Mathieu Carrière

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mathieu Carrière
Mathieu Carrière, sierpień 2004
Mathieu Carrière, sierpień 2004
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1950
Niemcy Hanower
Zawód aktor, scenarzysta, reżyser
Współmałżonek Jennifer Bartlett (1983-1993)
Strona internetowa

Mathieu Carrière (ur. 2 sierpnia 1950 roku[1] w Hanowerze[2]) – niemiecki aktor, scenarzysta i reżyser, który zdobył popularność głównie we francuskich filmach. Podniósł również protest przeciw dyskryminacyjnej działalności niemieckich Jugendamtów[3][4][5].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny hugenotów[6], wypędzonych we Francji podczas edyktu z Fontainebleau[7], stąd płynnie mówi w języku francuskim. Urodził się w w Hanowerze jako syn Jutty Carrière (z domu Mühling) i psychiatry/psychoanalityka doktora Berna Carrière, wychowywał się w Berlinie, a od 1962 roku w Lubece wraz z młodszą siostrą Mareike (ur. 26 lipca 1954 w Hanowerze, zm. 17 marca 2014 w Hamburgu), która także została aktorką (zagrała m.in. w filmie Roberta Glińskiego Wróżby kumaka), popełniła samobójstwo w wieku 26 lat. Studiował filozofię w Paryżu.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Mając czternaście lat, zadebiutował na dużym ekranie rolą nadwrażliwego i delikatnego Tonio Krögera w filmowej adaptacji noweli Tomasza Manna Tonio Kröger (1964). Jako szesnastolatek zagrał Tomasza Törlessa, młodzieńca w wieku dojrzewania z powieści Roberta Musila Niepokoje wychowanka Törlessa (Junge Törless, 1966), kierowany reżysera Volkera Schlöndorffa stworzył dojrzałą intelektualnie postać, a film otrzymał nagrodę na Festiwalu Filmowym w Cannes. Kiedy miał siedemnaście lat, ojciec wysłał go do jezuickiego kolegium z internatem w Vannes we Francji. Następnie młody Carrière znalazł się w Jugosławii, gdzie zagrał w dramacie Andrzeja Wajdy opartym na powieści Jerzego Andrzejewskiego Bramy raju (Gates to Paradise, 1968).

Po maturze w 1969 roku przeniósł się do Paryża, gdzie studiował filozofię i literaturę, lecz równolegle kontynuował karierę aktorską. Pojawił się u boku Joan Collins we włoskim filmie klasy B Krótka miłość (L'Amore breve, 1969). W melodramacie Dom państwa Bories (La Maison des Bories, 1970) zagrał postać geologa z Lubeki zakochanego w cnotliwej mężatce, za którą zdobył nagrodę na festiwalu w Karlowych Warach. Wystąpił potem w dreszczowcu sci-fi Człowiek z cudzym mózgiem (L'Homme au cerveau greffé, 1971), dramacie kryminalnym Sinobrody (Bluebeard, 1972) z Richardem Burtonem, Raquel Welch, Virną Lisi i Nathalie Delon, dramacie Rogera Vadima Gdyby Don Juan był kobietą (Don Juan ou Si Don Juan était une femme..., 1973) z Brigitte Bardot, dramacie kryminalnym Nie ma dymu bez ognia (Il n'y a pas de fumée sans feu, 1973) z Annie Girardot i Mireille Darc oraz thrillerze Rewolwer Python 357 (Police Python 357, 1976) z Yves’em Montandem i Simone Signoret.

W dramacie kryminalnym Rogera Vadima Zamordowana młoda dziewczyna (La Jeune fille assassinée, 1974) pojawił się jako zmanierowany i rozczarowany życiem Eric von Schellenberg z paryskiej śmietanki towarzyskiej. W telewizyjnym dramacie Niecierpliwość serca (La Pitié Dangereuse, 1979) zagrał uwodzicielskiego porucznika cesarsko-królewskiej armii u progu I wojny światowej, w którym kocha się bogata, ale kaleka dziewczyna. W teledramacie Krzysztofa Zanussiego Drogi wśród nocy (Wege in der Nacht, 1979) odtwarzał postać Niemca, który z rezygnacją patrzy na niszczenie kultury w cieniu nadchodzącego faszyzmu. Pojawił się także w kilku odcinkach serialu detektywistycznego Derrick ().

