Max Weinreich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Max Weinreich (jid. מאַקס ווײַנרײַך; ur. 22 kwietnia 1894 w Kuldīdze, zm. 29 stycznia 1969 w Nowym Jorku) – żydowski językoznawca, filolog, propagator języka jidysz, działacz społeczny i kulturalny.

Twórca oraz kierownik wileńskiego oddziału Żydowskiego Instytutu Naukowego (YIVO) oraz żydowskiej organizacji skautowskiej Bin. Był autorem fundamentalnej czterotomowej pracy na temat historii języka jidysz pt. Geszichte fun der jidiszer szprach (z jid. ‘Historia języka żydowskiego’).

Od 1940 roku mieszkał w Stanach Zjednoczonych, gdzie pracował w tamtejszej filii YIVO. Jego syn Uriel (1926-1967) był językoznawcą na Columbia University.

Weinreich jest często cytowany jako autor kryterium rozróżnienia języka od dialektu: „język to dialekt z armią i flotą wojenną” (אַ שפראַך איז אַ דיאַלעקט מיט אַן אַרמײ און פֿלאָט – a szprach iz a dialekt mit an armej un flot).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]