Masakra w École Polytechnique

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Masakra w École Polytechnique
École Polytechnique
École Polytechnique
Państwo  Kanada
Miejsce École Polytechnique w Montrealu
Data 6 grudnia 1989
Godzina 17:10 – 17:30
Liczba zabitych 14 + sprawca (samobójstwo)
Liczba rannych 14
Typ ataku masowe morderstwo
Sprawca Marc Lépine
Położenie na mapie Montrealu
Mapa lokalizacyjna Montrealu
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Położenie na mapie Kanady
Mapa lokalizacyjna Kanady
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Ziemia 45°30′17″N 73°36′46″W/45,504722 -73,612778

Masakra w École Polytechnique, zwana także Masakrą w Montrealu – zbiorowe zabójstwo dokonane 6 grudnia 1989 roku w Montrealu, Quebecu w Kanadzie.

Uzbrojony w broń palną i nóż myśliwski 25-letni Marc Lépine wkroczył do budynku uczelni. Selekcjonował ofiary ze względu na płeć: po wejściu do pierwszej sali rozdzielił kobiety i mężczyzn i zaczął strzelać do kobiet. Następnie przeszedł przez kilka innych pomieszczeń, gdzie celował i strzelał do kobiet. Łącznie postrzelił 28 osób: 24 kobiety i 4 mężczyzn. 14 kobiet zmarło w wyniku odniesionych ran. Lépine popełnił samobójstwo.

Podczas masakry Marc Lépine mówił, że "walczy z feminizmem", a w liście samobójczym[1] napisał, że feminizm zrujnował mu życie. List zawierał także wykaz nazwisk 19 kobiet, które zamachowiec uważał za feministki i najwidoczniej zamierzał zabić[2].

Zabite w wyniku masakry[edytuj | edytuj kod]

Tablica upamiętniająca ofiary masakry umieszczona na ścianie École Polytechnique
  • Geneviève Bergeron (ur. 1968)
  • Hélène Colgan (ur. 1966)
  • Nathalie Croteau (ur. 1966)
  • Barbara Daigneault (ur. 1967)
  • Anne-Marie Edward (ur. 1968)
  • Maud Haviernick (ur. 1960)
  • Maryse Laganière (ur. 1964)
  • Maryse Leclair (ur. 1966)
  • Anne-Marie Lemay (ur. 1967)
  • Sonia Pelletier (ur. 1961)
  • Michèle Richard (ur. 1968)
  • Annie St-Arneault (ur. 1966)
  • Annie Turcotte (ur. 1969)
  • Barbara Klucznik-Widajewicz (ur. 1958)

Skutki masakry[edytuj | edytuj kod]

Osoby ranne i obserwujące wydarzenie doświadczyły różnorodnych fizycznych, psychologicznych, społecznych i finansowych konsekwencji, włączając w to zespół stresu pourazowego. Zanotowano wzrost liczby samobójstw wśród osób studiujących, w listach samobójczych przynajmniej dwóch z nich cierpienie wywołane masakrą zostało określone jako przyczyna targnięcia się na życie[3].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Od 1991 roku rocznica masakry to Narodowy Dzień Pamięci i Przeciwdziałania Przemocy Wobec Kobiet w Kanadzie. 6 grudnia flagi na budynkach rządowych są opuszczone do połowy masztu, pamięć ofiar czczona jest minutą ciszy, a do ubrań przypina się białą lub purpurową wstążkę – znak sprzeciwu wobec przemocy wymierzonej w kobiety.

Przypisy

  1. List samobójczy zamachowca przetłumaczony na j. angielski – en.wikipedia.org
  2. Chun, Wendy Hui Kyong (1999). "Unbearable Witness: towards a Politics of Listening". Journal of Feminist Cultural Studies 11 (1): 112–149.
  3. Conséquences à long terme d'un mass murder : le cas de Polytechnique, neuf ans plus tardfr., jidv.com [dostęp 17.03.2011]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]