Maurício Rua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MMA pictogram.svg Maurício Rua
Pseudonim Shogun
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1981
Kurytyba
Obywatelstwo Brazylia
Wzrost 185 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki boks tajski, brazylijskie jiu-jitsu
Klub UDL
Zwycięstwa 21
Przez nokauty 18
Przez poddania 1
Przez decyzje 2
Porażki 6
Remisy 0
Nieodbyte 0

Maurício Milani Rua, wym. [mawˈɾisiu ˈʁuɐ] (ur. 25 listopada 1981 w Kurytybie) – brazylijski zawodnik mieszanych sztuk walki MMA. Zwycięzca PRIDE Middleweight GP w 2005 roku oraz mistrz UFC w wadze półciężkiej w latach 2010-2011.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

PRIDE FC[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2003, niespełna rok po rozpoczęciu profesjonalnej kariery MMA, zadebiutował w PRIDE FC – ówcześnie najbardziej prestiżowej organizacji MMA na świecie. Wygrał 4 pierwsze walki przed czasem, nokautując leżących rywali efektownymi kopnięciami.

Zwycięstwa te sprawiły, że otrzymał w 2005 roku zaproszenie do udziału w prestiżowym turnieju PRIDE Middleweight Grand Prix, w którym wystąpili najlepsi zawodnicy organizacji w wadze do 93 kg. W pierwszej rundzie Rua znokautował kopnięciami jednego z faworytów turnieju, Quintona Jacksona. W ćwierćfinale stoczył zażarty bój z rodakiem Antônio Rogério Nogueirą, którego pokonał przez decyzję sędziów. Walka ta jest uznawana za jedną z najlepszych w historii PRIDE FC[1]. Półfinały i finał zostały rozegrane jednego dnia – 28 sierpnia 2005 roku, podczas gali PRIDE Final Conflict 2005 w Saitamie. Rua awansował do finału, pokonawszy przez TKO Alistaira Overeema. Zmierzył się w nim z innym Brazylijczykiem, utytułowanym grapplerem Ricardo Aroną. Rua znokautował go w pierwszej rundzie walki ciosami młotkowymi, zwyciężając w całym turnieju.

W lutym 2006 roku odniósł swoją jedyną porażkę w PRIDE, gdy przegrał z Markiem Colemanem przez TKO z powodu złamania ręki. Po rehabilitacji stoczył w Japonii jeszcze 4 walki, wszystkie wygrywając (m.in. z Randlemanem i rewanż z Overeemem).

UFC[edytuj | edytuj kod]

W 2007 roku PRIDE FC została zakupiona przez właścicieli konkurencyjnej amerykańskiej organizacji Ultimate Fighting Championship (UFC). Rua zadebiutował w niej we wrześniu, podczas gali UFC 76. Będąc nieprzygotowanym kondycyjnie do walki, przegrał przez poddanie z niżej notowanym Forrestem Griffinem. Dodatkowo doznał ciężkiej kontuzji kolana, która wyeliminowała go z kolejnych startów na niemal 15 miesięcy.

Do octagonu powrócił w styczniu 2009 roku, gdy pokonał Marka Colemana, rewanżując mu się za porażkę sprzed trzech lat. Trzy miesiące później znokautował byłego mistrza UFC Chucka Liddella. Zwycięstwo nad Liddellem otworzyło przed Ruą szansę walki o mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej z niepokonanym Lyoto Machidą. Doszło do niej 24 października 2009 roku (UFC 104) w Los Angeles. Machida pokonał rodaka przez jednogłośną decyzję sędziów po 5 rundach walki. Werdykt był jednak kontrowersyjny i spotkał się z powszechną krytyką kibiców i prasy. W odpowiedzi władze UFC zapowiedziały walkę rewanżową[2]. Rozegrana została ona 8 maja 2010 roku w Montrealu (UFC 113). Rua odebrał Machidzie tytuł, nokautując go w pierwszej rundzie.

Mistrzostwo stracił w jego pierwszej obronie, gdy 19 marca 2011 roku przegrał w Newark przez TKO z Jonem Jonesem. Brazylijczyk został całkowicie zdominowany, przegrywając zdecydowanie dwie pierwsze rundy. W trzeciej, gdy został powalony ciosem sierpowym w korpus, walka została w końcu przerwana przez sędziego[3].

W sierpniu 2011 roku, podczas gali UFC w Rio de Janeiro zrewanżował się Forrestowi Griffinowi za porażkę sprzed czterech lat, nokautując go ciosami pięściami w pierwszej rundzie. 19 listopada 2011 roku na gali UFC 139 uległ Danowi Hendersonowi, przegrywając jednogłośną decyzją sędziowską. 4 sierpnia 2012 roku wygrał pojedynek z Brandonem Verą przez KO w 4. rundzie na gali UFC on FOX 4 : Rua vs. Vera .

Na gali UFC on FOX 5 : Henderson vs. Diaz , która odbyła się 8 grudnia 2012 roku przegrał po 3 rundach jednogłośną decyzją sędziowską z młodym szwedem Alexandrem Gustafssonem. Następną walkę stoczy 17 sierpnia 2013 roku w Bostonie z mistrzem w wadze półciężkiej i średniej Chaelem Sonnenem.

