Maszewo (powiat krośnieński)
| Maszewo | |
.JPG) Urząd Gminy i kościół pw. św. Wojciecha |
|
| Państwo |  Polska |
| Województwo | lubuskie |
| Powiat | krośnieński |
| Gmina | Maszewo |
| Sołectwo | Maszewo |
| Liczba ludności (2008) | 481[1] |
| Strefa numeracyjna | (+48) 68 |
| Kod pocztowy | 66-614 |
| Tablice rejestracyjne | FKR |
|
Położenie na mapie województwa lubuskiego
  Maszewo
|
|
|
Położenie na mapie Polski
 Maszewo
|
|
 52°04′04″N 14°54′27″E / 52.067777777778, 14.9075Na mapach: 52°04′04″N 14°54′27″E / 52.067777777778, 14.9075 |
|
| Strona internetowa miejscowości | |
Maszewo (dawna niem. nazwa Messow)[2] – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Maszewo.
W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zielonogórskiego.
Wieś leży ok. 18 km na zachód od Krosna Odrzańskiego, przy drodze wojewódzkiej 138 Gubin-Gorzów Wielkopolski, ok. 2 km na południowy wschód prom na rzece Odrze.
Pierwsza wzmianka o dobrach Messowe pojawia się w 1251 roku, których podarowanie klasztorowi cystersów z Lubiąża przez Ottona, syna kasztelana krośnieńskiego Konrada, zatwierdził książę Henryk III[2]. Własność klasztoru potwierdziła informacja zawarta w dokumencie wydanym w 1259 roku. Nazwę wsi jako Messow odnotowano około 1300 roku, natomiast w 1376 roku wspomniano miejscowego plebana. Wiadomość o rycerzu Siegmundzie von Rottenburgu pochodzi z 1492 roku, któremu książę Johann zezwolił na przekazanie w zastaw Maszewa Balizarowi von Lobenowi[2]. Wieś została przejęta w XVI wieku przez książęcą domenę w Krośnie, a w XIX wieku maszewski folwark przeszedł w prywatne ręce. W 1879 roku jako właściciela dóbr odnotowano rodzinę von Bornstedt[2].
W miejscowości ma siedzibę klub piłkarski Prom Maszewo[3].
Spis treści |
Zabytki [edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:
- kościół parafialny pw. św. Wojciecha Biskupa i Męczennika, został wzniesiony w XV wieku i gruntownie przebudowany w XIX stuleciu[2]. Nakryty jest dachem dwuspadowym. Posiada wzniesioną od zachodu masywną, czworoboczną wieżę, którą zwieńczono hełmem namiotowym. Wewnątrz świątyni w czasach baroku zbudowano przy północnej i południowej ścianie nawy empory[2]. Od zachodniej strony stanęła empora organowa. Kościół jest murowaną, głównie z cegły, salową budowlą położoną na planie prostokąta. Fundament i dolna część wieży są zbudowane z kamienia. Dwa rzędy okien umieszczono w elewacjach, po obu stronach nawy[2]. Dolne nieduże okna mają kształt prostokątny. Górny rząd, to potrójne okienka, umieszczone w ostrołukowym obramieniu. Na szczytowej ścianie korpusu nawowego widnieją częściowo przesłonięte blendy[2]. Świątynia posiada wnętrze przykryte stropem oraz pozorne sklepienie o pełno łukowym przekroju[5]. Jest także ceramiczne sklepienie krzyżowe (prezbiterium) i sklepienie kolebkowe (zakrystia). Korpus opasa jedna kondygnacja drewnianych empor wspartych na słupach[5]. Prezbiterium od nawy oddziela ostrołukowa arkada tęczowa. Wśród wyposażenia zachowały się elementy zabytkowe, eklektyczny konfesjonał, chrzcielnica, ambona, a także stalowy dzwon z 1914 roku umieszczony na wieży[5].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Sołectwa Gminy Maszewo 2008 r., Urząd Gminy Maszewo, 2008, Maszewo.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 245.
- ↑ Prom Maszewo, 90minut.pl
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 26.1.13]. s. 20.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 246.
Bibliografia [edytuj]
- Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. Zielona Góra: Agencja Wydawnicza „PDN”, 2011, s. 245-246. ISBN 978-83-919914-8-0.
|
||||||||||||||
