Matti Hautamäki

Matti Hautamäki
Data urodzenia	14 lipca 1981
Miejsce urodzenia	Oulu, Finlandia
Wzrost	177 cm
Waga	64 kg
Klub	Puijon Hiihtoseura
Trener kadry	Pekka Niemelä
Pierwszy skok	1988
Debiut w PŚ	29 listopada 1997, Lillehammer (47. miejsce)
1-sze punkty	30 listopada 1997, Lillehammer (17. miejsce)
1-sze podium	27 listopada 1999, Kuopio (3. miejsce)
1-sze zwycięstwo	2 grudnia 2000, Kuopio
Najdłuższy skok	235,5 m, Planica (20 marca 2005)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Srebro	2002 Salt Lake City	Skocznia K-120 drużynowo
Srebro	2006 Turyn	Skocznia K-95 indywidualnie
Srebro	2006 Turyn	Skocznia K-125 drużynowo
Brąz	2002 Salt Lake City	Skocznia K-120 indywidualnie
Mistrzostwa świata
Złoto	2003 Predazzo	Skocznia K-120 drużynowo
Srebro	2001 Lahti	Skocznia K-90 drużynowo
Srebro	2003 Predazzo	Skocznia K-120 indywidualnie
Srebro	2005 Oberstdorf	Skocznia K-120 drużynowo
Mistrzostwa świata w lotach
Srebro	2004 Planica	Drużynowo
Srebro	2006 Tauplitz	Drużynowo
Srebro	2008 Oberstdorf	Drużynowo
Brąz	2002 Harrachov	Indywidualnie
Brąz	2010 Planica	Drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro	1997 Saalfelden	Drużynowo
Srebro	1999 Canmore	Indywidualnie
Brąz	1998 St. Moritz	Drużynowo
Brąz	1998 St. Moritz	Drużynowo
Puchar świata w skokach
3. miejsce		2001/2002
3. miejsce		2004/2005
Puchar Świata w lotach narciarskich
2. miejsce		2002/2003
3. miejsce		2004/2005
Turniej Czterech Skoczni
2. miejsce		2001/2002
Turniej Nordycki
1. miejsce		2002
1. miejsce		2005
2. miejsce		2003
Letnie Grand Prix
2. miejsce		2000
Aktualne rekordy skoczni (oficjalne)
Harrachov Čertak K-185		214,5 m (9.03.2002)
Falun Lugnet K-115		130,5 m (13.03.2002)

Matti Antero Hautamäki (ur. 14 lipca 1981 r. w Oulu) – fiński skoczek narciarski, czterokrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata seniorów i juniorów, pięciokrotny medalista mistrzostw świata w lotach oraz dwukrotny zwycięzca Turnieju Nordyckiego.

Kariera

Matti Hautamäki urodził się 14 lipca 1981 roku w Oulu, jednak reprezentuje klub Puijon Hiihtoseura z Kuopio. Ma dwóch braci: młodszego - Hannu i starszego Jussiego, który także był skoczkiem. Swój pierwszy sukces w karierze osiągnął już w 1997 roku, podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Canmore, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym.

W Pucharze Świata w skokach narciarskich zadebiutował 29 listopada 1997 roku w norweskim Lillehammer, gdzie zajął 47. miejsce. Już następnego dnia, podczas drugiego konkursu w Lillehammer Matti zdobył swoje pierwsze pucharowe punkty zajmując 17. miejsce. W sezonie 1997/1998 punktował jeszcze pięciokrotnie, w swoim najlepszym starcie - 11 marca 1998 roku w szwedzkim Falun zajmując 10. miejsce. Pozwoliło mu to zająć 39. miejsce w klasyfikacji generalnej. W styczniu 1998 roku wziął udział w Mistrzostwach Świata Juniorów w Sankt Moritz, gdzie zdobył brązowe medale zarówno indywidualnie jak i drużynowo. W kolejnym sezonie wystartował w zaledwie czterech zawodach PŚ, zdobywając tylko 1 punkt za zajęcie 30. miejsca 4 grudnia 1998 roku we francuskim Chamonix. W klasyfikacji generalnej zajął 101. miejsce. W lutym 1999 roku zdobył brązowy medal w drużynie na Mistrzostwach Świata Juniorów w Saalfelden.

Przełom w karierze w Hautamäkiego nastąpił w sezonie 1999/2000. Rywalizację zaczął od wywalczenia pierwszego pucharowego podium w karierze - 27 listopada 1999 roku w Kuopio był trzeci za Martinem Schmittem z Niemiec oraz Austriakiem Andreasem Goldbergerem. W dalszej części sezonu nie osiągał już takich wyników, chociaż jeszcze czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce. Tylko w dwóch ze swoich startów nie zdobył punktów i ostatecznie zakończył ten sezon na 17. miejscu w klasyfikacji generalnej. W lecie 2000 roku Matti zajął drugie miejsce w klasyfikacji końcowej siódmej edycji Letniego Grand Prix w skokach, ustępując tylko swemu rodakowi, Janne Ahonenowi. Hautamäki wygrał wtedy zawody Hakubie 26 sierpnia 2000 roku, dwa tygodnie wcześniej w austriackim Villach był drugi, a 9 sierpnia w Kuopio zajął trzecie miejsce.

