Martin PBM Mariner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Martin PBM Mariner
Dane wersji PBM-3C
Martin PBM Mariner w barwach Royal Australian Air Force należący do 41. Dywizjonu RAAF podczas lotu z Townsville do Port Moresby. Zdjęcie wykonano 21 września 1944
Martin PBM Mariner w barwach Royal Australian Air Force należący do 41. Dywizjonu RAAF podczas lotu z Townsville do Port Moresby. Zdjęcie wykonano 21 września 1944
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Glenn L. Martin Company
Typ latająca łódź patrolowa
Konstrukcja metalowa
Załoga 7-9 ludzi
Historia
Data oblotu 18 lutego 1939
Lata produkcji 1941 – kwiecień 1949
Wycofanie ze służby lata 50. XX wieku
Dane techniczne
Napęd dwa 14-cylindrowe gwiazdowe chłodzone powietrzem Wright R-2600-12
Moc 1700 KM każdy
Wymiary
Rozpiętość 35,97 m
Długość 24,38 m
Wysokość 8,38 m
Powierzchnia nośna 130,80 m²
Masa
Własna 14 687 kg
Startowa 26 310 kg
Osiągi
Prędkość maks. 319 km/h
na pułapie 3962 m
Prędkość wznoszenia początkowe 125 m/min
Pułap 5151 m
Zasięg 3438 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
7 karabinów maszynowych kal. 12,7 mm
bomby zwykłe i głębinowe do 907 kg
Liczba miejsc
20 (w wersjach transportowych)
Użytkownicy
Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Australia, Argentyna (po wojnie), Holandia (po wojnie), Urugwaj (po wojnie)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Martin PBM Mariner – patrolowa łódź latająca konstrukcji amerykańskiej.

Martin PBM Mariner był projektowany od 1937 r. jako następca wcześniejszych konstrukcji Consolidated PBY Catalina i P3M. Prototyp odbył pierwszy lot 18 lutego 1939 r. Samoloty seryjne zaczęto dostarczać w 1941 r. Pierwszą wersję PBM-1 z wciąganymi pływakami podskrzydłowymi zbudowano tylko w 20 sztukach. Wersja o powiększonym zasięgu pozostała w prototypie XPBM-2. Natomiast PBM-3 zbudowano w wariantach 3B i 3C w liczbie 304 sztuk. Wyprodukowane 201 sztuk wersji PBM-3D miało nowe silniki, stałe pływaki i samouszczelniające zbiorniki paliwa. Zbudowano też 50 sztuk wersji transportowej PBM-3R bez uzbrojenia, mogących zabierać ładunek lub 20 pasażerów. 156 samolotów wersji PBM-3S zbudowano specjalnie do zwalczania japońskich okrętów podwodnych. Ostatnia, wyprodukowana w liczbie 589 sztuk, wersja bojowa PBM-5 była uzbrojona w 8 karabinów maszynowych kal. 12,7 mm i miała zainstalowany radar AN/APS-15. Po wojnie, do kwietnia 1949 r., zbudowano jeszcze 42 samoloty w wersji amfibii PBM-5A. Razem z prototypami zbudowano 1366 samolotów PBM Mariner.

Marinery służyły tylko na Pacyfiku. Brytyjskie lotnictwo RAF Coastal Command w ramach Lend-Lease Act otrzymało 28 sztuk Marinerów GR.Mk I, czyli PBM-3B. Używało ich przez 6 tygodni w październiku i listopadzie 1943 r. Później samoloty zwrócono. Były to dobre samoloty, odporne na uszkodzenia, ale droższe w produkcji niż PBY Catalina. Używano ich jeszcze w latach 50.

Trzy samoloty PBM Mariner podczas lotu nad portem w Rio de Janeiro, grudzień 1943 r.
PBM Mariner podczas wodowania na wodzie. Zdjęcie wykonano w 1942 r.
Cztery samoloty PBM Mariner podczas lotu. Dwa pierwsze PBM-1 nie posiadają podskrzydłowych pływaków, zaś dwa PBM-3 (na drugim planie) posiadają pływaki. Zdjęcie wykonano 15 sierpnia 1943 r.