Mata Atlântica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widok na las atlantycki w stanie São Paulo
Zasięg ekoregionu Atlantic forests

Mata Atlântica (las atlantycki) – wąski obszar bujnych lasów na południowo-wschodnim atlantyckim pobrzeżu Brazylii oraz północnej Argentyny, sięgający w głąb lądu do południowo-wschodniego Paragwaju[1]. Uznany za ekoregion przez WWF. Przyległym do niego ekoregionem jest cerrado. Mata Atlântica pokrywa 1 234 000 km²[2].

W lesie atlantyckim występuje około 20 000 gatunków roślin (ok. 8% całkowitej liczby gatunków); w latach 90' XX w. stwierdzono średnio 458[2] gatunków drzew na 2,5 akra[1][2]. Obszar zróżnicowany pod względem flory, zwłaszcza paproci, mchów i epifitów[1]. W części górzystej najwyższym punktem jest Agulhas Negras[3]. Według BirdLife International, obszar górski jest zniszczony w stopniu umiarkowanym i dobrze poznany[3], zaś obszary nizinne niedokładnie poznane i poważnie zdegradowane[4].

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Lasy atlantyckie zamieszkuje blisko 2200 gatunków ssaków, ptaków (w tym około 200 endemicznych), gadów i płazów[1]; z tych ostatnich 92% gatunków to endemity. Ze ssaków występuje na przykład małpy lwiatka złotogłowa (Leontopithecus chrysomelas), Leontopithecus caissara, marmozeta lwia (L. rosalia) i Leontopithecus chrysopygus oraz muriki szary (Brachyteles arachnoides) i leniwiec grzywiasty (Bradypus torquatus)[2].

Awifauna[edytuj | edytuj kod]

BirdLife International wyróżnia na obszarze lasów atlantyckich dwie ostoje Endemic Bird Area, w których zawierają się ostoje ptaków IBA. Do gatunków endemicznych dla obszaru EBA „Atlantic forest lowland” należą m.in. przedstawiciele monotypowych rodzajów - papuga malachitka (Triclaria malachitacea), piłodziobek (Ramphodon naevius), złotopiór trójpalczasty (Jacamaralcyon tridactyla), koralonóżek (Acrobatornis fonsecai), terkotnik (Clibanornis dendrocolaptoides), cieślik (Cichlocolaptes leucophrus), śliniacznik (Biatas nigropectus), kropiatek (Psilorhamphus guttatus), dwa gatunki z rodzaju Merulaxis i bławatniczka (Calyptura cristata; incertae sedis)[4]. W części górzystej - mniej zdegradowanej - większość endmitów to ptaki leśne, z wyjątkiem trzęsiogona długosternego (Cinclodes pabsti), zamieszkującego skalistą sawannę, oraz ziarnojadka czarnobrzuchego (Sporophila melanogaster), preferującego zakrzewienia. Jedynie kilka gatunków ograniczonych jest do wyższych partii gór i są to koszykarz płowy (Asthenes moreirae), kosowiec mniejszy (Tijuca condita), kosowiec większy (T. atra), leśnica rudosterna (Drymophila genei) i tyrańczyk białooki (Phylloscartes difficilis)[3].

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Brazil. Atlantic forest. The Nature Conservancy. [dostęp 13 czerwca 2014].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Atlantic Forests. WWF Global. [dostęp 13 czerwca 2014].
  3. 3,0 3,1 3,2 076 Atlantic forest mountains. BirdLife Data Zone. [dostęp 13 maja 2014].
  4. 4,0 4,1 075 Atlantic forest lowlands. BirdLife Data Zone. [dostęp 13 maja 2014].