Wysoką formę utrzymywał także w sezonie 2000/2001, kiedy to zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej. Już w swoim drugim starcie cyklu, 2 grudnia 2000 roku w Kuopio odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata. Po tym jak zajął 11. miejsce w Oberstdorfie i Garmisch-Partenkirchen, dziewiąte w Innsbrucku i siódme w Bischofshofen uplasował się na szóstej pozycji w klasyfikacji końcowej 49. edycji Turnieju Czterech Skoczni. W czterech kolejnych konkursach zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, w tym 4 lutego 2001 roku w niemieckim Willingen był trzeci, za Adamem Małyszem i swoim rodakiem Risto Jussilainenem. Na Mistrzostwach Świata w Lahti w 2001 roku wystartował tylko w konkursach na normalnej skoczni. Indywidualnie zajął dziewiąte miejsce, a w konkursie drużynowym wspólnie z Risto Jussilainenem, Ville Kantee i Janne Ahonenem wywalczył srebrny medal. Po mistrzostwach wystartował w lotach w Oberstdorfie zajmując trzecie i czwarte miejsca. W piątej edycji Turnieju Nordyckiego zajął 11. miejsce, najlepszy wynik osiągając 11 marca 2001 roku w Oslo, gdzie był siódmy. W ostatnim konkursie cyklu w słoweńskiej Planicy nie wystartował.

Sezon 2001/2002 był jednym z najlepszych w jego karierze. Na inauguracji w Kuopio 23 listopada zajął 20. miejsce, następnego dnia nie wystartował. Podczas konkursów w Titisee-Neustadt pierwszego dnia został zdyskwalifikowany, a w drugim konkursie był jedenasty. Jednakże w każdym kolejnym starcie Matti plasował się w czołowej dziesiątce. Ośmiokrotnie stawał na podium, przy czym wygrał 19 stycznia w Zakopanem, 13 marca w Falun oraz 15 marca w Trondheim. Te dwa ostatnie zwycięstwa oraz piąte miejsce w Lahti i ósme w Oslo dały mu zwycięstwo w klasyfikacji końcowej 6. Turnieju Nordyckiego, w którym wyprzedził bezpośrednio Adama Małysza i Martina Schmitta. Zajął ponadto drugie miejsce w 50. Turnieju Czterech Skoczni, po tym jak zajął czwarte miejsce w Oberstdorfie i Innsbrucku, szóste w Ga-Pa i drugie w Bischofshofen. W turnieju zwyciężył reprezentant Niemiec Sven Hannawald, który jako pierwszy zawodnik w historii wygrał wszystkie cztery konkursy. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Salt Lake City w lutym 2002 roku Hautamäki wystąpił we wszystkich konkursach. Po pierwszej serii konkursu indywidualnego na dużej skoczni na prowadzeniu znajdowali się ex aequo Hannawald i Szwajcar Simon Ammann, obaj skoczyli 132,5 m. Na trzecim miejscu ze stratą około 3 punktów znajdował się Małysz (131 m), a Hautamäki (127 m) był czwarty ze stratą ponad 8 punktów do Polaka i 11 punktów do prowadzącej dwójki. W drugiej kolejce Matti po skoku na 125,5 m objął prowadzenie. Wyprzedził go Małysz, który osiągnął 128 m, a także Ammann po skoku na 133 m. Natomiast Hannawald nie ustał swego skoku na 131 m i spadł na czwarte miejsce, tracąc do Fina zaledwie 0,7 punktu. Złoto przypadło Ammannowi, srebro Małyszowi, a brąz Hautamäkiemu. Na normalnym obiekcie Matti spisał się nieco słabiej, po skokach na 93,0 i 97,0 m zajmując szóste miejsce. W konkursie drużynowym razem z Jussilainenem, Ahonenem i Veli-Mattim Lindströmem zdobył srebrny medal. Finowie stracili do złotych medalistów - Niemców zaledwie 0,1 punktu. W tym samym sezonie odbyły się także Mistrzostwa Świata w Lotach w Harrachovie, gdzie Matti wywalczył brązowy medal, ustępując tylko Hannawaldowi i Schmittowi. W klasyfikacji generalnej tego sezonu uplasował się na trzecim miejscu, za Adamem Małyszem i Svenem Hannawaldem.

