Materiały inteligentne
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Materiał inteligentny (ang. smart material) materiał zmieniający swoje własności w kontrolowany sposób w reakcji na bodziec otoczenia. Materiał taki łączy w ramach jednej struktury własności czujnika z własnościami aktywatora. Materiały tego typu konstruuje się zwykle wykorzystując zjawiska piezoelektryczne, elektrostrykcyjne lub magnetostrykcyjne, a także zjawiska pamięci kształtu obserwowane w niektórych stopach metali (ang. shape-memory alloy). Przykłady zastosowań:
- układy zawieszenia pojazdów zmieniające swą charakterystykę zależnie od stanu nawierzchni,
- narty dostosowujące swoją sztywność do warunków na stoku,
- rakiety tenisowe,
- części garderoby (np. buty samoogrzewające się lub zmieniające sztywność podeszwy),
- elementy wyposażenia wnętrz (np. szyby o zmiennej przezroczystości),
- śruby z układem kontroli momentu skręcającego (kosmonautyka),
- samozasilające się układy elektroniczne (np. zabawki, piloty zdalnego sterowania),
- etc.
Materiały inteligentne można podzielić na siedem głównych grup:
a) zmieniające kolor
- fotochromowe
- termochromowe
- elektrochromowe
b) emitujące światło
- elektroluminescecyjne
- fluoroscencyjne
- fotoluminescecyjne
- katodoluminescecyjne
- termoluminescecyjne
- radioluminescecyjne
c) zmieniające kształt/wielkość
- polimery przewodzące
- elastomery dielektryczne
- magnetostrykcyjne
- piezoelektryczne
- żele polimerowe
- materiały z pamięcią kształtu
d) zmieniające temperaturę
- termoelektryczne
e) ciecze o zmiennej lepkości
f) samogrupujące się
g) samonaprawiające się
