Max Halbe

Max Halbe - portret autorstwa Alberta Weisgerbera z 1909

Max Halbe (ur. 4 listopada 1865, Koźliny – zm. 30 listopada 1944, Neuötting) – był niemieckim dramaturgiem i głównym przedstawicielem naturalizmu. Dzisiaj twórczość Halbego jest niemal zapomniana, a teatry niezwykle rzadko sięgają po jego sztuki. Jest Honorowym Obywatelem Miasta Gdańska.

Biografia

Halbe urodził się w posiadłości rodzinnej Koźliny (niem. Güttland), w powiecie gdańskim, gdzie spędził dzieciństwo. Po ukończeniu nauki w Gimnazjum Miejskim w Gdańsku, w roku 1883 zaczął studiować prawo w Heidelbergu, a pracę doktorską obronił na Uniwersytecie Monachijskim w 1888.

Wkrótce potem przeniósł się do Berlina, gdzie opublikował swą pierwszą, entuzjastycznie przyjętą sztukę "Jugend" (Młodość), którą porównywano z głośnym dramatem Gerharta Hauptmanna "Die Weber" (Tkacze), w tym czasie najchętniej wystawianą sztuką teatralną w Niemczech. W roku 1895 Halbe wrócił do Monachium i otworzył "Intime Theater für dramatische Experimente" (intymny teatr eksperymentów dramaturgicznych). Był również współzałożycielem teatru "Münchner Volksbühne" (Scena Monachijska). Był liczącym się członkiem monachijskiego stowarzyszenia artystycznego, jak również przyjacielem Franka Wedekinda.

W latach 1933 i 1935 opublikowane zostały jego prace autobiograficzne "Scholle und Schicksal" (Gleba i przeznaczenie) i "Jahrhundertwende" (Punkt zwrotny stulecia).

Halbe zmarł w wieku 79 lat, w swej posiadłości Neuötting w Bawarii.

Prace

• Ein Emporkömmling (1889)
• Freie Liebe, dramat (1890)
• Der Eisgang, dramat (1892)
• Jugend, dramat (1893)
• Mutter Erde, drama (1897)
• Haus Rosenhagen, drama (1901)
• Der Strom, Drama (1904)
• Blaue Berge, komedia (1909)
• Der Ring des Gauklers, Ein Spiel (1911)
• Die Tat des Dietrich Stobäus (1911)
• Freiheit. Ein Schauspiel von 1812 (1913)
• Schloß Zeitvorbei, legenda dramatyczna (1917)
• Jo (1917)
• Die Traumgesichte des Adam Thor, Schauspiel (1929)
• Generalkonsul Stenzel und sein gefährliches Ich (1931)
• Heinrich von Plauen, dramat (1933)
• Scholle und Schicksal. Geschichte meines Lebens, autobiografia (1933)
• Jahrhundertwende. Geschichte meines Lebens 1893-1914, autobiografia (1935)
• Erntefest (1936)
• Die Elixiere des Glücks (1936)
• Kaiser Friedrich II (1940)

Linki zewnętrzne

• Biografia (niem.)

Bibliografia

• Andreas Lothar Günter: Präfaschistische Weltanschauung im Werk Max Halbes, Frankfurt/Main 2002, ISBN 3-631-39419-5
• Peter Oliver Loew: Die Heimat sucht den Dichter – der Dichter sucht die Heimat: Max Halbe und Danzig, [w:] Danziger Beiträge zur Germanistik, t.15, ISBN 3-631-53226-1
• Friedrich Zillmann: Max Halbe. Wesen und Werk, Würzburg/Main 1959