Był jednym z członków jury na Festiwalu Filmowym w Berlinie '80. Można go było zobaczyć w dramacie Krzysztofa Zanussiego Pokuszenie (Versuchung, 1982) w roli psychiatry u boku Mai Komorowskiej i dramacie wojennym Jerzego Hoffmana Wedle wyroków twoich... (1983) jako brutalnego oficera hitlerowskiego. Według jego scenariusza powstał film Bratanek Beethovena (Le Neveu de Beethoven, 1985) z Jane Birkin i Nathalie Baye. W 1987 roku był bohaterem ostatniego filmu Waleriana Borowczyka Ceremonia miłości (Cérémonie d'amour). Potem wystąpił w muzycznym filmie biograficznym Johann Strauss – Niekoronowany król (Johann Strauss – Der König ohne Krone, 1987) jako Eduard Strauss z Mary Crosby i Zsa Zsa Gabor, obrazie biograficznym Kolumb odkrywca (Christopher Columbus: The Discovery, 1992) jako król Jan z Marlonem Brando, Tomem Selleckiem, Rachel Ward, Robertem Davi, Benicio Del Toro i Catherine Zetą-Jones, telefilmie fantasy Sat 1 Księżniczka i żebrak (La Principessa e il povero, 1997) z Nicholasem Rogersem, Thomasem Kretschmannem i Maxem von Sydow oraz filmie historycznym Luter (Luther, 2003) u boku Josepha Fiennesa. W dwóch włoskich telewizyjnych filmach biblijnych Judasz z Kariothu (Gli Amici di Gesù – Giuda, 2001) i Przyjaciele Jezusa: Tomasz (Gli Amici di Gesù – Tommaso, 2001) zagrał Piłata.

W latach 1983-1993 był żonaty z Jennifer Bartlett. Ma dwie córki – Alice i Elenę.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1964: Tonio Kröger jako Tonio Kröger (jako chłopak)
  • 1966: Niepokoje wychowanka Törlessa (Junge Törless) jako Tomasz Törless
  • 1968: Bramy raju (Gates to Paradise) jako Alexander
  • 1969: Krótka miłość (L'Amore breve) jako Lorenzo
  • 1970: Dom państwa Bories (La Maison des Bories) jako Carl-Stéphane Kursdedt
  • 1971: Spotkanie w Bray (Rendez-vous à Bray) jako Julien Eschenbach
  • 1971: Człowiek z cudzym mózgiem (L'Homme au cerveau greffé) jako Franz Eckerman
  • 1972: Sinobrody (Bluebeard) jako wiolonczelista
  • 1973: Gdyby Don Juan był kobietą (Don Juan ou Si Don Juan était une femme...) jako Paul
  • 1973: Giordano Bruno jako Orsini
  • 1973: Nie ma dymu bez ognia (Il n'y a pas de fumée sans feu) jako Ulrich Berl
  • 1974: Zamordowana młoda dziewczyna (La Jeune fille assassinée) jako Eric von Schellenberg
  • 1976: Rewolwer Python 357 (Police Python 357) jako inspektor Ménard
  • 1976: Strzał z litości (Der Fangschuß) jako Volkmar
  • 1979: Kobieta między psem i wilkiem (Een vrouw tussen hond en wolf) jako niemiecki żołnierz
  • 1979: Niecierpliwość serca (La Pitié Dangereuse, TV) jako Porucznik Anton Hofmiller
  • 1979: Drogi wśród nocy (Wege in der Nacht, TV) jako Friedrich
  • 1981: Żona lotnika (La femme de l'aviateur) jako Christian
  • 1982: Pokuszenie (Versuchung, TV) jako Psychiatra
  • 1983: Wedle wyroków twoich... jako SS-Obersturmführer Walter Knoch
  • 1984: Chłopiec z zatoki (The Bay Boy) jako ojciec Chaisson
  • 1985: Bratanek Beethovena (Le Neveu de Beethoven) jako Archduke Rodolphe
  • 1987: Ceremonia miłości (Cérémonie d'amour) jako
  • 1987: Johann Strauss – Niekoronowany król (Johann Strauss – Der König ohne Krone) jako Eduard Strauss
  • 1988: Kamień filozoficzny (L'oeuvre au noir) jako Pierre de Hamaere
  • 1990: Rock Hudson (TV) jako francuski lekarz
  • 1991: Malina jako Malina
  • 1992: Kolumb odkrywca (Christopher Columbus: The Discovery) jako Król Jan
  • 1992: Światło w mroku (Shining Through) jako Von Haefler
  • 1996: Rosemarie (Das Mädchen Rosemarie, TV) jako Fribert
  • 1997: Księżniczka i żebrak (La principessa e il povero, TV) jako król Hamil
  • 2001: Judasz z Kariothu (Gli Amici di Gesù – Giuda) jako Piłat
  • 2001: Przyjaciele Jezusa: Tomasz (Gli Amici di Gesù – Tommaso) jako Piłat
  • 2003: Luter (Luther) jako kardynał Tomasz Kajetan
  • 2004: Arsène Lupin jako Duc d'Orléans
  • 2005: Masz na imię Justine (Your Name Is Justine) jako Gunter
  • 2005: Dama kameliowa (La signora delle camelie) jako Primoli
  • 2010: Kuracja specjalna (Sans queue ni tête) jako Robert Masse
  • 2013: Aniołki spod znaku Miserere (La marque des anges – Miserere) jako Peter Hansen

seriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1973: Komisarz (Der Kommissar) jako Alfred Steger
  • 1976: Derrick jako Walter Solms
  • 1976: Nouvelles de Henry James jako Owen Wingrave
  • 1979: Derrick jako Heinz Bruhn
  • 1981: Derrick jako Arne Reuter
  • 1988: Derrick jako Max Binder
  • 1989: Zagubiony w czasie jako Roget
  • 1992-95: Schloß Hohenstein - Irrwege zum Glück jako Graf Gregor von Hohenstein
  • 1993: Böses Blut jako Werner Westfal
  • 1993: Freunde fürs Leben jako Werner Westfal
  • 1996: Tatort (Miejsce zbrodni) jako Lewald
  • 1996: Powrót Sandokana (Il ritorno di Sandokan) jako Raska
  • 1998: Tatort (Miejsce zbrodni) jako Wehling
  • 2000: Komisarz Rex (Kommissar Rex) jako Prof. Paul Mandl
  • 2005: Der Bulle von Tölz jako Klaus Engelmann
  • 2006: Komisarz Moulin (Commissaire Moulin) jako Michel Léonard
  • 2008: Anna und die Liebe jako Robert Broda
  • 2008: Hallo Robbie! jako Hanno Venske
  • 2010: Kobra - oddział specjalny (Alarm für Cobra 11) jako Rolf Reinhardt
  • 2012: SOKO Leipzig jako Harry Reich

Przypisy

  1. Mathieu Carrière TV (ang.). Listal. [dostęp 2015-05-08].
  2. Schauspieler Mathieu Carrière: „Es tut mir leid“ (fr.). Hamburger Abendblatt. [dostęp 2015-05-08].
  3. Sorgerecht. Väter an die Front (niem.). Focus. [dostęp 2015-05-08].
  4. JUGENDAMT: the new German child raping Organisation (niem.). jugendamt-wesel.com. [dostęp 2015-05-08].
  5. Schauspieler Mathieu Carrière mag sein "Bunter-Hund-Image" (niem.). DerWesten.de. [dostęp 2015-05-08].
  6. Portrait Mathieu Carrière (niem.). Munzinger Online. [dostęp 2015-05-08].
  7. Mathieu Carrière (fr.). AlloCiné. [dostęp 2015-05-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]