Matt Urban

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Matt Louis Urban
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1919
Buffalo, Nowy Jork,
Stany Zjednoczone 
Data i miejsce śmierci 4 marca 1995
Holland, Michigan,
Stany Zjednoczone 
Przebieg służby
Lata służby 19411946
Siły zbrojne United States Department of the Army Seal.svg United States Army
Jednostki 60. Pułku Piechoty 9. Dywizji Piechoty
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Combat Infantry Badge
Medal Honoru Srebrna Gwiazda (dwukrotnie) Legia Zasługi Brązowa Gwiazda (trzykrotnie) Purpurowe Serce (siedmiokrotnie) Presidential Unit Citation American Defense Service Medal American Campaign Medal Medal za Kampanię Europejsko-Afrykańsko-Bliskowschodnią Medal Zwycięstwa II Wojny Światowej Kawaler Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny (Francja)

Matt Louis Urban, właśc. Mateusz Urbanowicz (ur. 25 sierpnia 1919 w Buffalo w stanie Nowy Jork, zm. 4 marca 1995 w Holland w stanie Michigan) – amerykański wojskowy polskiego pochodzenia, podpułkownik armii amerykańskiej, uczestnik II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Buffalo w rodzinie polskich imigrantów. Uzyskał licencjat z historii na Uniwersytecie Cornell w Nowym Jorku. 2 lipca 1941 wstąpił do Korpusu Oficerów Rezerwy (ROTC) armii amerykańskiej i, po odbyciu przeszkolenia w Fort Bragg w Karolinie Północnej, został skierowany do 60. Pułku Piechoty 9. Dywizji Piechoty, z którym odbył sześć kampanii bojowych na froncie II wojny światowej. Walczył w Algierii, Tunezji, na Sycylii, we Francji i w Belgii. Z czasem doszedł do stopnia kapitana i stanowiska dowódcy batalionu.

W 1944, po odniesieniu poważnej rany karku i uszkodzeniu strun głosowych (lekarze nie rokowali szans na przeżycie), został odesłany do USA, a w lutym 1946 przeniesiony w stan spoczynku. Podczas 20-miesięcznej służby na froncie wykazał się nadzwyczajną odwagą osobistą, umiejętnością dowodzenia i pozytywnego wpływania na morale żołnierzy. Za swą postawę uznany za najwaleczniejszego żołnierza amerykańskiego w II wojnie światowej.

Otrzymał łącznie 29 amerykańskich, francuskich i belgijskich odznaczeń wojskowych, a wśród nich Medal Honoru (otrzymało go około 400 uczestników II wojny światowej), Legię Honorową, dwukrotnie Srebrną Gwiazdę, trzykrotnie Brązową Gwiazdę i siedmiokrotnie Purpurowe Serce za odniesione rany.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Medal Honoru

W związku z bałaganem biurokratycznym wniosek o nadanie mu Medalu Honoru przeleżał w archiwach Pentagonu 35 lat, by wreszcie, 19 lipca 1980 prezydent USA Jimmy Carter udekorował Matta Urbana tym najwyższym odznaczeniem amerykańskim.

A oto końcowy fragment uzasadnienia nominacji do Congressional Medal of Honor:

Sposób, w jaki dowodził kapitan Urban, jego bezgraniczna odwaga, śmiałość i powtarzane wystawianie się na ryzyko w polu ostrzału, były przykładem dla całego batalionu. Walecznością i zdecydowaniem kapitan Urban podtrzymał chwalebne tradycje Armii Stanów Zjednoczonych i zasłużył na najwyższą nagrodę.


Według Księgi Rekordów Guinnessa Matt Urban jest najbardziej udekorowanym żołnierzem w historii[1].

Zmarł 4 marca 1995 w Holland w stanie Michigan. Został pochowany na Narodowym Cmentarzu w Arlington w stanie Wirginia.

Związki z Polonią[edytuj | edytuj kod]

Urban był blisko związany ze środowiskami polonijnymi, m.in. dwukrotnie był marszałkiem polskiej parady w Hamtramck, należał do Polskiego Legionu Amerykańskich Weteranów (ang. The Polish Legion of American Veterans – PLVA). O swych przeżyciach napisał książkę „The Matt Urban’s Story”. Polonia amerykańska od lat zabiega o to, by poczta (US Postal Service) wydała znaczek z jego podobizną. Jak dotąd bezskutecznie, głównie za sprawą hollywoodzkiego lobby, które na czołowego bohatera USA kreowały Audiego Murphy'ego (również 29 odznaczeń, ale bez Legii Honorowej), dzielnego żołnierza, a następnie aktora filmowego, szczególnie znanego z autobiograficznego filmu "To Hell and Back".

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]