Matej Kazijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Matej Kazijski
Matej Kazijski3.jpg
Data i miejsce urodzenia 23 września 1984
Sofia, Bułgaria
Wzrost 202 cm
Masa ciała 93 kg
Pozycja przyjmujący
Zasięg w ataku 370 cm
Zasięg w bloku 335 cm
Kariera
Obecny klub Katar Al Rayyan
Numer w klubie 1
Kluby
Lata Klub
1998-2002
2002–2004
2004–2005
2005–2007
2007-2013
2013-2014
2014
Bułgaria Slawia Sofia
Bułgaria Łukoil Neftochimik Burgas
Bułgaria Slawia Sofia
Rosja Dinamo Moskwa
Włochy Itas Diatec Trentino
Turcja Halkbank
Katar Al Rayyan
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Bułgaria
Mistrzostwa świata
III miejsce
Japonia 2006 drużynowo
Mistrzostwa Europy
Brąz
Turcja 2009 drużynowo
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Mateja Kazijskiego

Matej Ilianow Kazijski, bułg. Матей Илианов Казийски (ur. 23 września 1984 w Sofii[1]) – siatkarz reprezentacji Bułgarii, grający na pozycji przyjmującego. Powołanie do kadry narodowej otrzymał w 2003 roku. Obecnie występuje we Aroma 1. Lig, w drużynie Halkbank Ankara.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Swoją siatkarską karierę rozpoczął w 1995 roku, gdy miał 11 lat dołączył do klubu VC Skania Sofia. Później przeniósł się do Slawii Sofia, gdzie występował do 21 roku życia. Po przekroczeniu dolnej granicy wieku, w jakim federacja bułgarska pozwala zawodnikom na opuszczanie kraju, Kazijski zasilił szeregi niezwykle silnego rosyjskiego zespołu Dinama Moskwa, otrzymując bardzo wysoki kontrakt. Interesowało się nim wiele silnych klubów, a przede wszystkim włoska Lube Banca Macerata. Na początku swojej kariery podpisał dożywotni kontrakt z jednym z bułgarskich klubów – Slawią Sofią. Ojcem Kazijskiego jest były siatkarz, brązowy medalista mistrzostw Europy z 1981 roku, a także menadżer bułgarskiej reprezentacji – Ilian Kazijski.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Kazijski regularnie występował w juniorskich reprezentacjach Bułgarii. Pierwszą wielką imprezą jaką wygrał, było mistrzostwo juniorów państw bałkańskich w 2003 roku. W 2003 roku zdobył brązowy medal mistrzostw świata U-21 rozgrywanych w Iranie, jak dotąd był to największy sukces w historii w juniorskiej bułgarskiej siatkówki. Został również najlepiej atakującym zawodnikiem turnieju. W 2004 wraz z reprezentacją Bułgarii zajął 4. miejsce w Lidze Światowej, a mimo młodego wieku wybrano go najlepiej serwującym zawodnikiem. Kolejnym sukcesem siatkarza było zdobycie brązowego medalu na MŚ 2006 w Japonii. Podczas mundialu został wybrany najlepiej serwującym siatkarzem, a także nominowano go do nagrody MVP. Został również wybrany do "szóstki" roku 2006 na świecie. W 2007 roku, sezon reprezentacyjny nie był zbyt udany dla Kazijskiego. Reprezentacja Bułgarii awansowała do finałów Ligi Światowej, jednak w Katowicach zajęła dopiero 5. miejsce. Mistrzostwa Europy w 2007 roku, rozgrywane w Rosji, także nie był udane. Bułgaria od początku turnieju nie radziła sobie ze słabszymi rywalami, w wyniku czego, zajęła odległe 8. miejsce. Po mistrzostwach Europy w 2007 władze FIVB przyznały reprezentacji Bułgarii dziką kartę, dzięki której znaleźli się w turnieju Pucharu Świata. Kazijski wraz z reprezentacją zajął w Japonii 3. miejsce, które dało awans do igrzysk olimpijskich. Bułgarzy, w turnieju pokonali reprezentację Rosji po zaciętej walce 3:2. Razem z reprezentacją Bułgarii wystąpił podczas igrzysk olimpijskich w 2008 roku w Pekinie. Bułgaria zajęła 5. miejsce. Z turnieju odpadła w ćwierćfinale, po zaciętym meczu, przegranym z reprezentacją Rosji 1:3. W Lidze Światowej 2009 Bułgarzy wypadli słabo, w swojej grupie eliminacyjnej zajęli dopiero 3. miejsce. Kazijski wraz z odmłodzoną reprezentacją Bułgarii sięgnął po brązowy medal mistrzostw Europy w 2009 r. rozgrywanych w tureckim Izmirze. Bułgaria pokonała w meczu o 3. miejsce reprezentację Rosji 3:0[2]. Dzień wcześniej przegrała półfinał z Polską 0:3. Na zakończenie 2009 r. siatkarska reprezentacja Bułgarii została wybrana najlepszą drużyną roku w Bułgarii.

