Masashi Abe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Masashi Abe
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1965
Japonia Obira, Japonia
Klub Tokyo Biso
Wzrost 175 cm
Waga 64 kg
Debiut w PŚ 2 marca 1985, Lahti
(29. miejsce - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 27 lutego 1987, Lahti
(7. miejsce - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 12 marca 1991, Sankt Moritz
(2. miejsce - Gundersen)
Dorobek medalowy

Masashi Abe (jap. 阿部雅司 Abe Masashi?, ur. 13 sierpnia 1965 r. w Obira) - japoński narciarz klasyczny specjalizujący się w kombinacji norweskiej, złoty medalista olimpijski i trzykrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Świata Masashi Abe zadebiutował 2 marca 1985 roku w Lahti, gdzie zajął 29. miejsce w zawodach metodą Gundersena. W sezonie 1984/1985 wystąpił jeszcze jeden raz, ale także nie zdobył punktów (w sezonach 1993/1994-2001/2002 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata) i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Pierwsze pucharowe punkty zdobył blisko dwa lata po swoim debiucie - 27 lutego 1987 roku, kiedy w Lahti był siódmy w Gundersenie. W sezonie 1986/1987 punktował jeszcze raz - 6 marca w Falun był szósty. Wyniki te pozwoliły mu zająć 20. miejsce w klasyfikacji generalnej. W 1987 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji zajął dziewiąte miejsce w sztafecie.

Abe był członkiem reprezentacji Japonii na Igrzyskach Olimpijskich w Calgary w 1988 roku, ale nie osiągnął tam sukcesów. Indywidualny występ zakończył na 31. miejscu, a drużynowo Japończycy zajęli dziewiąte miejsce, tracąc do zwycięzców ponad osiem minut. Na rozgrywanych rok później Mistrzostwach Świata w Lahti Japończyk już nie wystąpił. Słabo spisywał się także w rywalizacji pucharowej, poprawiając się dopiero w sezonie 1989/1990.

Przełom w karierze Masashiego nastąpił w sezonie 1990/1991. Czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów pucharowych, przy czym 12 marca 1991 roku w Sankt Moritz po raz pierwszy stanął na podium, zajmując drugie miejsce w Gundersenie. Został tym samym pierwszym reprezentantem Japonii, który stanął na podium zawodów Pucharu Świata. W klasyfikacji generalnej uplasował się na siódmej pozycji, co było najlepszym wynikiem wśród japońskich kombinatorów. Podczas Mistrzostw Świata w Val di Fiemme w 1991 roku zdobył swój pierwszy medal. W zawodach drużynowych Japończycy w składzie Rei'ichi Mikata, Masashi Abe i Kazuoki Kodama zdobyli brązowy medal. Po skokach zajmowali drugie miejsce, jednak na trasie biegu zostali wyprzedzeni przez Francuzów i ostatecznie zajęli trzecie miejsce za Austriakami i Francuzami. W konkursie indywidualnym spadł z trzeciego miejsca po skokach na jedenaste na mecie biegu.

Sezon 1991/1992 był jednym z najsłabszych w jego karierze. Na Igrzyskach Olimpijskich w Albertville, rozgrywanych w lutym 1992 roku wystąpił tylko w zawodach indywidualnych. Po skokach plasował się na 24. miejscu i przed biegiem tracił do lidera - Klausa Ofnera z Austrii ponad trzy minuty. Na metę biegu przybiegł jednak jako trzydziesty, ze startą ponad sześciu i pół minuty. W rywalizacji pucharowej punktował tylko raz - 21 grudnia 1991 roku w Courchevel był dziewiąty. W klasyfikacji generalnej zajął 28. miejsce.

Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1992/1993. W zawodach Pucharu Świata siedmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, trzykrotnie stając na podium: 19 grudnia 1992 roku w Sankt Moritz był trzeci, 8 stycznia w Schonach był drugi, a 5 marca 1993 roku w Lahti ponownie zajął trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej był czwarty, tracąc do trzeciego zawodnika, swego rodaka Takanoriego Kōno 18 punktów. W lutym 1993 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Falun, gdzie zdobył złoty medal w sztafecie. Japończycy w składzie: Takanori Kōno, Masashi Abe i Kenji Ogiwara zapewnili sobie zwycięstwo już na skoczni. Na mecie wyprzedzili Norwegów o ponad trzy i pół minuty, a trzecich Niemców o ponad osiem minut. Indywidualnie Masashi był drugi w konkursie skoków, ale w biegu spadł na piątą pozycję.

