Martin O’Neill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Martin O'Neill)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Martin O’Neill
O'Neill, Martin.jpg
Imię i nazwisko Martin Hugh Michael O’Neill
Data i miejsce
urodzenia
1 marca 1952
Kilrea, Irlandia Północna 
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1971–1981
1981
1981–1982
1982–1983
1983–1985
Nottingham Forest
Norwich City
Manchester City
Norwich City
Notts County
285 (48)
11 (1)
13 (0)
55 (11)
64 (5)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1971–1984  Irlandia Północna 64 (8)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1987–1989
1989
1990–1995
1995
1995–2000
2000–2005
2006–2010
2011–2013
2013–
Grantham Town
Shepsed Dynamo
Wycombe Wanderers
Norwich City
Leicester CIty
Celtic
Aston Villa
Sunderland
Irlandia Irlandia

Martin Hugh Michael O’Neill, OBE (ur. 1 marca 1952 w Kilrea) – północnoirlandzki piłkarz, trener piłkarski.

Na przełomie lat 70. i 80. był pomocnikiem Nottingham Forest, który w tym czasie zdobył mistrzostwo Anglii i dwukrotnie Puchar Mistrzów. Jako szkoleniowiec odnosił sukcesy w Leicester City i Celtiku. Szkocki klub trzy razy doprowadził do zwycięstwa w ligowych rozgrywkach, a w 2003 roku awansował z nim do finału Pucharu UEFA.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

W młodości grał w futbol gaelicki, narodowy sport Irlandczyków, połączenie piłki nożnej i rugby. Po ukończeniu college'u rozpoczął studia na wydziale prawa na Uniwersytecie Królewskim w Belfaście, które łączył z grą w lokalnym klubie piłkarskim Distillery. W tym okresie został dostrzeżony przez trenerów Nottingham Forest F.C.. W 1971 roku odszedł z uczelni i podpisał profesjonalny kontrakt z angielskim klubem.

Cztery lata później szkoleniowcem Nottingham został Brian Clough, który wkrótce potem doprowadził zespół do największych sukcesów w jego historii. O’Neill, dotychczas grający w obronie, został przez Clough przestawiony do linii pomocy i, obok bramkarza Petera Shiltona, obrońcy Viva Andersona, kapitana Johna McGoverna i napastników Garry'ego Birtlesa oraz Tony'ego Woodcocka, był uważany za najważniejsze ogniwo drużyny, która pod koniec lat 70. dwa razy z rzędu zdobyła Puchar Mistrzów.

W 1981 roku po dziesięciu latach spędzonych w Nottingham odszedł do Norwich City. Później grał jeszcze w Manchesterze City i Notts County.

W reprezentacji Irlandii Północnej zadebiutował w 1971 roku. Jedenaście lat później awansował z nią po raz drugi w historii do mistrzostw świata. Podopieczni Billy'ego Binghama w rozgrywkach grupowych wyprzedzili Jugosławię i Honduras. W drugiej rundzie ulegli Francuzom.

O’Neill zakończył piłkarską karierę w 1984 roku w wieku trzydziestu dwu lat.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Irlandii Północnej od 1971 do 1984 roku rozegrał 64 mecze i strzelił 8 goli – start na mistrzostwach świata 1982 (druga runda).

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Pracę szkoleniową zaczynał na obrzeżach angielskiej ekstraklasy w Grantham Town i Wycombe Wanderers, z którym wywalczył w 1993 awans do Division Three, a rok później do Division Two.

W 1995 roku został trenerem Norwich City, ale szybko po kłótni z prezesem klubu podał się do dymisji.

Jeszcze w tym samym sezonie dostał zatrudnienie w Leicester City, które kilka miesięcy później wprowadził do Premiership. Zespół w kolejnych latach kończył rozgrywki w środku tabeli, a dwukrotnie – w 1997 i 2000 roku – triumfował w Pucharze Ligi Angielskiej. O’Neill zyskał sympatię i szacunek piłkarzy oraz kibiców, którzy, żegnając odchodzącego do Celtiku szkoleniowca, wywiesili transparent z napisem "Zostań Martin! Dziękujemy za wszystko!". W ankiecie przeprowadzonej na koniec stulecia fani zespołu uznali go za najlepszego trenera Leicester w XX wieku.

W klubie z Glasgow O’Neill pracował przez pięć lat. W ciągu tego czasu zdobył trzy tytuły mistrza kraju, trzy Puchary Szkocji oraz doprowadził Celtów do pierwszego o 1970 roku finału europejskich rozgrywek. W 2003 roku w meczu o Puchar UEFA podopieczni Irlandczyka z Północy ulegli 2:3 FC Porto, którego trenerem był José Mourinho. W maju 2005 roku po zwycięstwie nad Dundee United w finale Pucharu kraju O’Neill podał się do dymisji. Szkocki klub prowadził w 282 meczach, z których wygrał aż 213.

W lipcu 2006 objął stanowisko trenera Aston Villi. 9 sierpnia 2010 zrezygnował ze swojej posady[1].

3 grudnia 2011 został trenerem Sunderlandu[2]. 30 marca 2013 roku został zwolniony po słabych wynikach zespołu[3].

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Martin O'Neill resigns as Aston Villa manager (ang.). BBC Sport, 2010-08-09. [dostęp 2010-08-09].
  2. Sunderland appoint Martin O'Neill (ang.). Sunderland AFC, 2011-12-03. [dostęp 2011-12-03].
  3. Club statement (ang.). Sunderland AFC, 2013-03-30. [dostęp 2013-03-30].