Marvin Panch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marvin Panch
Pełne imię i nazwisko Marvin Panch
Kraj  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1926
Menomonie, Wisconsin
Sukcesy

1957: Grand National (wicemistrz)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Marvin Panch (ur. 28 maja 1926 w Menomonie) – amerykański kierowca serii NASCAR.

Starty w NASCAR[edytuj | edytuj kod]

Karierę wyścigową rozpoczął w 1949 w Oakland w Kalifornii gdzie pojawił się jako szef zespołu. Na kolejny wyścig jego kierowca nie przyjechał, dlatego Marvin Panch musiał go zastąpić. Udało mu się ukończyć wyścig na trzeciej pozycji. Jego pierwsze zwycięstwo miało miejsce czwartego lipca tego samego roku na torze Balboa Stadium w San Diego. W ciągu sześciu lat wygrał mistrzostwa i kilka wyścigów, wliczając w to pięć wyścigów Nascar na zachodnim wybrzeżu USA.

Jego pierwszy wyścig na wschodzie Stanów Zjednoczonych miał miejsce w 1953 roku na torze Darlington Raceway, gdzie dojechał na 28 pozycji. Bill France, Sr., szef serii NASCAR przekonywał go do startów na wschodzie kraju. Lee Petty przekonał go, aby w następnym roku znowu wystartował na Darlington. Panch zajął w wyścigu 3 miejsce jadąc Oldsmobilem wyporzyczonym od Toma Horbisona, który poprosił go, by pozostał na wschodzie i wystartował dla niego w całym sezonie w 1955 roku. Dobre wyniki zwróciły na niego uwagę Peta DePaolo, który w następnym roku zaproponował mu starty w samochodzie marki Ford. Nowy samochód umożliwił odniesienia pierwszego zwycięstwa na torze Montgomery Speedway po starcie z pierwszego pola.

W 1957 wygrał dwa wyścigi dla zespołe DePaola. Gdy w trakcie sezonu Ford wycofał swoje wsparcie techniczne, Marvin Panch przeszedł do zespołu Holman-Moody, gdzie odniósł trzecie w sezonie zwycięstwo. Zakończył sezon na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej. Wycofanie się Forda mocno uderzyło w niego. W ciągu kolejnych trzech lat wystartował w sumie w 24 wyścigach. Jednak, w 1961 roku Smokey Yunick, mechanik wyścigowy zaproponował mu start w wyścigu Daytona 500 jedno-rocznym Pontiaciem. Panch przyjął propozycję. W wyścigu minął linię mety, jako pierwszy. tak zaczął się jego powrót do ścigania się w NASCAR w ciągu całego sezonu.

W trakcie sezonu przyjął propozycję startów od sponsorowanego przez Forda zespołu Wood Brothers Racing. Zakończył sezon z ośmioma zwycięstwami, a 30 z 69 wyścigów ukończył w pierwszej trójce. Pozostał w zespole do 27 marca 1966 roku, kiedy to zaczął się spór forda z NASCAR. W 1965 A.J. Foyt wystartował zwycięskim samochodem Pancha w wyścigu Atlanta 500 na torze Atlanta Motor Speedway. Wyścigu nie ukończył z powodu awarii przepustnicy, a sam wyścig wygrał Marvin Panch.

Następnie przeszedł do zespołu Lee Pettego, Petty Enterprises. Panch wygrał dla tego zespołu w wyścigu World 600 w 1966 roku. Było to jego ostatnie zwycięstwo w karierze. Koniec swoich startów ogłosił tego samego roku po październikowym wyścigu National 500 na torze Charlotte Motor Speedway.

Podsumowanie startów w NASCAR[edytuj | edytuj kod]

Rok Pozycja Punkty Starty Zwycięstwa Top 5 Top 10 PP Wygrana
1951 36 371 3 0 1 2 0 1,075 $
1953 60 0 2 0 0 0 0 160 $
1954 17 1935 10 0 3 7 1 4,747 $
1955 14 2812 10 0 4 4 0 4,384 $
1956 10 4680 20 1 10 13 1 11,519 $
1957 2 9956 42 6 22 27 4 24,307 $
1958 18 3424 11 0 5 5 2 4,114 $
1959 66 0 4 0 0 0 0 1,050 $
1960 26 5268 11 0 0 1 0 3,225 $
1961 18 9392 9 1 3 6 1 30,478 $
1962 9 15138 17 0 5 8 0 26,746 $
1963 13 17156 12 1 9 12 2 39,102 $
1964 10 21480 31 3 18 21 5 34,836 $
1965 5 22798 20 4 12 14 5 64,026 $
1966 17 15308 14 1 4 6 0 38,431 $
Podsumowanie 129718 216 17 96 126 21 288,200 $

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Marvin Panch został uznany w 1998 za jednego z 50 najlepszych kierowców NASCAR (NASCAR's 50 Greatest Drivers). W 1987 odznaczono go miejscem w National Motorsports Press Association Hall of Fame a w 2002 w West Coast Stock Car Hall of Fame.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego druga żona, Bettie założyła Women's Auxiliary of Motorsports.

Jest ojcem czwórki dzieci, Pameli i Marvanna z pierwszego małżeństwa z Hester Herrald oraz Marvett i nieżyjącego już Richarda z drugiego małżeństwa z Bettie Gong.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]