W zawodach pucharowych Abe startował do zakończenia sezonu 1994/1995, ale na podium już nie stanął. Najbliżej tego był 9 lutego 1995 roku, kiedy był czwarty podczas zawodów w Oslo. W tym czasie wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zmagania indywidualne ukończył na dziesiątym miejscu. W zawodach drużynowych walka o złoto zakończyła się już na skoczni - Ogiwara, Abe i Kōno wyprzedzili Norwegów o ponad 60 punktów, co dało im przewagę ponad pięciu minut przed biegiem. Na trasie biegu Norwegowie odrobili zaledwie 18 sekund i tym samym Japończycy obronili tytuł zdobyty w Albertville dwa lata wcześniej. Trzecie miejsce przypadło Szwajcarom. Startował także rok później, podczas Mistrzostw Świata w Thunder Bay, gdzie w sztafecie ponownie wywalczył złoty medal. Tym razem obok niego w drużynie japońskiej wystąpili: Tsugiharu Ogiwara, Kenji Ogiwara i Takanori Kōno. Po raz kolejny reprezentanci Japonii byli najlepsi w skokach, co dało im dużą przewagę przed biegiem. Na mecie wyprzedzili Norwegów o blisko dwie minuty, a trzecich Szwajcarów o ponad pięć. Konkurs indywidualny zakończył na ósmej pozycji. Ostatni oficjalny występ zanotował 25 marca 1995 roku w Sapporo, gdzie zajął 16. miejsce w Gundersenie. W 1995 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
9. 24 lutego 1988 Kanada Calgary Sztafeta K-90/3x10 km[1] 1:20:46.0 h +8:40.3 min  RFN
31. 28 lutego 1988 Kanada Calgary Gundersen K-90/15 km 38:16.8 min +5:03.6 min Szwajcaria Hippolyt Kempf
30. 12 lutego 1992 Francja Albertville Gundersen K-90/15 km 44:28.1 min +6:40.4 min Francja Fabrice Guy
10. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min +4:13.8 min Norwegia Fred Børre Lundberg
1.Gold medal.svg 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x10 km[2] 1:22:51.8 h - -

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
9. 14 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Sztafeta K-90/3x5 km[3] 1261.94 pkt -113.48 pkt  RFN
11. 7 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-90/15 km 41:00.6 min +2:58.9 min Norwegia Fred Børre Lundberg
3.Bronze medal with cup.svg 8 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-90/3x5 km[4] 1:21:22.5 h +1.51.9 min  Austria
6. 18 lutego 1993 Szwecja Falun Gundersen K-90/15 km 46:47.5 min +3.14.6 min Japonia Kenji Ogiwara
1.Gold medal with cup.svg 19 lutego 1993 Szwecja Falun Sztafeta K-90/3x5 km[5] 1:19:25.7 h - -
8. 22 lutego 1995 Kanada Thunder Bay Gundersen K-90/15 km 41:16.9 min +1:52.0 min Norwegia Fred Børre Lundberg
1.Gold medal with cup.svg 10 marca 1995 Kanada Thunder Bay Sztafeta K-90/4x5 km[6] 56:20.2 min - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 23 marca 1991 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 2. +6.3 s Austria Klaus Sulzenbacher
2. 19 grudnia 1992 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 3. +1:49.0 min Japonia Kenji Ogiwara
3. 8 stycznia 1993 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 2. +1.0 s Norwegia Fred Børre Lundberg
4. 5 marca 1993 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km ? 3. +37.1 s Japonia Kenji Ogiwara

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Hideki Miyazaki, Masashi Abe, Kazuoki Kodama
  2. Skład drużyny: Takanori Kōno, Kenji Ogiwara, Masashi Abe
  3. Skład drużyny: Kazuoki Kodama, Masashi Abe, Hideki Miyazaki
  4. Skład drużyny: Rei'ichi Mikata, Masashi Abe, Kazuoki Kodama
  5. Skład drużyny: Takanori Kōno, Masashi Abe, Kenji Ogiwara
  6. Skład drużyny: Masashi Abe, Tsugiharu Ogiwara, Kenji Ogiwara, Takanori Kōno