Martin Dimitrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Martin Dimitrow
Martin dimitrov.jpg
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1977
Sofia
Przewodniczący SDS
Przynależność polityczna SDS
Okres urzędowania od 21 grudnia 2008
do 15 maja 2012
Poprzednik Płamen Jurukow
Następca Emił Kabaiwanow

Martin Dimitrow Dimitrow, bułg. Мартин Димитров Димитров (ur. 13 kwietnia 1977 w Sofii) – bułgarski ekonomista, polityk, od 2008 do 2012 przewodniczący partii Związek Sił Demokratycznych (SDS).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem Uniwersytetu Gospodarki Narodowej i Światowej w Sofii, specjalizował się w międzynarodowych stosunkach gospodarczych. W 2000 podjął pracę ekonomisty w stołecznym Instytucie Badań nad Gospodarką Rynkową.

W 2005 uzyskał mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego 40. kadencji z listy kandydatów Zjednoczonych Sił Demokratycznych. W parlamencie pełnił funkcje wiceprzewodniczącego Komisji ds. Budżetu i Finansów, członka Komisji ds. Administracji Państwowej oraz członka Komisji ds. Edukacji i Nauki, a w latach 2005–2007 był sekretarzem klubu parlamentarnego Zjednoczonych Sił Demokratycznych.

Od 2005 do 2006 pełnił funkcję obserwatora w Parlamencie Europejskim, zaś po przystąpieniu Bułgarii do Unii Europejskiej od 1 stycznia do 5 czerwca 2007, sprawował mandat eurodeputowanego[1]. W wyborach powszechnych do PE przeprowadzonych w maju 2007 SDS, z listy którego startował Martin Dimitrow, nie zdobył żadnego mandatu.

W grudniu 2008 zwyciężył w wyborach na przewodniczącego SDS (funkcję tę pełnił do maja 2012). W 2009 uzyskał reelekcję na 41. kadencję krajowego parlamentu, w którym zasiadał do 2013. W 2014 powrócił do Zgromadzenia Narodowego 43. kadencji jako kandydat Bloku Reformatorskiego[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, mówi po angielsku i francusku.

Przypisy

  1. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 7 października 2010].
  2. Кои са депутатите от 43-тото Народно събрание? (bułg.). vevesti.bg, 8 października 2014. [dostęp 9 października 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]