy
Miejsce zamieszkania	Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia	1 sierpnia 1972 Liberec
Wzrost	188 cm
Masa ciała	88 kg
Gra	praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny	1990
Zakończenie kariery	listopad 2010
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	0
Najwyżej w rankingu	42 (18 sierpnia 1997)
Australian Open	4R (1994)
Roland Garros	2R (1999)
Wimbledon	3R (1994, 2000)
US Open	3R (1997)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	40
Najwyżej w rankingu	5 (30 kwietnia 2007)
Australian Open	F (2006)
Roland Garros	QF (2002, 2005)
Wimbledon	SF (1997, 2006)
US Open	W (2006)

Martin Damm (ur. 1 sierpnia 1972 w Libercu), tenisista czeski, specjalista gry podwójnej, finalista turniejów wielkoszlemowych w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Jako junior sięgnął po tytuły mistrza Europy do lat 12, 14 i 16, był także w finale juniorskiej edycji US Open w 1989 (w parze z Janem Kodešem juniorem). W 1990 rozpoczął karierę zawodową; wystąpił w t.r. dzięki "dzikiej karcie" w turnieju Grand Prix w Pradze, ale odpadł już w I rundzie. Startował początkowo w turniejach challengerowych. W lipcu 1991 wygrał challenger w Warszawie, pokonując po drodze m.in. Libora Pimka, Daniela Orsanica i Davida Rikla. W 1992 debiutował w turnieju wielkoszlemowym na Wibledonie, pokonując Kanadyjczyka Chrisa Pridhama, a trzykrotnego zwycięzcę tego turnieju Niemca Borisa Beckera zmuszając do pięciosetowej walki. Do II rundy dotarł także w debiucie na US Open 1992, gdzie pokonał Argentyńczyka Franę i przegrał z Amerykaninem Samprasem. W 1992 wygrał ponadto challengery w Dublinie (w finale z Niemcem Arne Thomsem) i Akwizgranie (w finale z Nowozelandczykiem Brettem Stevenem).

W 1993 Damm awansował do czołowej setki rankingu światowego. Był w t.r. w półfinale turnieju ATP World Tour w Bazylei, po wygranych nad Andersem Järrydem, Janem Siemerinkiem i Arnaudem Boetschem; przegrał z szóstym na świecie Niemcem Stichem. W 1994 osiągnął swój najlepszy wynik w turniejach wielkoszlemowych w grze pojedynczej - był w IV rundzie (1/8 finału) Australian Open (pokonał m.in. Francuzów Leconte'a i Pioline'a, przegrał ze Szwedem Gustafssonem).

Najlepszy okres w karierze singlowej Damma przypadł na lata 1996-1998. Był wówczas w pięciu finałach turniejowych - w 1996 w Seulu (porażka z Byronem Blackiem), Long Island (porażka z Andrijem Medwediewem) i Pekinie (porażka w finale z Gregiem Rusedskim), w 1997 w Kopenhadze (porażka z Thomasem Johanssonem), w 1998 w Hertogenbosch (porażka z Patrickiem Rafterem). W sierpniu 1997 osiągnął najwyższą pozycję w karierze w rankingu singlowym - nr 42. Na turnieju w Pekinie w 1996 pokonał m.in. Amerykanina Michaela Changa, wówczas wicelidera rankingu światowego; zwycięstwo to było tym cenniejsze, że Chang znany był ze skutecznej gry w turniejach rozgrywanych w Azji.

Pierwszy turniej deblowy rangi ATP World Tour wygrał w 1993 w Saragossie, występując w parze z rodakiem Nováčkiem. W tym samym roku wygrał także w Monachium (w parze ze Szwedem Holmem) oraz był w finale w Kopenhadze (z Vackiem). We wrześniu 1993 w parze z Karelem Nováčkiem osiągnął finał wielkoszlemowy w US Open - w półfinale para czeska pokonała Hindusa Paesa i Kanadyjczyka Lareau, w finale nie sprostała znanym Amerykanom Rickowi Leachowi i Kenowi Flachowi (7:6, 4:6, 2:6).