Lista walk MMA[edytuj | edytuj kod]

Przegrana 21-7 Szwecja Alexander Gustafsson Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC on FOX 5 : Henderson vs.Diaz 8.12.2012 Stany Zjednoczone Seattle, Washington
Wygrana 21-6 Stany Zjednoczone Brandon Vera TKO (ciosy pięściami) 4 4:09 UFC on FOX 4: Shogun vs. Vera 4.08.2012 Stany Zjednoczone Los Angeles
Przegrana 20-6 Stany Zjednoczone Dan Henderson Decyzja (niejednogłośna) 5 5:00 UFC 139: Shogun vs. Henderson 19.11.2011 Stany Zjednoczone San Jose walka wieczoru
Wygrana 20-5 Stany Zjednoczone Forrest Griffin TKO (ciosy pięściami) 1 1:53 UFC 134: Silva vs. Okami 27.08.2011 Brazylia Rio De Janeiro
Przegrana 19-5 Stany Zjednoczone Jon Jones KO (ciosy pięściami i kolanami) 3 2:37 UFC 128: Shogun vs. Jones 19.03.2011 Stany Zjednoczone Newark stracił pas UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 19-4 Brazylia Lyoto Machida TKO (ciosy pięściami) 1 3:35 UFC 113: Machida vs. Shogun 2 08.05.2010 Kanada Montreal zdobył pas UFC w wadze półciężkiej, nokaut wieczoru
Przegrana 18-4 Brazylia Lyoto Machida Decyzja (niejednogłośna) 5 5:00 UFC 104: Machida vs. Shogun 24.10.2009 Stany Zjednoczone Los Angeles pojedynek o pas UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 18-3 Stany Zjednoczone Chuck Liddell TKO (ciosy pięściami) 1 4:28 UFC 97: Redemption 19.04.2009 Kanada Montreal nokaut wieczoru
Wygrana 17-3 Stany Zjednoczone Mark Coleman TKO (ciosy pięściami) 3 4:36 UFC 93: Franklin vs. Henderson 17.02.2009 Wielka Brytania Londyn walka wieczoru
Przegrana 16-3 Stany Zjednoczone Forrest Griffin Poddanie (duszenie zza pleców) 3 4:45 UFC 76: Knockout 22.09.2007 Stany Zjednoczone Anaheim
Wygrana 16-2 Holandia Alistair Overeem KO (ciosy pięściami) 1 3:37 PRIDE 33: Second Coming 24.02.2007 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 15-2 Japonia Kazuhiro Nakamura Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 PRIDE: Shockwave 2006 31.12,2006 Japonia Saitama
Wygrana 14-2 Stany Zjednoczone Kevin Randleman Poddanie (dźwignia na staw kolanowy) 1 2:35 PRIDE 32: The Real Deal 21.10.2006 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 13-2 Francja Cyrille Diabate TKO (soccer kicks) 1 5:29 PRIDE: Final Conflict Absolute 10.10.2006 Japonia Saitama
Przegrana 12-2 Stany Zjednoczone Mark Coleman TKO (niezdolność do walki - złamane ramię przy próbie obalenia) 1 0:49 PRIDE 31: Dreamers 26.02.2006 Japonia Saitama
Wygrana 12-1 Brazylia Ricardo Arona KO (ciosy pięściami) 1 2:54 PRIDE: Final Conflict 2005 28.08.2005 Japonia Saitama PRIDE Middleweight GP 2005 - finał turnieju
Wygrana 11-1 Holandia Alistair Overeem TKO (ciosy pięściami) 1 6:42 PRIDE: Final Conflict 2005 28.08.2005 Japonia Saitama PRIDE Middleweight GP 2005 - półfinał turnieju
Wygrana 10-1 Brazylia Antônio Rogério Nogueira Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 PRIDE: Critical Countdown 2005 26.06.2005 Japonia Saitama PRIDE Middleweight GP 2005 - ćwierćfinał turnieju
Wygrana 9-1 Stany Zjednoczone Quinton Jackson TKO (soccer kicks) 1 4:47 PRIDE: Total Elimination 2005 23.06.2005 Japonia Osaka PRIDE Middleweight GP 2005 - runda otwierająca
Wygrana 8-1 Japonia Hiromitsu Kanehara TKO (stompy) 1 1:40 PRIDE 29: Fists of Fire 20.02.2005 Japonia Saitama
Wygrana 7-1 Japonia Yasuhito Namekawa TKO (ciosy pięściami) 1 6:02 PRIDE: Bushido 5 14.10.2004 Japonia Osaka
Wygrana 6-1 Japonia Akihiro Gono KO (ciosy pięściami i kopnięcie) 1 9:04 PRIDE: Bushido 2 15.02.2004 Japonia Jokohama
Wygrana 5-1 Japonia Akira Shoji TKO (ciosy pięściami) 1 3:47 PRIDE: Bushido 1 05.10.2003 Japonia Saitama
Przegrana 4-1 Brazylia Renato Sobral Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 3.07 IFC: Global Domination 06.10.2003 Stany Zjednoczone Denver półfinał turnieju International Fighting Championship
Wygrana 4-0 Brazylia Erick Wanderley TKO (ciosy pięściami) 2 2:54 IFC: Global Domination 06.10.2003 Stany Zjednoczone Denver ćwierćfinał turnieju International Fighting Championship
Wygrana 3-0 Brazylia Evengelista Santos TKO (ciosy pięściami) 1 2:31 Meca 9 01.08.2003 Brazylia Rio De Janeiro
Wygrana 2-0 Brazylia Angelo Antonio TKO (soccer kicks) 1 0:55 Meca 8: Meca World Vale Tudo 8 16.05.2003 Brazylia Kurytyba
Wygrana 1-0 Brazylia Rafael Freitas KO (kopnięcie w głowe) 1 4:00 Meca 7: Meca World Vale Tudo 7 08.11.2002 Brazylia Kurytyba

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]