11 czerwca 2012 r. zrezygnował z gry w reprezentacji, mimo awansu na igrzyska olimpijskie w Londynie. Kazijski odszedł razem z trenerem Radostinem Stojczewem. Cała sytuacja jest związana z zamieszaniem w Bułgarskim Związku Piłki Siatkowej, złym zarządzaniem środkami finansowymi i niewywiązywaniem się przez federację ze swoich zobowiązań wobec trenerów i zawodników[3].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

sezon 2005/2006[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2005/2006 Dynamo zostało mistrzem kraju, a także awansowało do Final Four Ligi Mistrzów Siatkarzy, lecz nie udało się zdobyć we Włoszech medalu. Matej Kazijski w sezonie 2005/2006 dokonał niezwykłej rzeczy, kiedy to w meczu gwiazd rosyjskiej Superligi wystąpił w konkursie na najlepszy wyskok. Ku zaskoczeniu wielu kibiców i ekspertów siatkarskich, młody Bułgar doskoczył ręką do wysokości 379 cm[potrzebne źródło]. Imponuje również ogromną siłą i motoryką w ataku, a także niezwykle mocną i skuteczną zagrywką. Dzięki takimi umiejętnościami zaliczany jest do najlepszych i najwszechstronniejszych siatkarzy młodego pokolenia.

Kazijski w trakcie rozgrzewki.

sezon 2006/2007[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2006/2007 dla Kazijskiego rozpoczął się niezwykle efektywnie, wraz z Dynamem zdobył Puchar Rosji, podczas, którego został uznany najbardziej wartościowym zawodnikiem (MVP). Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej (CEV) wybrała go najlepszym siatkarzem Europy 2006. Zajął 3. miejsce w Lidze Mistrzów i został wybrany najlepiej serwującym zawodnikiem turnieju, choć moskiewskiej drużynie nie udało się zdobyć Mistrzostwa Rosji, Bułgar został wybrany najlepszym zawodnikiem w Superlidze, sezonu 2006/2007 – nagroda im. A. Kuzniecowa.

sezon 2007/2008[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 2007/2008 jest zawodnikiem klubu Serie AItasu Diatec Trentino. Dzięki prezydentowi FIVB Rubenowi Acoscie rozwiązał dożywotni kontrakt ze Slawią Sofia, który podpisał w wieku 18 lat. Razem z Itasem Diatec Trentino, zdobył najcenniejsze trofeum w Serie A – "Scudetto". Po sezonie, po raz drugi w karierze został wybrany najlepszym siatkarzem roku 2007 w Europie. Do tej niezwykle prestiżowej nagrody kandydowali Hiszpan Miguel Ángel Falasca oraz Serb Nikola Grbić.

sezon 2008/2009[edytuj | edytuj kod]

Kolejny sezon z drużyną Trentino w walce o mistrzostwo Włoch rozpoczął porażka w meczu o superpuchar Włoch. Drużynie nie powiodło się także w turnieju o puchar Włoch. Następnie wraz z Itasem Trentino odniósł zwycięstwo w Lidze Mistrzów, której Final Four rozgrywany był w Pradze. Trento pokonało w wielkim finale ekipę Iraklisu Saloniki 3:1, a Matej został wybrany MVP całego turnieju. 17 maja 2009 zdobył wicemistrzostwo Włoch, w finale ekipa Trento zmierzyła się z Coprą Nordmeccanica Piacenza, finał rozstrzygnął się w piątym meczu, wynikiem 3:2 na korzyść Piacenzy. Matej został uznany najlepszym siatkarzem roku 2009 w Bułgarii[4]

