Masakra nad Bear River

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Masakra nad Bear River
walki Amerykanów z Szoszonami
BearRiverMassacreMonument.png
Obelisk upamiętniający miejsce masakry
Czas 29 stycznia 1863
Miejsce Bear River
Terytorium Idaho
Przyczyna ataki Indian na białych osadników
Wynik masakra Indian
Strony konfliktu
US flag 34 stars.svg Amerykanie Szoszoni
Dowódcy
Patrick Edward Connor Bear Hunter
Siły
200 żołnierzy kawalerii i piechoty 300 wojowników,
200 cywilów
Straty
27 żołnierzy 384 zabitych w tym kobiety i dzieci
Wojna z Szoszonami 1859-1863 US flag 34 stars.svg

Fort Hall (1859) - Montana Trail (1863) - Cache Valley (1863) - Bear River (1863)

Typowa wioska Szoszonów w II poł. XIX w.
Grupa mężczyzn z chłopcem uwolnionym z szoszońskiej niewoli w 1860 r.

Masakra nad Bear River (zwana także masakrą nad Boa Ogoi) – starcie zbrojne, które miało miejsce 29 stycznia 1863 r. 150 km na północ od dzisiejszego miasta Preston w stanie Idaho. W wyniku bitwy amerykańscy żołnierze zabili blisko 400 Szoszonów, sami tracąc 27 zabitych.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Latem i jesienią 1862 r. na pograniczu ówczesnych terytoriów Waszyngtonu i Utah miały miejsce liczne drobne incydenty między białymi osadnikami z okolic Cache Valley a Indianami z sąsiednich plemion, głównie Szoszonami. Na skutek trwającej na wschodzie USA wojny secesyjnej oraz dużej odległości od większych ośrodków administracyjnych te lokalne konflikty były bagatelizowane przez władze, jednak nasilały zarówno antyindiańskie nastroje białych w regionie, jak i wrogość tubylców wobec karawan i skupisk amerykańskich osadników. Osadnicy oskarżali Indian m.in. o kradzieże koni i bydła, karząc domniemanych złodziei śmiercią. Tubylcy atakowali z kolei samotnych wędrowców i farmy, poszukując żywności, biorąc do niewoli jeńców i mszcząc się za doznane wcześniej – obiektywne lub subiektywne – krzywdy.

Bezpośrednim powodem masakry były liczne ataki Szoszonów pod przywództwem wodza Bear Hunter (Łowca Niedźwiedzi) na Amerykanów, które sprowokowały wojska Unii do odwetu. W styczniu 1863 r. wojska amerykańskie dowodzone przez pułkownika Patricka Edwarda Connora wyruszyły z Fort Douglas przeciwko Szoszonom.

BearRiverMassacreSite071710.jpg

Przebieg starcia[edytuj | edytuj kod]

Siły indiańskie składały się z około 300 wojowników, którzy oszańcowali się w swoim obozie za rzeką Bear River. Towarzyszyło im około 200 kobiet i dzieci. Krótko po wschodzie słońca dnia 29 stycznia Amerykanie w sile 200 żołnierzy kawalerii i piechoty dotarli do obozu Indian, rozpoczynając przeprawę przez rzekę.

Pierwszy atak został odparty przez Szoszonów i kosztował życie kilku Amerykanów. Krótko po tym przez rzekę przeprawiły się główne siły Connora, który zdecydował się na otoczenie przeciwnika w wąwozie i zamknięcie mu drogi ewentualnej ucieczki. Amerykanie rozpoczęli ostrzał z obu ścian wąwązu, zabijając wielu Indian. Niektórzy z ocalałych próbowali ratunku, przeprawiając się przez rzekę. Jednak na jej drugim brzegu wpadali w ręce Amerykanów i byli zabijani. Biali zabijali nie tylko wojowników, ich ofiarami było wiele kobiet, dzieci i starców. Pozostali przy życiu Szoszoni zostali wzięci do niewoli.

W walce zginęło 384 Indian, w tym kobiety i dzieci, oraz 27 Amerykanów.

Bitwy i wojny Szoszonów[edytuj | edytuj kod]

Bitwy

Wojny

  • 1865 Indiańska wojna z doliny Paradise
  • 18661868 Wojna Wężów

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Hyjek: Szoszoni. Mistrzowie sztuki przetrwania, wyd. Tipi, Wielichowo 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]