Mater Matuta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mater Matuta – bogini poranku i świtu w mitologii rzymskiej. Niektóre rzymskie źródła utożsamiały ją z Ino-Leukoteą, która po swym samobójstwie i przemianie w boginię morską miała opuścić Grecję i przybyć do Italii.
Mity wspominają także, że po przybyciu do Italii, Mater Matuta została zaatakowana przez bachantki, które podburzyła od dawna nieprzyjazna jej Junona. Uratował ją Herakles i powierzył opiece Karmenty. Mater Matuta była czczona świętami o nazwie Matralia, obchodzonymi w dniu 11 czerwca. Mogły w nim uczestniczyć jedynie wolne kobiety, które miały tylko jednego żyjącego męża[1]. Jej świątynia mieściła się na Forum Boarium, niedaleko portu w Rzymie.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Wdowy, niewolnice i rozwódki były wykluczone z obchodów.
Bibliografia [edytuj]
- Grimal P., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wyd. Ossolineum, 1990, s. 221.
- Owidiusz, Fasti.