Pierwsza połowa sezonu 2002/2003 nie była dla Fina zbyt udana. Po zajęciu siódmego miejsca w pierwszym konkursie cyklu, 29 listopada 2002 roku w Kuusamo, aż do stycznia 2003 roku nie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów, parokrotnie kończąc rywalizację na pierwszej serii. Pierwszy przebłysk formy nastąpił 23 stycznia w Hakubie, gdzie zajął drugą pozycję, ustępując tylko Christianowi Nagillerowi z Austrii. W kolejnych dwóch konkursach PŚ rozgrywanych w Sapporo ponownie nie zakwalifikował się do drugiej serii. Nie wiele lepiej było w pierwszym konkursie lotów w Tauplitz, 1 lutego 2003 roku kiedy zajął 26. miejsce. Jednak już następnego dnia był trzeci, za Hannawaldem i Florianem Lieglem z Austrii. Ostatnimi konkursami przed Mistrzostwami Świata w Val di Fiemme były zawody w Willingen 8 i 9 lutego, gdzie Fin zajął odpowiednio piąte i czwarte miejsce. Na włoskich mistrzostwach po pierwszej serii konkursu indywidualnego na dużej skoczni Matti prowadził po skoku na odległość 134 m. Tyle samo skoczył również Adam Małysz jednak jego skok został oceniony o 0,5 punktu niżej, trzeci był Noriaki Kasai z Japonii z odległością 131 m. W drugiej kolejce Japończyk uzyskał 130,5 m, co oznaczało, że pozostała dwójka musiała także skoczyć w okolice 130 metra by myśleć o złocie. Pierwszy skakał Małysz, który odległością 136,0 m ustanowił nowy rekord skoczni Trampolino Dal Ben K-120. Zamykający konkurs Hautamäki osiągnął 133,5 m i ze stratą 2,5 punktu do Polaka zajął drugie miejsce. W konkursie indywidualnym na normalnym obiekcie po pierwszej serii Matti był trzeci po skoku na 101 m. Prowadził Małysz (104 m), a drugi był kolejny Japończyk - Hideharu Miyahira (101 m), do którego Fin tracił 0,5 punktu. W drugiej serii Hautamäki zaprezentował się jednak słabiej. Jego skok na 95,5 m nie tylko nie wystarczył do walki o podium, ale też spowodował spadek na dziewiąte miejsce. Natomiast w konkursie drużynowym Finowie w składzie: Janne Ahonen, Tami Kiuru, Arttu Lappi i Matti Hautamäki okazali się najlepszą drużyną, wyprzedzając Japończyków, którzy zdobyli srebrne medale o ponad 35 punktów. Po mistrzostwach Hautamäki uzyskiwał znakomite wyniki w Pucharze Świata. Był czwarty 9 marca w Oslo, a w obu konkursach w Lahti był drugi co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji 7. Turnieju Nordyckiego. Najlepiej zaprezentował się jednak na koniec sezonu, 22 i 23 marca w Planicy, kiedy to trzykrotnie ustanawiał nieoficjalny rekord świata w długości skoku, skacząc pierw 227,5 m, później 228,5 i ostatecznie 231 m. Oba konkursy w Planicy Matti wygrał i ostatecznie zajął ósme miejsce w klasyfikacji generalnej. Równocześnie był drugi w nieoficjalnej klasyfikacji sezonu 2002/2003 Pucharu Świata w lotach.

Zwycięstwem w Kuusamo 28 listopada 2003 roku Hautamäki otworzył sezon 2003/2004. Następnego dnia był jednak zaledwie piętnasty i aż do połowy stycznia 2004 roku uzyskiwał raczej przeciętne wyniki. Wtedy to, 23 stycznia w Hakubie ponownie stanął na podium zajmując pierwsze miejsce, wyprzedzając Janne Ahonena i Norwega Bjørna Einara Romørena. Zwycięstwa te były jego jedynymi miejscami na podium w tym sezonie, chociaż jeszcze dziewięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów. W klasyfikacji generalnej był ostatecznie siódmy. W lutym 2004 roku wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach w Planicy, gdzie indywidualnie zajął siódme miejsce, a razem z Kiuru, Ahonenem i Lindströmem zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym. Do złotych medalistów, reprezentantów Norwegii Finowie stracili 7,7 punktu.

Znakomite wyniki osiągał także w sezonie 2004/2005. W ośmiu z dwunastu konkursów pierwszej części cyklu plasował się w pierwszej dziesiątce, jednak nie udało mu się wskoczyć na podium. Był dwukrotnie czwarty na inauguracji w Kuusamo 27 i 28 listopada, piąty 5 grudnia w Trondheim, czterokrotnie szósty: w Trondheim 4 grudnia, w Engelbergu 18 i 19 grudnia i 29 grudnia w Oberstdorfie oraz siódmy 11 grudnia w Harrachovie. W klasyfikacji końcowej 53. Turnieju Czterech Skoczni zajął dziesiąte miejsce. Na początku stycznia 2005 roku notował trochę słabsze wyniki, między innymi 9 stycznia w Willingen zajął dopiero 49. miejsce. Na podium wrócił 11 lutego wygrywając zawody we włoskim Pragelato. Następnym punktem sezonu były już Mistrzostwa Świata w Oberstdorfie, gdzie wystartował we wszystkich konkursach. W konkursach indywidualnych zajął szóste miejsce na dużej skoczni oraz 17. miejsce na normalnej. Z kolei w zawodach drużynowych na normalnej skoczni Finowie zajęli czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal ze Słoweńcami o zaledwie 1,5 punktu. Najbardziej udanym startem Mattiego na tych mistrzostwach był konkurs drużynowy na dużej skoczni, gdzie razem z Jussilainenem, Kiuru i Ahonenem zdobył srebrny medal. Końcówka tego sezonu to 9. Turniej Nordycki, w którym Hautamäki wygrał wszystkie cztery konkursy: 6 marca w Lahti, 9 marca w Kuopio, 11 marca w Lillehammer i 13 marca w Oslo. Wygrał także loty 19 marca w Planicy. Biorąc pod uwagę zwycięstwo w Pragelato Fin wszystkie wygrał sześć indywidualnych konkursów PŚ z rzędu co jest rekordem w Pucharze Świata. Rekord ten dzieli z Thomasem Morgensternem, Gregorem Schlierenzauerem i Janne Ahonenem. Podczas kwalifikacji do ostatnich zawodów cyklu, 20 marca 2005 roku w Planicy jego nieoficjalny rekord świata został pobity przez Romørena, który skoczył 234,5 m. W konkursie Matti odzyskał rekord skacząc 235,5 m, jednak jeszcze dalej tego samego dnia poleciał Romøren - 239 m. Norweg zwyciężył w konkursie, a Hautamäki zajął czwartą pozycję. W klasyfikacji generalnej PŚ Fin zajął trzecie miejsce, podobnie jak w klasyfikacji PŚ w lotach.

