Matthew Anderson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Matthew Anderson
Matthew Anderson.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1987
Buffalo, Stany Zjednoczone
Wzrost 202 cm[1]
Masa ciała 100 kg[1]
Pozycja przyjmujący
Zasięg w ataku 360 cm[1]
Zasięg w bloku 332 cm[1]
Kariera
Reprezentacja  Stany Zjednoczone 120 A (2007 - )
Numer 1
Obecny klub Wikiprojekt:Szablony flag bez klubu
Numer w klubie 1
Kluby
Lata Klub
2008-2010
2010-2011
2011-2012
2012-2014
od 2014
Korea Południowa Hyundai Capital Skywalkers
Włochy Callipo Sport
Włochy Casa Modena
Rosja Zienit Kazań
Wikiprojekt:Szablony flag bez klubu
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Liga Światowa
Złoto
Florencja 2014 drużynowo
Srebro
Sofia 2012 drużynowo
Mistrzostwa NORCECA
Srebro
Mayagüez 2011 drużynowo
Puchar Panamerykański
Złoto
Winnipeg 2008 drużynowo
Mistrzostwa NORCECA juniorów
Srebro
Monterrey 2006 drużynowo

Matthew John Anderson (ur. 18 kwietnia 1987 w Buffalo) – amerykański siatkarz, reprezentant kraju występujący na pozycji przyjmującego.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Matthew Anderson urodził się 18 kwietnia 1987 roku jako syn Michaela i Nancy Andersonów. Ma trzy siostry Jennifer, Joelle i Amy oraz brata Joshuę. Matt ma dwóch siostrzeńców: Aedana i Tristina, dwie siostrzenice: Alexis i Julian oraz bratanicę Peyton. W 2005 roku ukończył West Seneca West Senior High School, następnie przez trzy lata studiował kinezjologię na Pennsylvania State University.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Matthew Anderson karierę siatkarską rozpoczął, gdy uczęszczał do West Seneca West Senior High School. W szkolnej drużynie grał na pozycji środkowego. W 2004 roku jako kapitan zespołu zdobył mistrzostwo Division I. Był także członkiem klubu z Eden – Eden Volleyball Club. Karierę juniorską zakończył w Penn State Nittany Lions wiosną 2008 roku, z którym zdobył mistrzostwo NCAA, w finale pokonując drużynę Pepperdine. Został uznany najbardziej wartościowym graczem rozgrywek oraz graczem roku EIVA[2]. W uniwersyteckiej drużynie został przestawiony na pozycję przyjmującego.

W 2008 roku podpisał dwuletni kontrakt z koreańskim klubem Hyundai Capital Skywalkers[3]. W debiutanckim sezonie zdobył wicemistrzostwo Korei Południowej, natomiast sezonu 2009/2010 z powodu problemów zdrowotnych nie ukończył.

W 2010 roku wyjechał do Włoch, gdzie w sezonie 2010/2011 grał w Tonno Callipo Vibo Valentia, z którym zajął 9. miejsce w fazie zasadniczej, natomiast w sezonie 2011/2012 występował w klubie Casa Modena[4].

Od sezonu 2012/2013 występuje w rosyjskim klubie Zienit Kazań[5]. W 2012 zdobył superpuchar Rosji oraz srebrny medal pucharu Rosji. W tym samym sezonie wywalczył jeszcze dwa brązowe medale Ligi Mistrzów i mistrzostw Rosji.

29 października 2014 na oficjalnej stronie Zenitu Kazań,pojawiła się informacja,że rozwiązał kontrakt z klubem i zawiesił karierę z powodu depresji[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku został powołany do reprezentacji kadetów na Turniej Czterech Narodów odbywający się w Cabo Frio w Brazylii.

W 2006 roku trafił do składu reprezentacji juniorów, z którą zdobył srebrny medal mistrzostw NORCECA, uzyskując awans do mistrzostw świata juniorów. W 2007 roku z reprezentacją juniorów zajął 7. miejsce na mistrzostwach świata, zdobywając największą liczbę punktów z całej drużyny (91 pkt).

W 2008 roku został powołany do reprezentacji na Puchar Panamerykański (złoty medal) oraz Puchar Ameryki (5. miejsce).

W 2009 roku zagrał w sześciu meczach fazy interkontynentalnej Ligi Światowej. Z powodu zapalenia płuc nie wyjechał na turniej finałowy do Belgradu.

W 2010 roku trafił do składu na Ligę Światową oraz mistrzostwa świata. Na Mistrzostwach Świata 2010 zagrał w trzech meczach.

W 2011 roku był najlepiej punktującym zawodnikiem reprezentacji Stanów Zjednoczonych w Lidze Światowej, Mistrzostwach Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów oraz Pucharze Świata.

W 2012 roku zdobył z reprezentacją srebrny medal Ligi Światowej. Został uznany najlepszym atakującym turnieju kwalifikacyjnego NORCECA do Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012. Wystąpił w turnieju olimpijskim, na którym z reprezentacją odpadł w ćwierćfinale.

W 2014 zdobył złoty medal Ligi Światowej. Drużyna Stanów Zjednoczonych pokonała w finale reprezentację Brazylii[7].

Medale, tytuły, trofea[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • Korea Południowa Mistrzostwa Korei Południowej
    • Silver medal with cup.svg 2009

Liga Mistrzów:

Mistrzostwa Rosji:

  • Gold medal with cup.svg 2014
  • Bronze medal with cup.svg 2013

Puchar Rosji:

    • Simple silver cup.svg 2013

Superpuchar Rosji:

    • Simple gold cup.svg 2012

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • najlepszy siatkarz roku 2012 w Stanach Zjednoczonych
  • najlepszy siatkarz roku 2013 w Stanach Zjednoczonych
  • najlepszy zawodnik mistrzostw strefy NORCECA w roku 2013
  • najlepszy zawodnik Final Six ligi Rosyjskiej w sezonie 2013/2014

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Player's biography – Matthew Anderson (ang.). fivb.org. [dostęp 2012-09-23].
  2. Athletes – Matt Anderson (ang.). teamusa.org. [dostęp 2012-09-23].
  3. Anderson To Forego Senior Year; Signs Professional Contract In Korea (ang.). gopsusports.com. [dostęp 2012-09-23].
  4. Atleta – Matthew Anderson (wł.). legavolley.it. [dostęp 2012-09-23].
  5. Matthew Anderson w Zenicie Kazań (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2012-09-23].
  6. Matthew Anderson zawiesił karierę; "mam depresję" (pol.). http://eurosport.onet.pl.
  7. Stany Zjednoczone zdobyły złoty medal w LŚ (pol.). siatka.org. [dostęp 2014-07-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]