Maxime Vachier-Lagrave

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maxime Vachier-Lagrave
Maxime Vachier-Lagrave 2013.jpg
Maxime Vachier-Lagrave, Warszawa 2013
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 21 października 1990
Nogent-sur-Marne
Tytuł szachowy arcymistrz (2005)
Ranking 2768 (01.09.2014)
Miejsce w kraju 1
FIDE Top 100 9
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Francuscy arcymistrzowie szachowi

Maxime Vachier-Lagrave (ur. 21 października 1990 w Nogent-sur-Marne) – francuski szachista, arcymistrz od 2005 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W roku 2005 w wieku 14 lat i 4 miesięcy wypełnił trzecią normę arcymistrzowską i był wówczas siódmym najmłodszym zawodnikiem w historii szachów oraz drugim (po Étienne Bacrot) najmłodszym Francuzem, któremu udało się osiągnąć ten poziom. W latach 2003 i 2005 dwukrotnie zdobył tytuły wicemistrza świata juniorów (odpowiednio do lat 14 i 16). W 2004 zwyciężył w turnieju w Paryżu, zajął II m. w Évry oraz podzielił I m. w mistrzostwach Paryża. W 2005 zdobył srebrny medal indywidualnych mistrzostw Francji. W 2006 podzielił V m. w otwartym turnieju Aerofłot Open w Moskwie. W 2007 r. podzielił II m. (za Pawłem Eljanowem, wspólnie z Bu Xiangzhi, Dmitrijem Jakowienko i Gabrielem Sargissianem) w turnieju Corus-B w Wijk aan Zee, zwyciężył (wspólnie z Laurentem Fressinetem i Pawłem Tregubowem) w mistrzostwach Paryża oraz zdobył w Aix-les-Bains tytuł mistrza Francji (po pokonaniu w dogrywce Władysława Tkaczewa)[1]. W 2008 r. podzielił (po barażu) IV-V m. (wspólnie z Władimirem Bakłanem) w indywidualnych mistrzostwach Europy w Płowdiw[2] oraz zwyciężył w mistrzostwach Paryża (wspólnie z Alberto Davidem) oraz w memoriale Gyorgy Marxa w Paks. Zdobył również tytuł wicemistrza Francji, w dogrywce przegrywając z Étienne Bacrotem. W 2009 r. odniósł duży sukces, samodzielnie zwyciężając w silnie obsadzonym turnieju w Biel (wyprzedzając m.in. Aleksandra Moroziewicza, Wasilija Iwanczuka i Borysa Gelfanda)[3]. W tym samym roku zdobył w Puerto Madryn tytuł mistrza świata juniorów do 20 lat. W 2010 r. zdobył w Warszawie tytuł mistrza Europy w szachach błyskawicznych[4]. W 2012 r. zwyciężył w turnieju SPICE Cup w Saint Louis[5] oraz po raz drugi w karierze zdobył w Warszawie tytuł mistrza Europy w szachach błyskawicznych[6]. W 2013 r. podzielił I m. w turnieju Gibraltar Chess Festival (wspólnie z Nikitą Witiugowem, Nigelem Shortem i Sandipanem Chandaą), natomiast w 2014 r. zwyciężył w turnieju głównym festiwalu w Biel[7].

Wielokrotny reprezentant Francji w rozgrywkach drużynowych, m.in.:

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 sierpnia 2014 r., z wynikiem 2768 punktów zajmował wówczas 9. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród francuskich szachistów[10].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]