Mavrud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szczepowe wino mavrud z Peruszticy na półce supermarketu w Płowdiwie
Butelka mavruda z Asenowgradu

Mavrud (bułg. мавруд, inne nazwy: kakciwala, kachiwela, kausanskii, karvouniaris, marvud, mavraki, mavro, mavroudi, mavrostaphilo, mavroudion, mavroudi[1]) – czerwony tradycyjny bułgarski szczep winorośli właściwej i jednocześnie nazwa wyrabianego z niego wytrawnego wina, pochodzącego z bułgarskiej Tracji i z północnej Grecji. Nazwa pochodzi od greckiego słowa μαύρος (czarny).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Odmiana dojrzewa późno[2]: zbiór winogron następuje w drugiej połowie października. Wymaga długiego sezonu wegetacyjnego, dlatego mavrud uprawiany jest przede wszystkim na południu Bułgarii, w okolicach Płowdiwu i Asenowgradu[2][3].

Wina[edytuj | edytuj kod]

Wino odznacza się ciemnoczerwoną-rubinową barwą i pełnym, wyrazistym i korzennym bukietem[2][3][4]. Wina nadają się do dłuższego dojrzewania[2]. Smak bywa porównywany do win produkowanych ze szczepu mourvèdre (znanego m.in. z prowansalskiej apelacji Bandol)[4] albo do win bordoskich[3]. Niektórzy producenci decydują się na starzenia wina w beczkach barrique[4].

Wino jest dostępne w handlu w butelkach o pojemności 0,75 l, ostatnio także w kilkulitrowych opakowaniach kartonowych. Średnia zawartość alkoholu waha się w granicach 12,5-13%. Mawrud powinien być podawany w temperaturze 16-18 st.C, szczególnie jest polecany do czerwonych mięs i serów.

Pochodzenie nazwy[edytuj | edytuj kod]

Według legendy nazwa została nadana szczepowi od imienia młodego człowieka, który w czasach chana Kruma pokonał zagrażającego miejscowej ludności lwa, który uciekł z klatki. Matka Mawruda przyznała się wobec chana, że źródło odwagi jej syna stanowi wino z krzewu, który uprawiał. Krum polecił, aby ten szczep zasadzić w jego winnicy[potrzebne źródło].

Rozpowszechnienie[edytuj | edytuj kod]

Najlepszą renomą cieszy się mavrud z Asenowgradu[3][5], gdzie działa m.in. prężna spółdzielnia winiarska[4]. Inne wyróżniające się winnice znajdują się w Peruszticy, Pazardżiku, Starej Zagorze i w Czirpanie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mavrud w bazie danych Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof (ang.). [dostęp 6 października 2013].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 274. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Alina Kwapisz, Małgorzata Smolińska, Dorota Próchniewicz, Elżbieta Wężyk: Kuchnia bułgarska. Tradycje, smaki potrawy. New Media Concept, 2008, s. 40. ISBN 978-83-89840-67-7. (pol.)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Patrick Fiévez, Wolfgang Thomann: Europa Środkowa i Wschodnia. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 708-713. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  5. Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 414. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]