Kazijski i Stojczew po zdobyciu Klubowego Mistrzostwa Świata 2009

.

sezon 2009/2010[edytuj | edytuj kod]

Wraz z Trentino Matej zdobył klubowe mistrzostwo świata, a także został wybrany MVP i najlepiej atakującym zawodnikiem turnieju. Włoski zespół pokonał w finale 3:0 PGE Skrę Bełchatów[5]. Po tym sukcesie wybrany do najlepszej drużyny świata 2009 roku według magazynu "L'Équipe"[6]. Zdobył również Puchar Włoch, w finale zespół z Trydentu pokonał Bre Bancę Lannutti Cuneo[7]. W meczu z Cuneo Matej zaserwował piłkę z prędkością 132 km/h[8]. Dzięki świetnej grze swojej i całego zespołu, Trentino obroniło tytuł najlepszej drużyny w Europie. Podczas turnieju finałowego rozgrywanego w dniach 1 maja–2 maja 2010 r. w Łodzi Kazijski wygrał siatkarską Ligę Mistrzów. W półfinale włoski zespół pokonał 3:1 słoweński ACH Volley Bled, a w finale rosyjskie Dinamo Moskwa 3:0[9]. Na zakończenie sezonu w Serie A Trento zdobyło wicemistrzostwo Włoch. W finale – V-day, drużyna przegrała z Bre Banca Lannutti Cuneo 3:1. W tym sezonie o zdobyciu Scudetto zadecydował jeden mecz. Odbył się on 9 maja 2010 r. w Bolonii[10].

sezon 2010/2011[edytuj | edytuj kod]

Kazijski po raz drugi z rzędu sięgnął z Trentino Volley po tytuł klubowego mistrza świata. W trakcie sezonu został również rozegrany mecz o Superpuchar Włoch, który Trentino przegrało z Bre Bancą Lannutti Cuneo. Po raz trzeci z rzędu wygrał Ligę Mistrzów, a na zakończenie turnieju został wybrany najlepszym atakującym siatkarzem Final Four.

Został mistrzem Włoch. Itas Diatec Trentino pokonał w finale rozgrywek Serie A Bre Banca Lannutti Cuneo 3:0.

Został wybrany najlepszym siatkarzem roku w Bułgarii.

sezon 2011/2012[edytuj | edytuj kod]

Razem z Trentino sięgnął po trzeci tytuł z rzędu Klubowego mistrza świata. Turniej odbywał się w Katarze w Ad-Dausze, a na jego zakończenie Kazijski został wybrany najlepiej serwującym siatkarzem. W listopadzie 2011 r. zdobył Superpuchar Włoch. Trentino Volley pokonało Bre Bancę Lannutti Cuneo 3:1, a mecz został rozegrany w Cagliari[11]. 19 lutego 2012 r. po raz drugi w karierze zdobył puchar Włoch. W finale Trentino pokonało Lube Bance Marche Maceratę 3:2[12]. W dniach 17-18 marca 2012 r. Trentino Volley po raz czwarty w historii wystąpiło w Final Four Ligi Mistrzów. Tym razem Matej razem z drużyną wywalczył brązowe medale[13].

22 kwietnia 2012 r. został wicemistrzem Włoch. W finale Trentino Volley przegrało 3:2 z Lube Bance Marche Maceratą, która zdobyła Scudetto[14].

La Gazzetta dello Sport opublikowała, że Kazijski zaserwował piłkę z szybkością 132 km/h, co jest nieoficjalnym rekordem świata[15].