W zawodach otwierających sezon 2005/2006 - 26 listopada 2005 roku w Kuusamo zajął ósme miejsce. Później jednak osiągał przeciętne wyniki, plasując się w drugiej lub trzeciej dziesiątce. Sytuacja zmieniła się podczas 54. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Matti był piąty w Oberstdorfie, trzeci w Garmisch-Partenkirchen oraz piętnasty w Innsbrucku i Bischofshofen, co dało mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. Następnie wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach w Tauplitz, gdzie indywidualnie był jedenasty, a w konkursie drużynowym razem z Kiuru, Ahonenem i Janne Happonenem zdobył srebrny medal. Bezpośrednio potem wygrał oba konkursy w Zakopanem 28 i 29 stycznia, a niecały tydzień później w Willingen był trzynasty. Jednak najważniejszą imprezą sezonu były Igrzyska Olimpijskie w Turynie. Po pierwszej serii konkursu indywidualnego na normalnym obiekcie na prowadzeniu znajdował się Rosjanin Dmitrij Wasiljew z odległością 104,5 m, a drugie miejsce ex aequo zajmowali Janne Ahonen i Thomas Morgenstern, obaj skoczyli po 103,5 m i tracili do lidera 0,5 punktu. Hautamäki był szósty po skoku na 102 m i tracił do Rosjanina 4 punkty. Druga kolejka skoków zmieniła wszystko. Po skoku na 103,5 m z szóstego na pierwsze miejsce awansował Norweg Lars Bystøl. Taką samą odległość uzyskał Hautamäki i mimo, że zajmowali ex aequo szóste miejsce po pierwszej serii Fin zajął ostatecznie drugie miejsce, ze stratą 1 punktu do zwycięzcy. Brązowy medal wywalczył kolejny z Norwegów - Roar Ljøkelsøy. Ahonen po skoku na 100 m spadł na szóste miejsce, Morgenstern osiągnął zaledwie 99,5 m i był dziewiąty, a prowadzący po pierwszej kolejce Wasiljew skoczył 100,5 m jednak w słabym stylu i konkurs zakończył na 10. pozycji. Na dużej skoczni Matti nie osiągnął już takiego sukcesu, zajmując piąte miejsce. W konkursie drużynowym Finowie zaprezentowali się bardzo dobrze, zdobywając srebrny medal. To właśnie Hautamäki był najmocniejszym ogniwem ekipy fińskiej. Po igrzyskach najlepszym wynikiem Fina było siódme miejsce 12 marca w Oslo. Sezon ten zakończył na 11. miesjcu w klasyfikacji generalnej.

W sezonie 2006/2007 Hautamäki skakał w kratkę. Występy, w których plasował się w czołówce przeplatał z miejscami w drugiej lub trzeciej dziesiątce. Tak między innymi wyglądały jego występy podczas 55. Turnieju Czterech Skoczni: zajął 19. miejsce w Oberstdorfie, drugie w Ga-Pa, 29. miejsce w Innsbrucku oraz 25. miejsce w Bischofshofen. Następnie zajął trzecie miejsce 13 stycznia w Vikersund oraz 20 stycznia w Zakopanem. Jednak już podczas konkursów w Oberstdorfie w dniach 27 i 28 stycznia zajął najpierw 16. miejsce, a potem zakończył rywalizację po pierwszej serii plasując się na 35. pozycji. Nie wystartował w czterech kolejnych konkursach i wrócił dopiero na Mistrzostwa Świata w Sapporo. W indywidualnych występach zajmował miejsca w połowie drugiej dziesiątki, a w konkursie drużynowym Finowie z Hautamäkim w składzie zajęli czwarte miejsce. Po mistrzostwach jego najlepszym wynikiem było trzecie miejsce 18 marca w Oslo, za Simonem Ammannem i Martinem Kochem z Austrii. Był też miedzy innymi szósty na zakończenie sezonu 25 marca w Planicy. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie dziewiąte miejsce.

Sezon 2007/2008 był zdecydowanie słabszy. Ani razu nie stanął na podium zawodów Pucharu Świata. Swój najlepszy wynik uzyskał już w pierwszym konkursie - 1 grudnia 2007 roku w Kuusamo, gdzie zajął piąte miejsce. W kolejnych konkursach cyklu tylko dwukrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce: 9 grudnia 2007 roku w Trondheim był dziesiąty, a 14 marca 2008 roku w Planicy zajął ósme miejsce. W lutym 2008 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach w Oberstdorfie, gdzie indywidualnie był czternasty, a w konkursie drużynowym wraz z Happonenem, Ahonenem i Harrim Ollim zdobył srebrny medal. W klasyfikacji generalnej zajął 19. miejsce. Także początek sezonu 2008/2009 nie wyglądał dobrze. Na otwarcie sezonu w Kuusamo Matti zajął 50. miejsce. Lepiej było w konkursach w Trondheim w dniach 6 i 7 grudnia, gdzie był siódmy, a następnie drugi, przegrywając tylko z Ammannem. W czterech kolejnych konkursach spisywał się przeciętnie, w tym raz odpadł po pierwszej serii. Lepiej prezentował się podczas 57. Turnieju Czterech Skoczni: w Oberstdorfie zajął 13. miejsce, w Garmisch-Partenkirchen był dziesiąty, w Innsbrucku był czwarty, a w Bischofshofen dwunasty. Dało mu to dziewiąte miejsce w klasyfikacji końcowej tej edycji TCS. Podczas lotów w Tauplitz był kolejno dziewiąty i szósty, a w dniach 24 i 25 stycznia 2009 roku podczas próby przedolimpijskiej w Whistler Olympic Park zajął trzecie i 23. miejsce. W pozostałej części sezonu jego najlepszym wynikiem było piąte miejsce 14 lutego 2009 roku podczas lotów w Oberstdorfie. Na Mistrzostwach Świata w Libercu indywidualnie zajął 36. miejsce na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie był jedenasty. W konkursie drużynowym Finowie po raz drugi z rzędu na mistrzostwach świata nie stanęli na podium, zajmując zaledwie szóste miejsce. Sezon ten Matti zakończył na dwunastej pozycji.

