Maurycy Wittelsbach
Maurycy Wittelsbach KG ( ur. 17 grudnia 1620 Kostrzyn nad Odrą – zm. wrzesień 1652 ) hrabia Palatynatu Reńskiego.
Czwarty syn Fryderyka V „Zimowego króla“ i Elżbiety Stuart księżniczki szkockiej. Jego dziadkami byli elektor Palatynatu Reńskiego Fryderyk IV Wittelsbach i Luiza Julianna Orańska oraz król Anglii Jakub I Stuart i Anna Oldenburg.
Wraz ze starszym bratem Rupertem brał udział w angielskiej wojnie domowej po stronie króla Anglii Karola I. Służył pod dowództwem Ruperta w czasie bitwy pod Powick Bridge gdzie został ranny, i bitwy pod Edgehill . Był dowódcą w czasie walk 1643 roku między innymi bitwie pod Roundway Down . W kwietniu 1644 oblegał Lyme Regis , został jednak zmuszony zakończyć je w czerwcu. Walczył, jako podwładny w bitwie pod Lostwithiel , drugiej bitwie pod Newbury , oraz pod dowództwem brata w bitwie pod Naseby .
Został skazany wraz z bratem na banicje przez parlament w 1648 roku. Służył w armii francuskiej, następnie dołączył do brata i został wiceadmirałem floty. W 1652 roku jego statek HMS Defiance zatonął. [1]
