Maximilian von Baden
| Maksymilian von Baden | |
| Data urodzenia | 1867 |
| Data śmierci | 1929 |
| Kanclerz Rzeszy, Premier Prus | |
| Przynależność polityczna | Bezpartyjny |
| Okres urzędowania | od 3 października 1918 do 9 listopada 1918 |
| Poprzednik | Georg von Hertling |
| Następca | Friedrich Ebert |
Książę Maximilian Alexander Friedrich Wilhelm von Baden (Max von Baden) (ur. 10 lipca 1867 w Baden-Baden, zm. 6 listopada 1929 w Salem koło Überlingen) – niemiecki polityk. Kuzyn i spadkobierca wielkiego księcia Badenii Fryderyka II Badeńskiego. Przez krótki okres w 1918 r. pełnił funkcję kanclerza Cesarstwa Niemieckiego i premiera Prus.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Książę Maksymilian urodził się 10 lipca 1867 roku w Baden-Baden. Był synem księcia Wilhelma von Baden (1829–1897) i księżnej Marii von Leuchtenberg (1841–1914). Po ukończeniu nauki w gimnazjum studiował prawo na Uniwersytecie w Lipsku. W okresie studiów książę Maksymilian należał do co najmniej kilku korporacji, w tym do Suevia Heidelberg. Po studiach rozpoczął karierę wojskową w armii pruskiej. Ukończył ją w randze generała-majora w 1911 roku. Już wówczas był po śmierci wielkiego księcia Fryderyka I potencjalnym następcą tronu.
Przed I wojną światową uchodził za liberała. Jako kanclerzowi przypadło mu w udziale wynegocjowanie warunków zawieszenia broni z aliantami w październiku 1918 r. Mimo że nie zgadzał się ze sposobem prowadzenia rozmów pokojowych przez członków sztabu generalnego, podjął się tej trudnej misji. W jego rządzie po raz pierwszy znaleźli się przedstawiciele socjaldemokratów z Friedrichem Ebertem i Philippem Scheidemanem na czele.
Wysiłki rządu zmierzające do zawarcia rozejmu zostały zakłócone przez wybuch rewolucji na początku listopada. Max von Baden nakłaniał Wilhelma II do abdykacji w celu ocalenia instytucji monarchii; cesarz jednak odmawiał mimo takich samych próśb ze strony Hindenburga. Ostatecznie Wilhelm II Hohenzollern zrzekł się korony cesarza niemieckiego, pozostawiając sobie nadal tytuł króla pruskiego – było to niezgodne z konstytucją II Rzeszy.
Von Baden ogłosił więc abdykację cesarza i kronprinca Fryderyka bez ich zgody i ustąpił 9 listopada ze stanowiska na rzecz Eberta. Od tego momentu ogłoszono powstanie republiki.
Książę Maksymilian spędził resztę życia na emeryturze, nie włączając się do działalności politycznej.
Małżeństwo i rodzina [edytuj]
Maksymilian 10 czerwca 1900 poślubił w Gmunden, Austria księżniczkę Marię Luizę Hanowerską (1879-1948), córkę Ernesta Augusta II Hanowerskiego i Thyry Glücksburg. Para miała dwoje dzieci:
- Maria Aleksandra (1902-1944)
- Berthold (1906-1963)
Linki zewnętrzne [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Theodor Eschenburg: Prinz Max von Baden in: Die Republik von Weimar, Piper, München 1984
- Golo Mann: Der letzte Großherzog (1973). In: G. Mann: Nachtphantasien. Erzählte Geschichte. S. Fischer, Frankfurt am Main 1982, S. 79-97
- Erich Matthias: Die Regierung des Prinzen Max von Baden, Droste, Düsseldorf 1962.
|
|||||||