Masashi Abe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Masashi Abe
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1965
Japonia Obira, Japonia
Klub Tokyo Biso
Wzrost 175 cm
Waga 64 kg
Debiut w PŚ 2 marca 1985, Lahti
(29. miejsce - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 27 lutego 1987, Lahti
(7. miejsce - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 12 marca 1991, Sankt Moritz
(2. miejsce - Gundersen)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Gold medal with cup.svg Złoto
1994
Lillehammer
Sztafeta
3x10 km
Mistrzostwa świata
Gold medal with cup.svg Złoto
1993
Falun
Sztafeta
3x10 km
Gold medal with cup.svg Złoto
1995
Thunder Bay
Sztafeta
4x5 km
Bronze medal with cup.svg Brąz
1991
Val di Fiemme
Sztafeta
3x10 km

Masashi Abe (jap. 阿部雅司 Abe Masashi?, ur. 13 sierpnia 1965 r. w Obira) - japoński narciarz klasyczny specjalizujący się w kombinacji norweskiej, złoty medalista olimpijski i trzykrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Świata Masashi Abe zadebiutował 2 marca 1985 roku w Lahti, gdzie zajął 29. miejsce w zawodach metodą Gundersena. W sezonie 1984/1985 wystąpił jeszcze jeden raz, ale także nie zdobył punktów (w sezonach 1993/1994-2001/2002 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata) i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Pierwsze pucharowe punkty zdobył blisko dwa lata po swoim debiucie - 27 lutego 1987 roku, kiedy w Lahti był siódmy w Gundersenie. W sezonie 1986/1987 punktował jeszcze raz - 6 marca w Falun był szósty. Wyniki te pozwoliły mu zająć 20. miejsce w klasyfikacji generalnej. W 1987 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji zajął dziewiąte miejsce w sztafecie.

Abe był członkiem reprezentacji Japonii na Igrzyskach Olimpijskich w Calgary w 1988 roku, ale nie osiągnął tam sukcesów. Indywidualny występ zakończył na 31. miejscu, a drużynowo Japończycy zajęli dziewiąte miejsce, tracąc do zwycięzców ponad osiem minut. Na rozgrywanych rok później Mistrzostwach Świata w Lahti Japończyk już nie wystąpił. Słabo spisywał się także w rywalizacji pucharowej, poprawiając się dopiero w sezonie 1989/1990.

Przełom w karierze Masashiego nastąpił w sezonie 1990/1991. Czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów pucharowych, przy czym 12 marca 1991 roku w Sankt Moritz po raz pierwszy stanął na podium, zajmując drugie miejsce w Gundersenie. Został tym samym pierwszym reprezentantem Japonii, który stanął na podium zawodów Pucharu Świata. W klasyfikacji generalnej uplasował się na siódmej pozycji, co było najlepszym wynikiem wśród japońskich kombinatorów. Podczas Mistrzostw Świata w Val di Fiemme w 1991 roku zdobył swój pierwszy medal. W zawodach drużynowych Japończycy w składzie Rei'ichi Mikata, Masashi Abe i Kazuoki Kodama zdobyli brązowy medal. Po skokach zajmowali drugie miejsce, jednak na trasie biegu zostali wyprzedzeni przez Francuzów i ostatecznie zajęli trzecie miejsce za Austriakami i Francuzami. W konkursie indywidualnym spadł z trzeciego miejsca po skokach na jedenaste na mecie biegu.

Sezon 1991/1992 był jednym z najsłabszych w jego karierze. Na Igrzyskach Olimpijskich w Albertville, rozgrywanych w lutym 1992 roku wystąpił tylko w zawodach indywidualnych. Po skokach plasował się na 24. miejscu i przed biegiem tracił do lidera - Klausa Ofnera z Austrii ponad trzy minuty. Na metę biegu przybiegł jednak jako trzydziesty, ze startą ponad sześciu i pół minuty. W rywalizacji pucharowej punktował tylko raz - 21 grudnia 1991 roku w Courchevel był dziewiąty. W klasyfikacji generalnej zajął 28. miejsce.

Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1992/1993. W zawodach Pucharu Świata siedmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, trzykrotnie stając na podium: 19 grudnia 1992 roku w Sankt Moritz był trzeci, 8 stycznia w Schonach był drugi, a 5 marca 1993 roku w Lahti ponownie zajął trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej był czwarty, tracąc do trzeciego zawodnika, swego rodaka Takanoriego Kōno 18 punktów. W lutym 1993 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Falun, gdzie zdobył złoty medal w sztafecie. Japończycy w składzie: Takanori Kōno, Masashi Abe i Kenji Ogiwara zapewnili sobie zwycięstwo już na skoczni. Na mecie wyprzedzili Norwegów o ponad trzy i pół minuty, a trzecich Niemców o ponad osiem minut. Indywidualnie Masashi był drugi w konkursie skoków, ale w biegu spadł na piątą pozycję.

