Master P
| Master P | |
 |
|
| Imię i nazwisko | Percy Robert Miller |
| Pseudonim | P. Miller |
| Data i miejsce urodzenia | 29 kwietnia 1967 Nowy Orlean, Luizjana,  Stany Zjednoczone |
| Gatunek | hip-hop |
| Zawód | raper, aktor, inwestor, producent wykonawczy, przedsiębiorca |
| Aktywność | od 1990 |
| Wytwórnia płytowa | No Limit (CEO)(1990–2003) In-A-Minute (1990–1991) SOLAR (1993–1995) Priority (1994–2000) EMI (1998–1999) No Limit Records (CEO)(2002–2005) Universal (2002–2003) E1 Music (2004–2006) Guttar Music (CEO)(2005–2006) Take A Stand (CEO)(od 2006) No Limit Forever (od 2010) |
Master P, właściwie Percy Robert Miller[1] (ur. 29 kwietnia 1967 r. w Nowym Orleanie[1]) - amerykański raper, aktor i przedsiębiorca. Założyciel wytwórni muzycznej No Limit Records.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Sławę zdobył w latach dziewięćdziesiątych XX wieku występując w grupie muzycznej TRU i po wydaniu albumu Ice Cream Man, z którego pochodzi pierwszy singel rapera "Mr. Ice Cream Man". Singel zatytułowany "Make 'Em Say Uhh!" promujący album Ghetto D okrył się platyną, dzięki czemu popularność Miller'a wzrosła. W 1997 wystąpił w pierwszym autorskim filmie I'm Bout It[2].
W 1998 roku raper wydał swój najlepiej się sprzedający album w karierze, MP da Last Don. Płyta była oparta na filmie MP da Last Don, którego Miller wyprodukował a wystąpili w nim tacy raperzy jak Snoop Dogg, Silkk the Shocker, C-Murder. Album zadebiutował na najwyższym miejscu notowania Billboard 200 ze sprzedażą 400.000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Kompozycja uzyskała status poczwórnej platyny. Również w tym roku wystąpił w filmie I Got the Hook Up, w którym wystąpili raperzy. Rok później wydał kolejną płytę pt. Only God Can Judge Me (z ang. Tylko Bóg może mnie sądzić), która mimo tego, że nie osiągnęła takiego sukcesu jak poprzednik, uzyskała status złotej. Na świecie sprzedano ponad milion egzemplarzy.
Z początkiem nowego tysiąclecia popularność Mater'a P malała. Po zbankrutowaniu wytwórni No Limit Records, raper utworzył podobną New No Limit Records, która następnie przeistoczyła się w punkt dystrybucyjny Guttar Music Entertainment. W listopadzie 2000 roku, P. Miller wydał album Ghetto Postage, który osiągnął sukces sprzedając się w ilości 500.000 egzemplarzy. Trzy lata później P. wystąpił w filmie Lockdown[3]. Do 2005 roku raper wydał kilka albumów, które osiągnęły sukces komercyjny sprzedając się w ilości do miliona egzemplarzy.
Sport [edytuj]
Jako koszykarz zawodowy występował w klubie New Orleans Hornets w sezonie 1998/01 i w Toronto Raptors do 1999. Ponadto grywał w lidze Continental Basketball Association, w klubie Fort Wayne Fury. Wystąpił na McDonald's NBA All-Star Celebrity Game, zdobywając 17 punktów[4].
Życie prywatne [edytuj]
Zaangażowany w życie społeczne poprzez fundacje P. Miller Youth Centers i P. Miller Food Foundation, które wspomagają biedną ludność.
Rozwiedziony z żoną, z którą ma czwórkę dzieci.
Ma również córkę Cymphonique Miller i syna Lil' Romeo, który jest także raperem i aktorem. Brat Silkk the Shocker i C-Murder.
Dyskografia [edytuj]
- Get Away Clean (1991)
- Mama's Bad Boy (1992)
- The Ghettos Tryin to Kill Me! (1994)
- 99 Ways to Die (1995)
- Ice Cream Man (1996)
- Ghetto D (1997)
- MP Da Last Don (1998)
- Only God Can Judge Me (1999)
- Ghetto Postage (2000)
- Game Face (2001)
- Good Side, Bad Side (2004)
- Ghetto Bill (2005)
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Stephen Thomas Erlewine: Biografia Master P (ang.). Allmusic. [dostęp 2012-06-06].
- ↑ I'm Bout It (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2012-06-06].
- ↑ Lockdown (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2012-06-06].
- ↑ New Orleans Stars Win 2008 Celebrity Game (ang.). www.nba.com. [dostęp 2008-02-16].
