Maximilian Leidesdorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maximilian Leidesdorf
Grób Maximiliana Leidesdorfa na cmentarzu w Döbling

Maximilian Leidesdorf (ur. 27 czerwca 1818 w Wiedniu, zm. 9 października 1889 tamże) – austriacki lekarz psychiatra.

Syn Maximiliana Josepha Leidesdorfa (1787–1840) i Elisabeth Cremes. Studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1845. Następnie specjalizował się w psychiatrii i przedsięwziął podróż po zakładach psychiatrycznych Europy, zwiedzając ośrodki we Włoszech, Niemczech, Anglii i Francji. W 1856 roku w Wiedniu habilitował się. W 1872 został ordynatorem oddziału psychiatrycznego w szpitalu miejskim w Wiedniu, w 1875 został dyrektorem Landesirrenanstalt. Jego asystentem był Julius Wagner-Jauregg. Razem z Theodorem Meynertem założył kwartalnik poświęcony psychiatrii, "Vierteljahresschrift für Psychiatrie". W 1876 został wysłany do Konstantynopola, gdzie miał ocenić stan psychiczny zdetronizowanego Murada V. W 1886 diagnozował króla Ludwika II.

Żonaty z Amalie Seiss (1826–1915) pochodzącą z Akwizgranu. Jego córka Helene wyszła za Heinricha Obersteinera.

W 1894 w dzielnicy Wiednia Döbling nazwano na jego cześć ulicę (Leidesdorfgasse).

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Berichte über die Privat-Irren-Heilanstalt zu St. Petersburg, 1846-48. Medizinische Zeitung Russlands, 1850/51)
  • Studien über die Histologie der Hirnentzündung. Wiener medizinische Presse 6, ss. 1195f (1865)
  • Pathologie und Therapie der psychischen Krankheiten für Aerzte und Studierende. Lehrbuch der psychischen Krankheiten. 2. Aufl. der Pathologie und Therapie der psychischen Krankheiten. Erlangen, 1865
  • Die abnormen Seelenzustände Epileptischer; ein Beitrag zur forensischen Medicin. Ztschr. f. gerichtl. Med. 2, ss. 301; 314; 323 (1866)
  • Ueber den Hirnbau und seine Bedeutung. Allgemeine Wiener medizinische Zeitung 13, ss. 377f; 386f (1868)
  • Leidensdorf, Stricker. Injections-Versuche an Hirnen lebender Thiere. Vierteljahresschrift für Psychiatrie (1867/68)
  • Ueber gefährliche Geisteskranke. Psychiat. Centralbl. (1871)
  • Ueber gefährliche Geisteskranke. Oesterr. Ztschr. f. prakt. Heilk. 17, ss. 325; 341 (1871)
  • Vorschläge zur Verbesserung einiger Punkte der österreichischen Irrengesetzgebung. Wiener medizinische Wochenschrift 22, ss. 1280; 1301 (1872)
  • Ein Fall von saturniner Epilepsie mit Geistesstörung. Allgemeine Wiener medizinische Zeitung 18, s. 561, 1873
  • Ueber einen Fall von Selbstverstümmelung in Folge religiösen Wahnsinns. Wiener medizinische Presse 18, 1877
  • Ueber den heutigen Standpunkt der öffentlichen Irrenpflege. Wiener medizinische Wochenschrift 17, ss. 86; 102; 118; 134; 166, 1887

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Roth: Leidesdorf Maximilian. W: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Band 5, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 1972, ss. 104-105
  • Helmut Leitner: Leidesdorf, Maximilian. W : Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 14. Duncker & Humblot, Berlin 1985, ss. 137.
  • Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wien 1901, s. 980 [1]