W sezonie 2009/2010 osiągnął swój najgorszy wynik w klasyfikacji generalnej od dziesięciu lat. Zajął dopiero 27. miejsce, co było efektem sporadycznych startów oraz tego, że pięciokrotnie nie zdołał się zakwalifikować do drugiej serii. Najlepszym wynikiem Fina było dziesiąte miejsce, które zajął 9 marca 2010 roku w Kuopio. Mimo słabych wyników w Pucharze Świata Hautamäki wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Vancouver, gdzie indywidualnie na dużej skoczni zajął 26. miejsce, a na normalnej skoczni nie wystartował. W konkursie drużynowym Finowie przegrali walkę o brązowy medal z Norwegami i zakończyli zawody na czwartej pozycji. Na zakończenie sezonu Matti wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach w Planicy, gdzie indywidualnie był siedemnasty, a razem Ollim, Happonenem, i Ollim Muotką zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym.

Hautamäki podczas benefisu Adama Małysza

Do dobrej formy powrócił w sezonie 2010/2011. Cykl zaczął od zajęcia piątego miejsca w Kuusamo 28 listopada 2010 roku. Trzy dni później w Kuopio był drugi, ulegając tylko swemu rodakowi Ville Larinto. W pięciu kolejnych konkursach plasował się w ścisłej czołówce, w tym 18 grudnia w Engelbergu zajął trzecie miejsce za Thomasem Morgensternem i Adamem Małyszem. Podczas 59. Turnieju Czterech Skoczni był drugi w Oberstdorfie, w Ga-Pa zajął 34. miejsce, w Innsbrucku był piąty, a w Bischofshofen zajął 22. miejsce. W klasyfikacji końcowej turnieju dało mu to siódmą pozycję. Druga część sezonu była nieco słabsza. Fin siedmiokrotnie meldował się w pierwszej dziesiątce, jednak jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce 18 marca 2011 roku w Planicy. W klasyfikacji generalnej zajął ósme miejsce i był najwyższej sklasyfikowanym reprezentantem Finlandii. Na przełomie lutego i marca 2011 roku wystartował na Mistrzostwach Świata w Oslo. W konkursie indywidualnym na normalnej skoczni zaprezentował się fatalnie zajmując zaledwie 38. miejsce. Dużo lepiej zaprezentował się na dużym obiekcie, gdzie po skokach na 134,5 oraz 129,0 m zajął piąte miejsce. Finowie w konkursach drużynowych zajęli najpierw ósme miejsce na normalnej skoczni, a następnie siódme na dużej.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
6.	10 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia normalna indywidualnie	206.3 pkt	-16.5 pkt	Simon Ammann
3.	13 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia duża indywidualnie	256.0 pkt	-25.4 pkt	Simon Ammann
2.	14 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia duża drużynowo	974.3 pkt	-0.1 pkt	Niemcy
2.	12 lutego	2006	Turyn	Skocznia normalna indywidualnie	265.5 pkt	-1.0 pkt	Lars Bystøl
5.	18 lutego	2006	Turyn	Skocznia duża indywidualnie	242.4 pkt	-34.5 pkt	Thomas Morgenstern
2.	20 lutego	2006	Turyn	Skocznia duża drużynowo	976.6 pkt	-7.4 pkt	Austria
26.	20 lutego	2010	Vancouver	Skocznia duża indywidualnie	202.4 pkt	-81.2 pkt	Simon Ammann
4.	22 lutego	2010	Vancouver	Skocznia duża drużynowo	1014.6 pkt	-93.3 pkt	Austria

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
9.	23 lutego	2001	Lahti	Skocznia normalna indywidualnie	214.0 pkt	-32.0 pkt	Adam Małysz
2.	23 lutego	2001	Lahti	Skocznia normalna drużynowo	951.5 pkt	-2.0 pkt	Austria
2.	22 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia duża indywidualnie	286.5 pkt	-2.5 pkt	Adam Małysz
1.	23 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia duża drużynowo	1046.6 pkt	-	-
9.	28 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia normalna indywidualnie	247.0 pkt	-32.0 pkt	Adam Małysz
17.	19 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia normalna indywidualnie	240.0 pkt	-16.0 pkt	Rok Benkovič
4.	20 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia normalna drużynowo,	928.0 pkt	-42.5 pkt	Austria
6.	25 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia duża indywidualnie	294.5 pkt	-18.7 pkt	Janne Ahonen
2.	26 lutego	2005	Oberstdorf	Skocznia duża drużynowo	1122.9 pkt	-14.4 pkt	Austria
18.	24 lutego	2007	Sapporo	Skocznia duża indywidualnie	212.6 pkt	-53.5 pkt	Simon Ammann
4.	25 lutego	2007	Sapporo	Skocznia duża drużynowo	869.8 pkt	-130.4 pkt	Austria
15.	3 marca	2007	Sapporo	Skocznia normalna indywidualnie	235.5 pkt	-41.5 pkt	Adam Małysz
36.	21 lutego	2009	Liberec	Skocznia normalna indywidualnie	117.0 pkt	-165.0 pkt	Wolfgang Loitzl
11.	27 lutego	2009	Liberec	Skocznia duża indywidualnie	128.1 pkt	-13.2 pkt	Andreas Küttel
6.	28 lutego	2009	Liberec	Skocznia duża drużynowo	947.5 pkt	-86.8 pkt	Austria
38.	26 lutego	2011	Oslo	Skocznia normalna indywidualnie	91.7 pkt	-177.5 pkt	Thomas Morgenstern
8.	27 lutego	2011	Oslo	Skocznia normalna drużynowo	900.5 pkt	-125.0 pkt	Austria
5.	3 marca	2011	Oslo	Skocznia duża indywidualnie	266.2 pkt	-11.3 pkt	Gregor Schlierenzauer
7.	5 marca	2011	Oslo	Skocznia duża drużynowo	408.3 pkt	-91.7 pkt	Austria