Został wybrany najlepszym przyjmującym plebiscytu Volleyball Globe 2012[16].

sezon 2012/2013[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2012 Trentino Volley po raz czwarty zdobyło złoty medal Klubowych Mistrzostw Świata, wygrywając w finale 3:0 z brazylijskim Sada Cruzeiro Vôlei. Po raz trzeci w historii Matej zdobył Puchar Włoch. Turniej finałowy odbywał się w dniach 26-30 grudnia 2012 w Assago[17]. 12 maja 2013 po raz trzeci w historii zdobył złoty medal mistrzostw Włoch. Od 16 do 31 maja 2013 występował w katarskiej drużynie Al-Rayyan podczas rozgrywek o puchar Emira[18]. Razem z katarską drużyną zdobył złoty medal turnieju. W lipcu 2013 poinformował, że opuszcza włoski klub. Razem z trenerem Radostinem Stojczewem wybrał ofertę z Aroma 1. Lig z drużyny Halkbank Ankara[19]. Po raz kolejny został najlepszym przyjmującym według plebiscytu Volleyball Globe 2013[20].

sezon 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Od 1 lipca 2013 broni barw tureckiego Halbanku Ankara. Na początku sezonu zdobył superpuchar Turcji dzięki wygranej z Arkasem Izmir, a na zakończenie tego spotkania został wybrany MVP[21]. Następnie zdobył srebrny medal Ligi Mistrzów w final four rozgrywanym 22-23 marca 2014 w Ankarze, a na zakończenie tego turnieju został wybrany najlepiej przyjmującym siatkarzem[22]. W kwietniu 2014 Halkbank triumfował w rozgrywkach o puchar Turcji[23]. Matej wystąpił również w finale Aroma 1. Lig. Drużyna z Ankary pokonała w czterech meczach Fenerbahçe Stambuł i zdobyła złoty medal mistrzostw Turcji[24]. Po zakończeniu sezonu został ponownie wypożyczony do katarskiego Al-Rayyan, który zdobył srebrny medal Klubowych Mistrzostw Świata rozgrywanych w Brazylii w Belo Horizonte. Kazijski dostał także nagrodę indywidualną dla najlepszego przyjmującego turnieju[25].

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Nagrody indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • 2003 – Najlepiej atakujący zawodnik mistrzostw świata juniorów
  • 2004 – Najlepiej zagrywający zawodnik Ligi Światowej
  • 2006 – Najlepiej atakujący zawodnik Ligi Światowej
  • 2006 – Najlepiej zagrywający zawodnik mistrzostw świata rozgrywanych w Japonii
  • 2006 – Uznany za najlepszego siatkarza Europy przez CEV
  • 2007 – Najbardziej wartościowy zawodnik (MVP) podczas Pucharu Rosji
  • 2007 – Najlepiej zagrywający zawodnik Ligi Mistrzów
  • 2007 – Najlepszy siatkarz rosyjskiej Superligi, laureat nagrody im. A. Kuzniecowa
  • 2007 – Uznany za najlepszego siatkarza Europy przez CEV
  • 2008 – Uznany za najlepszego siatkarza roku w Bułgarii
  • 2009 – MVP Ligi Mistrzów
  • 2009 – MVP oraz najlepiej atakujący zawodnik klubowych mistrzostw świata
  • 2009 – 5. miejsce w plebiscycie na najlepszego sportowca roku w Bułgarii oraz uznanie siatkarskiej reprezentacji Bułgarii najlepszą drużyną roku[26]
  • 2009 – Uznany za najlepszego siatkarza roku w Bułgarii
  • 2010 – Najlepiej atakujący VIII Memoriału Huberta Jerzego Wagnera
  • 2010 – Uznany za najlepszego siatkarza roku w Bułgarii[27]
  • 2010 – Wybrany mężczyzną roku w Bułgarii przez słuchaczy radia Dirk[28]
  • 2011 – Najlepszy atakujący Ligi Mistrzów
  • 2011 – Najlepszy serwujący Klubowych Mistrzostw Świata
  • 2011 – Najlepszy siatkarz roku w Bułgarii[29]
  • 2012 – Najlepszy siatkarz roku w Bułgarii[30]
  • 2012 - Najlepszy przyjmujący plebiscytu Volleyball Globe 2012
  • 2013 - Najlepszy przyjmujący plebiscytu Volleyball Globe 2013
  • 2013 - MVP w meczu o Superpuchar Turcji
  • 2014 - Najlepszy przyjmujący Ligi Mistrzów
  • 2014 - Najlepszy przyjmujący Klubowych Mistrzostw Świata

