Max Ackermann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Max Ackermann
Imiona i nazwisko Max Ackermann
Data i miejsce urodzenia 5 października 1887
Berlin, Niemcy
Data i miejsce śmierci 14 listopada 1975
Stuttgart, Niemcy
Narodowość niemiecka
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl abstrakcjonizm
Ważne dzieła Gegenstandslose Komposition
Mädchen mit Hund
Herabkunft der Musik
Überbrückte Kontinente
An die Freude
Ohne Titel (Bajamar)
Komposition
Der Feuerball

Max Ackermann (ur. 5 października 1887 w Berlinie, zm. 14 listopada 1975 w Stuttgarcie) – niemiecki malarz, abstrakcjonista.

Ackermann już w dzieciństwie miał kontakt ze sztuką, w pracowni swojego ojca rzeźbił w drewnie oraz wykonywał zdobienia. W latach 19051907 pobierał nauki u Henry'ego van de Veldego w jego pracowni w Dreźnie. Kolejne szlify w latach 19081909 zdobywał w pracowni Gotthardt Kuehl's, także w Dreźnie. Swoje studia kontynuował u Franza Stucka na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W wieku 25 lat zaczął uczęszczać do Akademii Sztuk Pięknych w Stuttgarcie, gdzie praktykował u Adolfa Hölzela, który wprowadził go w nowe kierunki malarstwa, od tego czasu malarstwo Ackermanna nabrało cech abstrakcjonizmu.

W czasie I wojny światowej Ackermann zaciągnął się do Landsturmu, w trakcie działań wojennych został ranny, w następstwie czego spędził długi czas w szpitalu, po dojściu do zdrowia przez krótki czas był członkiem grupy artystycznej Der Blaue Reiter ('Niebieski Jeździec'). W 1921 roku poznał pioniera abstrakcyjnego tańca Rudolfa von Labana, pod wpływem tej znajomości stworzył serię obrazów. W latach 20. XX wieku pracował jako malarz w Stuttgarcie, gdzie też w 1924 r. miała miejsce jego pierwsza autorska wystawa, podczas której zaprezentował malarstwo figuratywne oraz abstrakcyjne. Rok 1926 spędził w Paryżu, gdzie zaprzyjaźnił się z Pietem Mondrianem oraz Adolfem Loosem. W tym właśnie czasie Wassily Kandinsky ogłosił swój manifest malarstwa abstrakcyjnego. W 1928 r. w Schaller Gallery w Stuttgarcie miała miejsce zbiorowa wystawa, gdzie swoje dzieła oprócz Ackermanna wystawili także Kandinsky oraz George Grosz.

W następnych latach w swojej pracowni organizował letnie warsztaty dla młodych nauczycieli sztuki. W 1930 r. w Stuttgart Volkshochschule prowadził seminarium z zakresu malarstwa abstrakcyjnego, w oparciu o poruszone podczas niego zagadnienia wygłosił wykłady podczas wystawy Adolfa Hölzela w galerii Stuttgart Valentien.

Po dojściu Hitlera do władzy został przez nazistowskie autorytety sklasyfikowany jako jednostka zdegenerowana, w konsekwencji czego w roku 1933 otrzymał zakaz publicznej prezentacji swoich prac, następnie pozbawiony został możliwości nauczania, w końcu jego dzieła zostały skonfiskowane. Na skutek tych represji Ackermann opuścił Stuttgart i przeniósł się do Hornstaad, gdzie wraz Otto Dixem, Erichem Heckelem oraz Helmuthem Mackem stworzył kolonię artystyczną.

Wiele jego wczesnych prac zostało zniszczonych w okresie II wojny światowej.

Dwukrotnie żonaty z Gertrudą Ostermayer oraz Joanną Strathomeyer, umarł w wieku 88 lat.