Maszewo (powiat krośnieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maszewo
Urząd Gminy i kościół pw. św. Wojciecha
Urząd Gminy i kościół pw. św. Wojciecha
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat krośnieński
Gmina Maszewo
Sołectwo Maszewo
Liczba ludności (2008) 481[1]
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 66-614
Tablice rejestracyjne FKR
SIMC 0911747
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Maszewo
Maszewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Maszewo
Maszewo
Ziemia 52°04′04″N 14°54′27″E/52,067778 14,907500Na mapach: 52°04′04″N 14°54′27″E/52,067778 14,907500
Strona internetowa miejscowości

Maszewo (dawna niem. nazwa Messow)[2]wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Maszewo.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zielonogórskiego.

Wieś leży ok. 18 km na zachód od Krosna Odrzańskiego, przy drodze wojewódzkiej 138 Gubin-Gorzów Wielkopolski, ok. 2 km na południowy wschód prom na rzece Odrze.

Pierwsza wzmianka o dobrach Messowe pojawia się w 1251 roku, których podarowanie klasztorowi cystersów z Lubiąża przez Ottona, syna kasztelana krośnieńskiego Konrada, zatwierdził książę Henryk III[2]. Własność klasztoru potwierdziła informacja zawarta w dokumencie wydanym w 1259 roku. Nazwę wsi jako Messow odnotowano około 1300 roku, natomiast w 1376 roku wspomniano miejscowego plebana. Wiadomość o rycerzu Siegmundzie von Rottenburgu pochodzi z 1492 roku, któremu książę Johann zezwolił na przekazanie w zastaw Maszewa Balizarowi von Lobenowi[2]. Wieś została przejęta w XVI wieku przez książęcą domenę w Krośnie, a w XIX wieku maszewski folwark przeszedł w prywatne ręce. W 1879 roku jako właściciela dóbr odnotowano rodzinę von Bornstedt[2].

W miejscowości ma siedzibę klub piłkarski Prom Maszewo[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:

  • kościół parafialny pw. św. Wojciecha Biskupa i Męczennika, został wzniesiony w XV wieku i gruntownie przebudowany w XIX stuleciu[2]. Nakryty jest dachem dwuspadowym. Posiada wzniesioną od zachodu masywną, czworoboczną wieżę, którą zwieńczono hełmem namiotowym. Wewnątrz świątyni w czasach baroku zbudowano przy północnej i południowej ścianie nawy empory[2]. Od zachodniej strony stanęła empora organowa. Kościół jest murowaną, głównie z cegły, salową budowlą położoną na planie prostokąta. Fundament i dolna część wieży są zbudowane z kamienia. Dwa rzędy okien umieszczono w elewacjach, po obu stronach nawy[2]. Dolne nieduże okna mają kształt prostokątny. Górny rząd, to potrójne okienka, umieszczone w ostrołukowym obramieniu. Na szczytowej ścianie korpusu nawowego widnieją częściowo przesłonięte blendy[2]. Świątynia posiada wnętrze przykryte stropem oraz pozorne sklepienie o pełno łukowym przekroju[5]. Jest także ceramiczne sklepienie krzyżowe (prezbiterium) i sklepienie kolebkowe (zakrystia). Korpus opasa jedna kondygnacja drewnianych empor wspartych na słupach[5]. Prezbiterium od nawy oddziela ostrołukowa arkada tęczowa. Wśród wyposażenia zachowały się elementy zabytkowe, eklektyczny konfesjonał, chrzcielnica, ambona, a także stalowy dzwon z 1914 roku umieszczony na wieży[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Sołectwa Gminy Maszewo 2008 r., Urząd Gminy Maszewo, 2008, Maszewo.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 245.
  3. Prom Maszewo, 90minut.pl
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 26.1.13]. s. 20.
  5. 5,0 5,1 5,2 Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 246.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. Zielona Góra: Agencja Wydawnicza „PDN”, 2011, s. 245-246. ISBN 978-83-919914-8-0.