Mauryk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mauryk
Maurolicus muelleri[1]
(Gmelin, 1789)
Mauryk
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd wężorokształtne
Rodzina przeźreniowate
Podrodzina Maurolicinae
Rodzaj Maurolicus
Gatunek mauryk
Synonimy
  • Salmo muelleri Gmelin, 1789
  • Scopelus humboldtii Yarrel, 1836
  • Argentina pennanti Walbaum, 1792
  • Maurolicus pennanti (Walbaum, 1792)
  • Scopelus borealis Nilsson, 1832
  • Scopelus maurolici Valenciennes, 1850
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mauryk[2] (Maurolicus muelleri) – gatunek małej morskiej, głębokowodnej ryby wężorokształtnej z rodziny przeźreniowatych (Sternoptychidae). Ma niewielkie znaczenie użytkowe.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Północno-wschodnia oraz południowa część Oceanu Indyjskiego, zachodnia część równikowej strefy Oceanu Spokojnego, Ocean Atlantycki po region arktyczny (do 70° N[3]), a także Morze Śródziemne[4]. Gatunek batypelagiczny. Przebywa zwykle na głębokościach 300–400 m p.p.m., ale spotykany jest w znacznie głębszych wodach, co najmniej do 1524 m[5]. Wykonuje dobowe migracje pionowe – w ciągu dnia przebywa w głębokich wodach, a w nocy podpływa ku powierzchni morza. Jest widywany przy burtach płynących statków. Często występuje w dużych zgrupowaniach[2].

U góry osobnik złowiony w 1995 w Cieśninie Mesyńskiej, u dołu fotofory mauryka

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Ciało wrzecionowate. Przeciętna jego długość wynosi 4 cm. Maksymalnie osiąga 8 cm długości całkowitej[5]. Oczy duże. Na bokach ciała rozmieszczone są liczne narządy świetlne. Płetwa grzbietowa bez kolców, wsparta na 9–11[5] (10–12[2]) miękkich promieniach. W płetwie odbytowej znajduje się 19–24[5] (24–30[2]) miękkich promieni. Występuje płetwa tłuszczowa. Pęcherz pławny jest dobrze rozwinięty, wypełniony gazem. Liczba kręgów: 33–35. Ubarwienie srebrzyste z ciemnobrązowym pasem biegnącym wzdłuż grzbietu. Pysk i szczęki przezroczyste z charakterystycznymi barwnymi cętkami[3].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Fotofory na nasadzie ogona mauryka (rysunek z 1882 roku)

Żywi się widłonogami i szczętkami. Dojrzałość płciową osiąga po ukończeniu roku życia. Tarło odbywa od marca do października. Samica składa 200–500 ziaren ikry[5] o średnicy 1,3–2[3] mm. Ikra unosi się do warstw powierzchniowych. Fotofory pojawiają się u młodych osobników mierzących od 5 do 23 mm długości standardowej[3].

Przypisy

  1. Maurolicus muelleri w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982, s. 212–213. ISBN 83-215-2103-7.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Maurolicus muelleri (ang.). Marine Species Identification Portal. [dostęp 1 lutego 2014].
  4. W. N. Eschmeyer: Catalog of Fishes electronic version (3 Jan 2014) (ang.). California Academy of Sciences. [dostęp 1 lutego 2014].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Maurolicus muelleri. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 1 lutego 2014]