Masakra nad Bear River

Masakra nad Bear River walki Amerykanów z Szoszonami
Obelisk upamiętniający miejsce masakry
Czas	29 stycznia 1863
Miejsce	Bear River
Terytorium	Idaho
Przyczyna	ataki Indian na białych osadników
Wynik	masakra Indian
Strony konfliktu Amerykanie Szoszoni Dowódcy Patrick Edward Connor Bear Hunter Siły 200 żołnierzy kawalerii i piechoty 300 wojowników, 200 cywilów Straty 27 żołnierzy 384 zabitych w tym kobiety i dzieci

Wojna z Szoszonami 1859-1863
Fort Hall (1859) - Montana Trail (1863) - Cache Valley (1863) - Bear River (1863)

Typowa wioska Szoszonów w II poł. XIX w.

Grupa mężczyzn z chłopcem uwolnionym z szoszońskiej niewoli w 1860 r.

Masakra nad Bear River, zwana także masakrą nad Boa Ogoi, rozegrała się 29 stycznia 1863 r. 150 km na północ od dzisiejszego miasta Preston w stanie Idaho. W jej wyniku amerykańscy żołnierze zabili blisko 400 Szoszonów, sami tracąc 27 zabitych.

Przyczyny

Latem i jesienią 1862 r. na pograniczu ówczesnych terytoriów Waszyngtonu i Utah miały miejsce liczne drobne incydenty między białymi osadnikami z okolic Cache Valley a Indianami z sąsiednich plemion, głównie Szoszonami. Na skutek trwającej na wschodzie USA wojny secesyjnej oraz dużej odległości od większych ośrodków administracyjnych te lokalne konflikty były bagatelizowane przez władze, jednak nasilały zarówno antyindiańskie nastroje białych w regionie, jak i wrogość tubylców wobec karawan i skupisk amerykańskich osadników. Osadnicy oskarżali Indian m.in. o kradzieże koni i bydła, karząc domniemanych złodziei śmiercią. Tubylcy atakowali z kolei samotnych wędrowców i farmy, poszukując żywności, biorąc do niewoli jeńców i mszcząc się za doznane wcześniej - obiektywne lub subiektywne - krzywdy.

Bezpośrednim powodem masakry były liczne ataki Szoszonów pod przywództwem wodza Bear Hunter (Łowca Niedźwiedzi) na Amerykanów, które sprowokowały wojska Unii do odwetu. W styczniu 1863 r. wojska amerykańskie dowodzone przez pułkownika Patricka Edwarda Connora wyruszyły z Fort Douglas przeciwko Szoszonom.

Przebieg starcia

Siły indiańskie składały się z około 300 wojowników, którzy oszańcowali się w swoim obozie za rzeką Bear River. Towarzyszyło im około 200 kobiet i dzieci. Krótko po wschodzie słońca dnia 29 stycznia Amerykanie w sile 200 żołnierzy kawalerii i piechoty dotarli do obozu Indian, rozpoczynając przeprawę przez rzekę.

Pierwszy atak został odparty przez Szoszonów i kosztował życie kilku Amerykanów. Krótko po tym przez rzekę przeprawiły się główne siły Connora, który zdecydował się na otoczenie przeciwnika w wąwozie i zamknięcie mu drogi ewentualnej ucieczki. Amerykanie rozpoczęli ostrzał z obu ścian wąwązu, zabijając wielu Indian. Niektórzy z ocalałych próbowali ratunku, przeprawiając się przez rzekę. Jednak na jej drugim brzegu wpadali w ręce Amerykanów i byli zabijani. Biali zabijali nie tylko wojowników, ich ofiarami było wiele kobiet, dzieci i starców. Pozostali przy życiu Szoszoni zostali wzięci do niewoli.

Ofiary i konsekwencje

W walce zginęło 384 Indian, w tym kobiety i dzieci, oraz 27 Amerykanów.

Bitwy i wojny Szoszonów

Bitwy

• 1710 Bitwa pod Eagle Hills (walki z Pieganowami)
• 1866 Bitwa pod Crowheart Butte (walki z Wronami)
• 1872 Bitwa w dolinie Wind River (walki z Lakotami)
• 1876 Bitwa o Rosebud (walki z Lakotami i Szejenami) 17 czerwca 1876
• 1878 Bitwa w pobliżu Silver City (Bannockowie-Amerykanie) 30 maja 1878

Wojny

• 1865 Indiańska wojna z doliny Paradise
• 1866-1868 Wojna Wężów

Bibliografia

• Marek Hyjek: Szoszoni. Mistrzowie sztuki przetrwania, Wyd. Tipi, Wielichowo 2007

Linki zewnętrzne

• Northwest Shoshone Utilization of the Promontory Area - zawiera odniesienia do masakry nad Bear River
• Petycja Zacheasa van Ornuma
• Wszystko o masakrze nad Bear River

• Zobacz:
• Masakra nad Sand Creek
• Masakra nad Washita River