Finał wielkoszlemowy US Open 1993 pozostawał przez kilkanaście lat najlepszym rezultatem uzyskanym przez Damma w turniejach tej rangi. W 1994 był w półfinale Australian Open (ponownie w parze z Nováčkiem - w ćwierćfinale Czesi zrewanżowali się Leachowi i Flachowi, rundę później ulegli Holendrom Eltinghowi i Haarhuisowi), w 1997 w półfinale Wimbledonu (w parze z rodakiem Víznerem; pokonali m.in. znaną parę Daniel Nestor-Mark Knowles, przegrali z Eltinghiem i Haarhuisem). Ponadto do końca 2005 Damm dziesięciokrotnie osiągnął wielkoszlemowy ćwierćfinał. W styczniu 2006 po raz drugi dotarł do finału - w Australian Open - startując w parze z Leanderem Paesem; do finału Czech i Hindus awansowali po pokonaniu Polaków Fyrstenberga i Matkowskiego, w decydującym meczu nie sprostali amerykańskim bliźniakom Mike'owi i Bobowi Bryanom. Swój jedyny triumf wielkoszlemowy Damm odniósł tegoż samego sezonu podczas US Open. W finale wspólnie z Paesem pokonał 6:7(5), 6:4, 6:3 rozstawionych z nr 2. w turnieju Jonasa Björkmana i Maksa Mirnego.

Swój ostatni deblowy turniej Czech wygrał w sierpniu 2009 w Waszyngtonie. Łącznie zwyciężył w 40 deblowych rozgrywkach w dalszych 24 był finalistą. Dnia 8 listopada 2010 ogłosił zakończenie kariery tenisowej, podczas której jego zarobki na kortach przekroczyły kwotę pięciu i pół miliona dolarów. Pod koniec kwietnia 2005 Damm zajmował najwyższą pozycję w rankingu deblistów - nr 5.

Jest zawodnikiem praworęcznym, z bekhendem oburęcznym. Jako singlista gra stylem "serwis-wolej". W 1993 debiutował w zespole narodowym Czechosłowacji (potem Czech) w Pucharze Davisa, ale nie ma w tych rozgrywkach korzystnego bilansu; startując zarówno w grze podwójnej, jak i pojedynczej, udało mu się odnieść dwa zwycięstwa przy ośmiu porażkach. Po raz ostatni wystąpił w Pucharze Davisa we wrześniu 2006 (w parze z Tomášem Berdychem w przegranym meczu z Rosjanami). Również startował na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004, ale odpadł już w II rundzie z późniejszymi brązowymi medalistami Ivanem Ljubičiciem i Mario Ančiciem z Chorwacji (w parze z Sukiem). Bronił ponadto barw narodowych w Drużynowym Pucharze Świata.

