Martwicze zapalenie jelit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Martwicze zapalenie jelit płodu i noworodka
ICD-10 P77
Obraz wnętrza jamy brzusznej zmarłego noworodka z martwiczym zapaleniem jelit.
Przewód pokarmowy noworodka z martwiczym zapaleniem jelit: widoczne są ogniska martwicy, pneumatosis intestinalis (podśluzówkowe pęcherze gazu) i miejsce perforacji (wskazane strzałką).

Martwicze zapalenie jelit (łac. enterocolitis necroticans neonatotum, ang. necrotizing enterocolitis, NEC) – najczęstsza choroba przewodu pokarmowego wymagająca interwencji chirurgicznej u noworodków, występuje przede wszystkim u wcześniaków, chociaż sporadycznie także u dzieci urodzonych o czasie. Jest to zwykle powikłanie niedotlenienia płodu, niedokrwienia albo czynników zakaźnych, nakładających się na niedojrzałość mechanizmów obronnych dziecka. Rokuje źle, a śmiertelność wśród dzieci o wadze mniejszej niż 1500 g sięga 50%[potrzebne źródło].

Patogeneza[edytuj | edytuj kod]

Czynnikiem pierwotnym jest niedotlenienie jelita wskutek uogólnionej hipoperfuzji albo selektywnego ograniczenia przepływu przez trzewia. Czynniki usposabiające do NEC to:

Objawy kliniczne[edytuj | edytuj kod]

Powikłania[edytuj | edytuj kod]

Obraz mikroskopowy[edytuj | edytuj kod]

Śluzówkowa i śródścienna martwica rozpływna, owrzodzenia i nacieki zapalne. Podśluzówkowe pęcherze gazu widoczne w obrębie ściany jelita. Później ziarninowanie i włóknienie.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • V. Kumar, R. Cotrani, S. Robbins Patologia Robbinsa Urban&Partner 2005 ISBN 978-83-89581-92-1
  • A. Dobrzańska, J. Ryżko Pediatria. Podręcznik do Państwowego Egzaminu Lekarskiego i egzaminu specjalizacyjnego Urban&Partner 2005 ISBN 83-89581-25-6

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.