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
3.	10 marca	2002	Harrachov	Loty indywidualnie	363.4 pkt	-32.9 pkt	Sven Hannawald
7.	21 lutego	2004	Planica	Loty indywidualnie	794.9 pkt	-37.2 pkt	Roar Ljøkelsøy
2.	22 lutego	2004	Planica	Loty drużynowo	1704.1 pkt	-7.7 pkt	Norwegia
11.	14 stycznia	2006	Tauplitz	Loty indywidualnie	702.0 pkt	-86.0 pkt	Roar Ljøkelsøy
2.	15 stycznia	2006	Tauplitz	Loty drużynowo	1477.2 pkt	-20.7 pkt	Norwegia
14.	23 lutego	2008	Oberstdorf	Loty indywidualnie	754.6 pkt	-80.8 pkt	Gregor Schlierenzauer
2.	24 lutego	2008	Oberstdorf	Loty drużynowo	1477.0 pkt	-76.3 pkt	Austria
17.	21 marca	2010	Planica	Loty indywidualnie	762.6 pkt	-173.2 pkt	Simon Ammann
3.	22 marca	2010	Planica	Loty drużynowo	1504.3 pkt	-137.1 pkt	Austria
26.	25 lutego	2012	Vikersund	Loty indywidualnie	280.5 pkt	-128.2 pkt	Robert Kranjec
8.	26 lutego	2012	Vikersund	Loty drużynowo	1421.7 pkt	-226.7 pkt	Austria

Mistrzostwa Świata Juniorów

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
2.	13 lutego	1997	Canmore	Skocznia normalna drużynowo	?	?	Słowenia
3.	21 stycznia	1998	Sankt Moritz	Skocznia normalna indywidualnie	?	?	Wolfgang Loitzl
3.	22 stycznia	1998	Sankt Moritz	Skocznia normalna drużynowo	?	?	Niemcy
2.	4 lutego	1998	Saalfelden	Skocznia normalna drużynowo	?	?	Austria

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce
1997/1998	39.
1998/1999	101.
1999/2000	17.
2000/2001	6.
2001/2002	3.
2002/2003	8.
2003/2004	7.
2004/2005	3.
2005/2006	11.
2006/2007	9.
2007/2008	19.
2008/2009	12.
2009/2010	27.
2010/2011	8.

Miejsca na podium

Sezon Pucharu Świata	1. miejsce	2. miejsce	3. miejsce	razem
1997/1998	-	-	-	-
1998/1999	-	-	-	-
1999/2000	-	-	1	1
2000/2001	1	-	2	3
2001/2002	3	3	2	8
2002/2003	2	3	1	6
2003/2004	2	-	-	2
2004/2005	6	-	-	6
2005/2006	2	-	1	3
2006/2007	-	1	3	4
2007/2008	-	-	-	-
2008/2009	-	1	1	2
2009/2010	-	-	-	-
2010/2011	-	2	1	3
suma	16	10	12	38

Zwycięstwa w konkursach

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Przypisy
1.	2 grudnia	2000	Kuopio	Puijo	K-120	–	119,5 m	-	111,1 pkt	–
2.	19 stycznia	2002	Zakopane	Wielka Krokiew	K-120	–	123,5 m	131,0 m	259,6 pkt	–
3.	13 marca	2002	Falun	Lugnets	K-115	–	130,5 m	124,5 m	274,5 pkt	* T. Nordycki 2002
4.	15 marca	2002	Trondheim	Granåsen	K-120	–	134,5 m	130,5 m	280,0 pkt	* T. Nordycki 2002
5.	22 marca	2003	Planica	Velikanka	K-185	–	214,0 m	221,0 m	433,5 pkt	* Loty 2002/2003
6.	23 marca	2003	Planica	Velikanka	K-185	–	231,0 m	224,0 m	450,5 pkt	* Loty 2002/2003
7.	28 listopada	2003	Kuusamo	Rukatunturi	K-120	–	139,0 m	133,5 m	291,5 pkt	–
8.	23 stycznia	2004	Hakuba	Olimpijska	K-120	–	122,5 m	128,5 m	251,8 pkt	–
9.	11 lutego	2005	Pragelato	Rukatunturi	K-125	HS-140	132,5 m	134,5 m	263,1 pkt	–
10.	6 marca	2005	Lahti	Salpausselkä	K-116	HS-130	127,5 m	124,5 m	270,0 pkt	* T. Nordycki 2005
11.	9 marca	2005	Kuopio	Puijo	K-120	HS-127	130,5 m	128,5 m	270,3 pkt	* T. Nordycki 2005
12.	11 marca	2005	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-120	HS-134	131,0 m	135,0 m	281,3 pkt	* T. Nordycki 2005
13.	13 marca	2005	Oslo	Holmenkollbakken	K-115	HS-128	127,5 m	128,0 m	281,4 pkt	* T. Nordycki 2005
14.	19 marca	2005	Planica	Velikanka	K-185	HS-215	223,5 m	219,5 m	436,6 pkt	* Loty 2004/2005
15.	28 stycznia	2006	Zakopane	Wielka Krokiew	K-120	HS-134	132,0 m	131,5 m	274,3 pkt	–
16.	29 stycznia	2006	Zakopane	Wielka Krokiew	K-120	HS-134	133,0 m	132,0 m	277,5 pkt	–

