Mateusz Święcicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grób Mateusza Święcickiego na Cmentarzu Wilanowskim w Warszawie

Mateusz Święcicki (ur. 10 września 1933 w Wilnie, zm. 7 sierpnia 1985 w Chodzieży) – polski kompozytor, aranżer, publicysta i dziennikarz radiowy.

W latach 1951–1959 studiował w Instytucie Muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1955–1964 jako pierwszy prowadził jazzowe audycje w Polskim Radiu. Był pierwszym muzycznym szefem radiowej Trójki[1]. Był autorem pierwszej Trójkowej audycji, zatytułowanej Mój magnetofon, przekształconej później w Muzyczną pocztę UKF[1]. Audycja ta funkcjonuje do dziś.

Należał do współorganizatorów Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1963) wraz z innym dziennikarzem Jerzym Grygolunasem. Grał w zespole jazzowym Pinokio (trąbka, pianino), wystąpił z nim na I Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Sopocie w 1956 roku.

Zasłynął jako autor muzyki do ponad 200 piosenek, w tym wielu przebojów jak np. Pod papugami (z rep. Czesława Niemena), Jedziemy autostopem i Był taki ktoś (z rep. Kasi Sobczyk), Wezmę w drogę księżyc, Przyjdź w taką noc (z rep. Czesława Niemena oraz Heleny Majdaniec) oraz Ballada cygańska. W latach 70. XX wieku prowadził zespół wokalny Filipinki.

Od 1987 (z przerwą w latach 2000-2006) radiowa Trójka przyznaje nagrody im. M. Święcickiego – "Mateusze".

Publikacje [edytuj]

  • Mateusz Święcicki - "Jazz - Rytm XX wieku", wyd. PZWSZ 1972

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Wracają nagrody im. Święcickiego. Wirtualnemedia.pl, 2007-04-03. [dostęp 2011-11-19].

Linki zewnętrzne [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mateusz_Święcicki&oldid=36237131”