Mattheus Lestevenon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
posłowie M. Lestevenon i Gerard Brantsen nadają odznaczenie francuskiemu wiceadmirałowi Pierre André Bailly de Suffrenowi de Saint Tropez (1729-1788)

Mattheus Lestevenon Młodszy, heer van Berkenrode (ur. 1715, zm. 1797), holenderski dyplomata.

Jego ojciec Mattheus Lestevenon Starszy (1674-1743) był burmistrzem Amsterdamu w latach 1722-1736.

Lestevenon junior był początkowo ławnikiem amsterdamskim. W roku 1748 przeszedł do służb dyplomatycznych. W roku 1749 wielki pensjonariusz Holandii Pieter Steyn wysłał go na placówkę dyplomatyczną jako ambassadeur ordinaris do Paryża w marcu 1750 roku . Funkcję tę sprawował on przez rekordowo długi czas, bo aż do 24 sierpnia 1792. W marcu 1766 poznał go polski poseł Feliks Franciszek Łoyko. W imieniu Holandii Lestevenon podpisał pokój wersalski w 1783 roku.

Poślubił Marię Wilhelminę van der Duin, z którą miał jednego syna (Willem Anne Lestevenon).