Miejsca na podium chronologicznie

Nr	Data	Miejscowość	Skocznia	Nota	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	27 listopada 1999	Kuopio	Puijo	118.1 pkt	3.	-5.8 pkt	Martin Schmitt
2.	2 grudnia 2000	Kuopio	Puijo	111.1 pkt	1.	-	-
3.	4 lutego 2001	Willingen	Mühlenkopfschanze	266.6 pkt	3.	-49.4 pkt	Adam Małysz
4.	3 marca 2001	Oberstdorf	Heini-Klopfer-Skiflugschanze	370.3 pkt	3.	-14.2 pkt	Risto Jussilainen
5.	8 grudnia 2001	Villach	Alpenarena	252.0 pkt	2.	-19.5 pkt	Adam Małysz
6.	15 grudnia 2001	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	278.8 pkt	3.	-1.4 pkt	Stephan Hocke
7.	6 stycznia 2002	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	280.4 pkt	2.	-2.5 pkt	Sven Hannawald
8.	12 stycznia 2002	Willingen	Mühlenkopfschanze	309.0 pkt	2.	-10.1 pkt	Sven Hannawald
9.	19 stycznia 2002	Zakopane	Wielka Krokiew	259.6 pkt	1.	-	-
10.	20 stycznia 2002	Zakopane	Wielka Krokiew	251.9 pkt	3.	-10.2 pkt	Adam Małysz
11.	13 marca 2002	Falun	Lugnet	274.5 pkt	1.	-	-
12.	15 marca 2002	Trondheim	Granåsen	280.0 pkt	1.	-	-
13.	23 stycznia 2003	Hakuba	Skocznia Olimpijska	248.4 pkt	2.	-11.7 pkt	Christian Nagiller
14.	2 lutego 2003	Tauplitz	Kulm	363.8 pkt	3.	-14.5 pkt	Sven Hannawald
15.	14 marca 2003	Lahti	Salpausselkä	262.8 pkt	2.	-4.6 pkt	Adam Małysz
16.	15 marca 2003	Lahti	Salpausselkä	281.5 pkt	2.	-8.1 pkt	Adam Małysz
17.	22 marca 2003	Planica	Velikanka	433.5 pkt	1.	-	-
18.	23 marca 2003	Planica	Velikanka	450.5 pkt	1.	-	-
19.	28 listopada 2003	Kuusamo	Rukatunturi	291.5 pkt	1.	-	-
20.	23 stycznia 2004	Hakuba	Skocznia Olimpijska	251.8 pkt	1.	-	-
21.	11 lutego 2005	Pragelato	Trampolino a Monte K-120	263.1 pkt	1.	-	-
22.	6 marca 2005	Lahti	Salpausselkä	270.0 pkt	1.	-	-
23.	9 marca 2005	Kuopio	Puijo	270.3 pkt	1.	-	-
24.	11 marca 2005	Lillehammer	Lysgårdsbakken	281.3 pkt	1.	-	-
25.	13 marca 2005	Oslo	Holmenkollbakken	281.4 pkt	1.	-	-
26.	19 marca 2005	Planica	Letalnica	436.6 pkt	1.	-	-
27.	1 stycznia 2006	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	260.3 pkt	3.	-4.4 pkt	Jakub Janda
28.	28 stycznia 2006	Zakopane	Wielka Krokiew	274.3 pkt	1.	-	-
29.	29 stycznia 2006	Zakopane	Wielka Krokiew	277.5 pkt	1.	-	-
30.	1 stycznia 2007	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	133.0 pkt	2.	-2.9 pkt	Andreas Küttel
31.	13 stycznia 2007	Vikersund	Vikersundbakken	377.7 pkt	3.	-10.6 pkt	Anders Jacobsen
32.	20 stycznia 2007	Zakopane	Wielka Krokiew	134.7 pkt	3.	-8.6 pkt	Rok Urbanc
33.	18 marca 2007	Oslo	Holmenkollbakken	110.4 pkt	3.	-11.4 pkt	Simon Ammann
34.	7 grudnia 2008	Trondheim	Granåsen	278.3 pkt	2.	-1.9 pkt	Simon Ammann
35.	24 stycznia 2009	Whistler	Whistler Olympic Park Ski Jump	270.6 pkt	3.	-18.6 pkt	Gregor Schlierenzauer
36.	1 grudnia 2010	Kuopio	Puijo	240.8 pkt	2.	-0.1 pkt	Ville Larinto
37.	18 grudnia 2010	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	284.8 pkt	3.	-6.2 pkt	Thomas Morgenstern
38.	29 grudnia 2010	Oberstdorf	Schattenbergschanze	273.1 pkt	2.	-16.5 pkt	Thomas Morgenstern