W zawodach pucharowych Abe startował do zakończenia sezonu 1994/1995, ale na podium już nie stanął. Najbliżej tego był 9 lutego 1995 roku, kiedy był czwarty podczas zawodów w Oslo. W tym czasie wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zmagania indywidualne ukończył na dziesiątym miejscu. W zawodach drużynowych walka o złoto zakończyła się już na skoczni - Ogiwara, Abe i Kōno wyprzedzili Norwegów o ponad 60 punktów, co dało im przewagę ponad pięciu minut przed biegiem. Na trasie biegu Norwegowie odrobili zaledwie 18 sekund i tym samym Japończycy obronili tytuł zdobyty w Albertville dwa lata wcześniej. Trzecie miejsce przypadło Szwajcarom. Startował także rok później, podczas Mistrzostw Świata w Thunder Bay, gdzie w sztafecie ponownie wywalczył złoty medal. Tym razem obok niego w drużynie japońskiej wystąpili: Tsugiharu Ogiwara, Kenji Ogiwara i Takanori Kōno. Po raz kolejny reprezentanci Japonii byli najlepsi w skokach, co dało im dużą przewagę przed biegiem. Na mecie wyprzedzili Norwegów o blisko dwie minuty, a trzecich Szwajcarów o ponad pięć. Konkurs indywidualny zakończył na ósmej pozycji. Ostatni oficjalny występ zanotował 25 marca 1995 roku w Sapporo, gdzie zajął 16. miejsce w Gundersenie. W 1995 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
9. 24 lutego 1988 Kanada Calgary Sztafeta K-90/3x10 km[1] 1:20:46.0 h +8:40.3 min  RFN
31. 28 lutego 1988 Kanada Calgary Gundersen K-90/15 km 38:16.8 min +5:03.6 min Szwajcaria Hippolyt Kempf
30. 12 lutego 1992 Francja Albertville Gundersen K-90/15 km 44:28.1 min +6:40.4 min Francja Fabrice Guy
10. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min +4:13.8 min Norwegia Fred Børre Lundberg
1.Gold medal.svg 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x10 km[2] 1:22:51.8 h - -

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
9. 14 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Sztafeta K-90/3x5 km[3] 1261.94 pkt -113.48 pkt  RFN
11. 7 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-90/15 km 41:00.6 min +2:58.9 min Norwegia Fred Børre Lundberg
3.Bronze medal with cup.svg 8 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-90/3x5 km[4] 1:21:22.5 h +1.51.9 min  Austria
6. 18 lutego 1993 Szwecja Falun Gundersen K-90/15 km 46:47.5 min +3.14.6 min Japonia Kenji Ogiwara
1.Gold medal with cup.svg 19 lutego 1993 Szwecja Falun Sztafeta K-90/3x5 km[5] 1:19:25.7 h - -
8. 22 lutego 1995 Kanada Thunder Bay Gundersen K-90/15 km 41:16.9 min +1:52.0 min Norwegia Fred Børre Lundberg
1.Gold medal with cup.svg 10 marca 1995 Kanada Thunder Bay Sztafeta K-90/4x5 km[6] 56:20.2 min - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 23 marca 1991 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 2. +6.3 s Austria Klaus Sulzenbacher
2. 19 grudnia 1992 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 3. +1:49.0 min Japonia Kenji Ogiwara
3. 8 stycznia 1993 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 2. +1.0 s Norwegia Fred Børre Lundberg
4. 5 marca 1993 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km ? 3. +37.1 s Japonia Kenji Ogiwara

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Hideki Miyazaki, Masashi Abe, Kazuoki Kodama
  2. Skład drużyny: Takanori Kōno, Kenji Ogiwara, Masashi Abe
  3. Skład drużyny: Kazuoki Kodama, Masashi Abe, Hideki Miyazaki
  4. Skład drużyny: Rei'ichi Mikata, Masashi Abe, Kazuoki Kodama
  5. Skład drużyny: Takanori Kōno, Masashi Abe, Kenji Ogiwara
  6. Skład drużyny: Masashi Abe, Tsugiharu Ogiwara, Kenji Ogiwara, Takanori Kōno