Mater Matuta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mater Matuta – bogini poranku i świtu w mitologii rzymskiej. Niektóre rzymskie źródła utożsamiały ją z Ino-Leukoteą, która po swym samobójstwie i przemianie w boginię morską miała opuścić Grecję i przybyć do Italii.

Mity wspominają także, że po przybyciu do Italii, Mater Matuta została zaatakowana przez bachantki, które podburzyła od dawna nieprzyjazna jej Junona. Uratował ją Herakles i powierzył opiece Karmenty. Mater Matuta była czczona świętami o nazwie Matralia, obchodzonymi w dniu 11 czerwca. Mogły w nim uczestniczyć jedynie wolne kobiety, które miały tylko jednego żyjącego męża[1]. Jej świątynia mieściła się na Forum Boarium, niedaleko portu w Rzymie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wdowy, niewolnice i rozwódki były wykluczone z obchodów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Grimal P., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wyd. Ossolineum, 1990, s. 221.
  2. Owidiusz, Fasti.