Statystyki turniejowe

Legenda

Wielki Szlem

Tennis Masters Cup

ATP Masters Series

Igrzyska Olimpijskie

ATP 500 Series

ATP 250 Series

Gra podwójna

Mistrz (40)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
1.	1993	Saragossa	Dywanowa	Karel Nováček	Mike Bauer David Rikl	2:6, 6:4, 7:5
2.	1993	Monachium	Ceglana	Henrik Holm	Karel Nováček Carl-Uwe Steeb	6:0, 3:6, 7:5
3.	1994	Kopenhaga	Dywanowa	Brett Steven	David Prinosil Udo Riglewski	6:3, 6:4
4.	1994	Osaka	Twarda	Sandon Stolle	David Adams Andriej Olchowski	6:4, 6:4
5.	1994	Ostrawa	Twarda	Karel Nováček	Gary Muller Piet Norval	6:4, 1:6, 6:3
6.	1995	Rotterdam	Dywanowa	Anders Järryd	Tomás Carbonell Francisco Roig	6:3, 6:2
7.	1995	Petersburg	Dywanowa	Anders Järryd	Jewgienij Kafielnikow Jakob Hlasek	6:4, 6:2
8.	1996	Pekin	Dywanowa	Andriej Olchowski	Patrik Kühnen Gary Muller	6:4, 6:2
9.	1997	Hongkong	Twarda	Daniel Vacek	Karsten Braasch Jeff Tarango	6:3, 6:4
10.	1997	Tokio	Twarda	Daniel Vacek	Justin Gimelstob Patrick Rafter	2:6, 6:2, 7:6
11.	1997	Moskwa	Dywanowa	Cyril Suk	David Adams Fabrice Santoro	6:4, 6:3
12.	1998	Split	Dywanowa	Jiří Novák	Frederik Bergh Patrik Frederiksson	7:6, 6:2
13.	1998	Londyn	Dywanowa	Jim Grabb	Jewgienij Kafielnikow Daniel Vacek	6:4, 7:5
14.	1998	Toronto	Twarda	Jim Grabb	Ellis Ferreira Rick Leach	6:7, 6:2, 7:6
15.	1999	Praga	Ceglana	Radek Štěpánek	Mark Keil Nicolás Lapentti	6:0, 6:2
16.	2000	Kopenhaga	Twarda	David Prinosil	Jonas Björkman Sébastien Lareau	6:1, 5:7, 7:5
17.	2000	Rzym	Ceglana	Dominik Hrbatý	Wayne Ferreira Jewgienij Kafielnikow	6:4, 4:6, 6:3
18.	2000	's-Hertogenbosch	Trawiasta	Cyril Suk	Paul Haarhuis Sandon Stolle	6:4, 6:7(5), 7:6(5)
19.	2001	Waszyngton	Twarda	David Prinosil	Bob Bryan Mike Bryan	7:6(5), 6:3
20.	2001	Wiedeń	Twarda	Radek Štěpánek	Jiří Novák David Rikl	6:3, 6:3
21.	2002	Delray Beach	Twarda	Cyril Suk	David Adams Ben Ellwood	6:4, 6:7(5), 10–5
22.	2002	Rzym	Ceglana	Cyril Suk	Wayne Black Kevin Ullyett	7:5, 7:5
23.	2002	's-Hertogenbosch	Trawiasta	Cyril Suk	Paul Haarhuis Brian MacPhie	7:6(6), 6:7(6), 6:4
24.	2003	Ad-Dauha	Twarda	Cyril Suk	Mark Knowles Daniel Nestor	6:4, 7:6(8)
25.	2003	's-Hertogenbosch	Trawiasta	Cyril Suk	Donald Johnson Leander Paes	7:5, 7:6(4)
26.	2003	Kitzbühel	Ceglana	Cyril Suk	Jürgen Melzer Alexander Peya	6:4, 6:4
27.	2004	Ad-Dauha	Twarda	Cyril Suk	Andy Roddick Stefan Koubek	6:2, 6:4
28.	2004	's-Hertogenbosch	Trawiasta	Cyril Suk	Lars Burgsmüller Jan Vacek	6:3, 6:7(7), 6:3
29.	2004	Wiedeń	Twarda	Cyril Suk	Gastón Etlis Martín Rodríguez	6:7(4), 6:4, 7:6(4)
30.	2005	Marsylia	Twarda	Radek Štěpánek	Mark Knowles Daniel Nestor	7:6(4), 7:6(5)
31.	2005	Dubaj	Twarda	Radek Štěpánek	Jonas Björkman Fabrice Santoro	6:2, 6:4
32.	2006	Marsylia	Twarda	Radek Štěpánek	Mark Knowles Daniel Nestor	6:2, 6:7(4), 10-3
33.	2006	's-Hertogenbosch	Trawiasta	Leander Paes	Arnaud Clément Chris Haggard	6:1, 7:6
34.	2006	US Open	Twarda	Leander Paes	Jonas Björkman Maks Mirnyj	6:7, 6:4, 6:3
35.	2007	Rotterdam	Twarda	Leander Paes	Andrei Pavel Alexander Waske	6:3, 6:7, 10-7
36.	2007	Indian Wells	Twarda	Leander Paes	Jonathan Erlich Andy Ram	6:4, 6:4
37.	2008	Marsylia	Twarda	Pavel Vízner	Yves Allegro Jeff Coetzee	7:6(0), 7:5
38.	2009	Auckland	Twarda	Robert Lindstedt	Scott Lipsky Leander Paes	7:5, 6:4
39.	2009	Zagrzeb	Twarda	Robert Lindstedt	Christopher Kas Rogier Wassen	6:4, 6:3
40.	2009	Waszyngton	Twarda	Robert Lindstedt	Mariusz Fyrstenberg Marcin Matkowski	7:5, 7:6(3)

Finalista (24)

• 1993 Kopenhaga (z Danielem Vackiem), US Open (z Karelem Nováčkiem)
• 1994 Marsylia (z Jewgienijem Kafielnikowem), Saragossa (z Danielem Vackiem), Lyon (z Patrickiem Rafterem)
• 1996 Zagrzeb (z Hendrikiem Janem Davidsem), Singapur (z Andriejem Olchowskim)
• 2000 Miami (z Dominikiem Hrbatým)
• 2001 Cincinnati (z Cyrilem Sukiem), 's-Hertogenbosch (z Davidem Prinosilem)
• 2002 Acapulco (z Davidem Riklem)
• 2003 Halle, Long Island (oba z Cyrilem Sukiem)
• 2004 Marsylia (z Cyrilem Sukiem), Praga (z Dušanem Karolem)
• 2005 Sankt Pölten (z Mariano Hoodem)
• 2006 Australian Open (z Leanderem Paesem)
• 2007 Ad-Dauha, Miami, 's-Hertogenbosch (wszystkie z Leanderem Paesem)
• 2008 Dubaj (z Pavlem Víznerem)
• 2009 Dubaj, Estoril (oba z Robertem Lindstedtem)
• 2010 Halle (z Filipem Poláškiem)

Bibliografia

• Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 13 grudnia 2011].
• Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 13 grudnia 2011].
• Sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.). daviscup.com. [dostęp 13 grudnia 2011].