Masuny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Masuny
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat bartoszycki
Gmina Sępopol
Liczba ludności (2006) 250
Strefa numeracyjna (+48) 89
Kod pocztowy 11-210 Sępopol
Tablice rejestracyjne NBA
SIMC 0487516
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Masuny
Masuny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Masuny
Masuny
Ziemia 54°18′55,25″N 21°03′26,18″E/54,315347 21,057272Na mapach: 54°18′55,25″N 21°03′26,18″E/54,315347 21,057272

Masuny (do 1945 r. niem. Massaunen) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Sępopol. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Ludność: 250 mieszkańców, 2 km do granicy z obwodem kaliningradzkim. Przez wieś przepływa rzeka Łyna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość powstała w XV wieku jako majątek rycerski i wieś szlachecka. W 1889 r. był to majątek ziemski o powierzchni 793 ha i należał do rodziny Gerlachów. W 1935 r. w tutejszej szkole pracował jeden nauczyciel i uczyło się 61 uczniów. W 1939 r. we wsi mieszkało 375 osób.

W 1989 r. był tu PGR oraz 34 indywidualne gospodarstwa rolne o łacznym areale 298 ha. We wsi były 33 domy i 306 mieszkańców. W indywidualnych gospodarstwach rolnych hodowano w tym czasie 221 sztuk bydła (w tym 119 krów), 212 sztuk nierogacizny, 23 koni i 16 owiec. We wsi było przedszkole, boisko sportowe, sala kinowa, klub, biblioteka, sklep wielobranżowy, leśnictwo[potrzebne źródło].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Pałac w Masunach.

We wsi znajduje się neobarokowy pałac pochodzący z 1910 roku, który był siedzibą rodu von Gamp-Massaunen i majoratem zarządzającym majątkiem o łącznej powierzchni 1455 ha. Pałac obecnie[kiedy?] znajduje się w ruinie i jest wystawiony przez gminę na sprzedaż.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bartoszyce. Z dziejów miasta i okolic. Wyd. drugie zmienione. Wyd. Pojezierze, Olsztyn 1987, 480 str., ISBN 83-7002-239-1.