Mata Atlântica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Mata Atlantica)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rio Paraibuna Paulista.jpg

Mata Atlântica (las atlantycki) – wąski obszar bujnych lasów na południowo-wschodnim atlantyckim pobrzeżu Brazylii. W jego skład wchodzą lasy należące do różnych formacji roślinnych – od lasów namorzynowych, przez specyficzne formy równikowych lasów deszczowych, po suche lasy twardolistne. Ostoja wielu gatunków zagrożonych wymarciem, w tym leniwca grzywiastego. Pierwotnie (przed ingerencją europejskich osadników w 1500 roku) obejmował prawdopodobnie 1,4 miliona km2, czyli około 1/5 obecnego obszaru Amazonii, położonej 800 km na północny zachód od niego, i rozciągał się od stanu Rio Grande do Sul po obecną granicę z Urugwajem, czasem wchodząc w głąb lądu na 300 km. Swój klimat, wilgotny i ciepły, zawdzięcza Mata Atlântica dwóm ciepłym prądom oceanicznym: Prądowi Brazylijskiemu i Prądowi Południoworównikowemu.

W latach 80. XX wieku okazało się, że na 8% pozostałego jeszcze lasu atlantyckiego żyje 269 gatunków ssaków – czyli 2/3 liczby gatunków zamieszkujących całą Amazonię. Odkrycie to poruszyło badaczy i zmobilizowało do wdrożenia programu ochrony Mata Atlântica. Dziś w programie tym uczestniczy kilkadziesiąt organizacji brazylijskich i międzynarodowych. Jednym ze spektakularnych osiągnięć programu było uratowanie od wyginięcia małpy szerokonosej marmozety lwiej.

Wikimedia Commons