Maurycy Wittelsbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ilustracja z XVIII wieku przedstawiająca Maurycy Wittelsbach

Maurycy Wittelsbach KG (ur. 17 grudnia 1620 Kostrzyn nad Odrą, zm. wrzesień 1652) – hrabia Palatynatu Reńskiego.

Czwarty syn Fryderyka V „Zimowego króla” i Elżbiety Stuart księżniczki szkockiej. Jego dziadkami byli elektor Palatynatu Reńskiego Fryderyk IV Wittelsbach i Luiza Julianna Orańska oraz król Anglii Jakub I Stuart i Anna Oldenburg.

Wraz ze starszym bratem Rupertem brał udział w angielskiej wojnie domowej po stronie króla Anglii Karola I. Służył pod dowództwem Ruperta w czasie bitwy pod Powick Bridge gdzie został ranny, i bitwy pod Edgehill. Był dowódcą w czasie walk 1643 roku między innymi bitwie pod Roundway Down. W kwietniu 1644 oblegał Lyme Regis, został jednak zmuszony zakończyć je w czerwcu. Walczył, jako podwładny w bitwie pod Lostwithiel, drugiej bitwie pod Newbury, oraz pod dowództwem brata w bitwie pod Naseby.

Został skazany wraz z bratem na banicje przez parlament w 1648 roku. Służył w armii francuskiej, następnie dołączył do brata i został wiceadmirałem floty. W 1652 roku jego statek HMS Defiance zatonął[1].

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik VI Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk IV Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Heska
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk V Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wilhelm I Orański
 
 
 
 
 
 
 
Luiza Julianna Orańska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Charlotta de Bourbon
 
 
 
 
 
 
 
Maurycy Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Henryk Stuart
 
 
 
 
 
 
 
Jakub I Stuart
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria I Stuart
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Stuart
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk II Oldenburg
 
 
 
 
 
 
 
Anna Duńska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zofia Mecklenburg-Schwerin
 
 
 
 
 
 

Przypisy