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan na 8 marca 2012

Sezon 1997/1998
																											punkty
47	17	-	-	-	22	34	q	47	13	50	-	-	-	-	-	?	-	-	16	q	q	10	13	38	-	-	104
Sezon 1998/1999
																													punkty
43	q	30	?	q	q	-	?	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	48	39	-	-	-	-	-	-	1
Sezon 1999/2000
																										punkty
3	11	7	8	10	-	-	9	16	14	22	41	18	-	-	-	14	17	20	-	-	15	19	26	28	32	341
Sezon 2000/2001
																					punkty
4	1	7	11	11	9	7	6	7	-	-	-	-	9	3	3	4	11	17	7	20	648
Sezon 2001/2002
																						punkty
20	-	-	11	2	3	7	4	4	4	6	4	2	2	1	3	-	-	5	1	1	8	1048
Sezon 2002/2003
																											punkty
7	14	10	28	28	38	-	-	22	27	30	13	10	35	30	2	39	31	26	3	5	4	4	2	2	1	1	797
Sezon 2003/2004
																							punkty
1	15	32	13	12	38	26	18	8	32	10	7	11	1	5	7	5	8	16	10	19	6	13	673
Sezon 2004/2005
																												punkty
4	4	6	5	7	12	6	6	6	11	19	12	49	6	4	10	10	7	10	-	-	1	1	1	1	1	1	4	1275
Sezon 2005/2006
																						punkty
27	8	15	12	26	29	35	5	3	15	15	-	-	1	1	13	10	12	23	7	16	14	563
Sezon 2006/2007
																								punkty
28	7	9	16	11	19	2	29	25	3	3	16	35	-	-	-	-	9	15	25	3	18	13	6	526
Sezon 2007/2008
																											punkty
5	14	10	31	15	17	21	19	17	29	19	45	30	38	-	-	-	-	21	30	24	25	19	16	29	8	14	273
Sezon 2008/2009
																											punkty
50	7	2	11	46	30	26	13	10	4	12	9	6	-	-	3	23	25	30	17	5	17	22	10	11	17	27	558
Sezon 2009/2010
																							punkty
16	46	19	-	-	-	30	35	45	39	17	19	-	-	18	11	15	-	-	16	10	31	25	154
Sezon 2010/2011
																										punkty
5	2	7	6	4	3	6	2	34	5	22	23	29	-	-	8	13	15	7	28	9	10	9	10	4	29	764
Sezon 2011/2012
																										punkty
26	q	22	17	45	34	30	13	44	35	61	47	48	-	-	-	-	38	30	30	q	32	50				51
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował  ?  – brak danych (zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1997/1998 – 44.
• 1999/2000 – 15.
• 2000/2001 – 6.
• 2001/2002 – 2.
• 2002/2003 – 17.
• 2003/2004 – 23.
• 2004/2005 – 10.
• 2005/2006 – 5.
• 2006/2007 – 20.
• 2007/2008 – 13.
• 2008/2009 – 9.
• 2009/2010 – 37.
• 2010/2011 – 7.
• 2011/2012 – 35.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1998 – 33.
• 1999 – 58.
• 2000 – 24.
• 2001 – 11.
• 2002 – 1.
• 2003 – 2.
• 2004 – 11.
• 2005 – 1.
• 2006 – 11.
• 2007 – 7.
• 2008 – 14.
• 2009 – 10.
• 2010 – 22.

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1999/2000: 27.
• sezon 2000/2001: 4.
• sezon 2002/2003: 2.
• sezon 2003/2004: 5.
• sezon 2004/2005: 3.
• sezon 2005/2006: 15.
• sezon 2006/2007: 6.
• sezon 2007/2008: 17.
• sezon 2008/2009: 9.
• sezon 2009/2010: 15.
• sezon 2010/2011: 10.

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 2000 – 2.
• 2001 – 33.
• 2002 – 9.
• 2003 – 37.
• 2004 – 6.
• 2005 – 21.
• 2006 – 19.
• 2007 – 43.
• 2010 – 26.
• 2011 – 64.

Zwycięstwa w konkursach

1. Hakuba – 26 sierpnia 2000

Miejsca na podium w Letnim Grand Prix chronologicznie

1. Kuopio – 9 sierpnia 2000 (3. miejsce)
2. Villach – 12 sierpnia 2000 (2. miejsce)
3. Hakuba – 26 sierpnia 2000 (1. miejsce)
4. Hakuba – 27 sierpnia 2000 (3. miejsce)
5. Hinterzarten – 10 sierpnia 2002 (3. miejsce)
6. Hakuba – 25 września 2004 (2. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2011

1998
						punkty
-	-	-	-	41	32	0
2000
								punkty
6	3	2	4	1	3	5	5	480
2001
							punkty
11	31	40	14	-	-	-	42
2002
						punkty
3	5	22	31	38	5	159
2003
				punkty
31	15	-	-	16
2004
							punkty
9	-	11	12	4	2	4	255
2005
								punkty
10	10	-	-	13	19	-	-	84
2006
										punkty
7	-	-	-	-	-	11	8	23	17	114
2007
										punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	8	16	47
2009
									punkty
-	-	-	-	-	-	37	37	-	0
2010
									punkty
27	7	47	-	-	-	-	29	8	74
2011
											punkty
-	-	-	-	50	-	-	-	-	-	15	16
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 2006 – 51.
• 2010 – 14.

Linki zewnętrzne

• Profil na stronie FIS-u (niem. • ang. • fr.)
• Profil na sports-reference.com (ang.)