Massimo Bertolini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Massimo Bertolini
Państwo  Włochy
Miejsce zamieszkania Werona
Data i miejsce urodzenia 30 maja 1974
Werona
Wzrost 188 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1993
Zakończenie kariery 2006
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 329 (1 maja 1995)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 36 (3 maja 2004)
Australian Open 2R (2002, 2004)
Roland Garros QF (2003)
Wimbledon 3R (2000)
US Open QF (2001)

Massimo Bertolini (ur. 30 maja 1974 w Weronie) – włoski tenisista, zwycięzca turniejów ATP World Tour w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa.

Bertolini karierę tenisową rozpoczął w roku 1993. Występował głównie jako deblista. W turniejach rangi ATP World Tour Włoch odniósł dwa zwycięstwa, najpierw w Sankt Pölten, a potem w Båstad. Oba turnieje rozgrywane były w roku 2003, a wygrywał je wspólnie z Simonem Aspelinem. Ponadto Bertolini był uczestnikiem pięciu innych finałów zawodów ATP World Tour w których ostatecznie został pokonany.

W latach 2002–2004 reprezentował Włochy w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres sześć pojedynków deblowych, z których cztery wygrał.

W 1994 i 1995 roku reprezentował Włochy w Pucharze Davisa, uczestnicząc w trzech meczach deblowych, z których w dwóch zwyciężył.

W 2000 roku Bertolini wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Sydney, dochodząc do II rundy debla w parze z Cristianem Brandim. Mecz o dalszą rundę Włosi przegrali z Dominikiem Hrbatým i Karolem Kučerą.

W roku 2006 Bertolini zakończył karierę tenisową. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblistów był na 36. miejscu w maju 2004 roku.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (2)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2003 Austria Sankt Pölten Ceglana Szwecja Simon Aspelin Armenia Sarkis Sarksjan
Serbia Nenad Zimonjić
6:4, 6:7(8), 6:3
2. 2003 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Simon Aspelin Argentyna Lucas Arnold Ker
Argentyna Mariano Hood
6:7(3), 6:0, 6:4

Finalista (5)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1998 Chile Santiago Ceglana Stany Zjednoczone Devin Bowen Argentyna Mariano Hood
Argentyna Sebastián Prieto
6:7, 7:6, 6:7
2. 1999 Hiszpania Barcelona Ceglana Włochy Cristian Brandi Holandia Paul Haarhuis
Rosja Jewgienij Kafielnikow
5:7, 3:6
3. 1999 Niemcy Monachium Ceglana Włochy Cristian Brandi Argentyna Daniel Orsanic
Argentyna Mariano Puerta
6:7, 6:3, 6:7
4. 1999 Chorwacja Umag Ceglana Włochy Cristian Brandi Argentyna Mariano Puerta
Hiszpania Javier Sánchez
6:3, 2:6, 3:6
5. 2002 Szwajcaria Gstaad Ceglana Włochy Cristian Brandi Australia Joshua Eagle
Czechy David Rikl
6:7(5), 4:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]