Max Jacob
| Max Jacob | |
| Imiona i nazwisko | Max Jacob |
| Data i miejsce urodzenia | 12 lipca 1876 |
| Data i miejsce śmierci | 5 marca 1944 |
| Narodowość | francuska |
| Dziedzina sztuki | poezja |
| Styl | dadaizm kubizm surrealizm |
Max Jacob (ur. 12 lipca 1876, zm. 5 marca 1944) – francuski poeta, malarz, pisarz i krytyk pochodzenia żydowskiego; główny twórca wiersza kubistycznego[1], związany także z surrealizmem oraz ruchem dada. Za życia niedoceniony, zyskał miano jednego z największych twórców międzywojennej awangardy[2]. Jego poezję cechuje magiczny klimat oraz zamiłowanie do społecznych masek i ludowego humoru.
Wśród ówczesnej cyganerii artystycznej Max Jacob wyróżniał się zamiłowaniem do kabały i ekscentrycznym wyglądem. W wieku 38 lat nawrócił się z judaizmu na wiarę katolicką, z powodu – jak sam twierdził – widzenia, w którym rozmawiał z Jezusem[3]. Odtąd jego twórczość często podejmowała tematykę religijną, łącząc surrealistyczną formę z litanijną i modlitewną treścią.
[edytuj] Twórczość
Jacob - choć często spychany na margines - należy do czołówki największych poetów francuskiej cyganerii artystycznej okresu międzywojennego. W jego twórczości znajdują odzwierciedlenie ówczesne nurty awangardowe (także z obszaru malarstwa): surrealizm, dadaizm czy kubizm - z całym zapleczem nihilistycznego nastawienia do życia mieszczańskiego, kpiny z konwenansów i schematów myślowych. Mimo to, trudno zaklasyfikować jego poezję do jednego konkretnego nurtu.
Poezja Jacoba wywodzi się również z kręgów fascynacji naukami ezoterycznymi i kabałą.
Jego grób w Saint-Benoit-sur-Loire zdobią dzieła René Iché.