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. profil siatkarza na oficjalnej stronie sports-reference (ang.). sports-reference.com. [dostęp 1 listopada 2011].
  2. sports.pl: Bułgaria wywalczyła brązowy medal. [dostęp 13 września 2009].
  3. Kazijski i Stojczew odchodzą z reprezentacji (pol.). siatka.org. [dostęp 2012-06-12].
  4. Wojciech Lehmann: Kazijski najlepszy w Bułgarii. [dostęp 9 kwietnia 2010].
  5. onet.pl: Trento klubowym mistrzem świata.. [dostęp 8 listopada 2009].
  6. sportowefakty.pl: Kazijski w szóstce roku 2009 wg L'Equipe. [dostęp 5 stycznia 2010].
  7. sportowefakty.pl: Trento zdobywa puchar Włoch. [dostęp 31 stycznia 2010].
  8. reprezentacja.net: Matej Kazijski nagrodzony za... łamanie przepisów. [dostęp 6 lutego 2010].
  9. siatka.org: Trento wygrywa Ligę Mistrzów. [dostęp 2 maja 2010].
  10. siatka.org: Cuneo mistrzem Włoch!. [dostęp 9 maja 2010].
  11. Trentino Volley po raz pierwszy w historii zdobyło Superpuchar Włoch (pol.). siatka.org. [dostęp 1 listopada 2011].
  12. Trentino Volley zdobywa Puchar Włoch (pol.). siatka.org.
  13. Trentino Volley trzecią drużyna Final Four Ligi Mistrzów 2012 (pol.). wp.pl.
  14. Macerata zdobywa Scudetto (pol.). siatka.org. [dostęp 23 kwietnia 2012].
  15. Kazijski zaserwował piłkę najszybciej na świecie (ang.). volleywood.net. [dostęp 15 maja 2012].
  16. Volleyball Globe 2012 (wł.). volleyball.it. [dostęp 2013-04-06].
  17. Trentino zdobywcą pucharu Włoch (pol.). przegladligowy.com. [dostęp 2013-04-06].
  18. Kazijski zagra w Al-Rayyan (pol.). siatka.org. [dostęp 2013-05-12].
  19. To już koniec wielkiego Trentino? Kazijski i Stojczew oficjalnie opuszczają Włochy! (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2013-07-01].
  20. Volleyball Globe Italia: I vincitori 2012/13 (wł.). volleyball.it. [dostęp 2013-07-18].
  21. Superpuchar Turcji dla Halkbanku Ankara (pol.). siatka.org. [dostęp 2014-01-03].
  22. Relentless Belogorie BELGOROD prolong Russian supremacy (ang.). cev.lu. [dostęp 2014-03-23].
  23. Halkbank Ankara z pucharem Turcji (pol.). siatka.org. [dostęp 2014-05-11].
  24. Halkbank Ankara mistrzem kraju (pol.). siatka.org. [dostęp 2014-05-11].
  25. Klubowe Mistrzostwa Świata 2014-nagrody indywidualne (pol.). siatka.org. [dostęp 2014-05-11].
  26. siatka.org: 5 miejsce Kazijskiego w plebiscycie na najlepszego sportowca roku w Bułgarii. [dostęp 26 grudnia 2009].
  27. sportowefakty.pl: Kazijski najlepszy siatkarzem w Bułgarii roku 2010. [dostęp 2 marca 2011].
  28. sport.pl: Kazijski mężczyzną roku w Bułgarii. [dostęp 4 grudnia 2010].
  29. Matej Kazijski najlepszym siatkarzem roku 2011 w Bułgarii (ang.). cev.lu. [dostęp 2012-05-09].
  30. Matej Kazijski po raz kolejny najlepszym siatkarzem w Bułgarii (pol.). siatka.org. [dostęp 2013-03-02].