Meänkieli
| meänkieli | |
| Obszar | |
| Liczba mówiących | 30 000 - 70 000 |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | język mniejszościowy w Szwecji |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | brak |
| ISO 639-2 | fiu |
| ISO 639-3 | fit |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
Meänkieli (dosł. nasz język) - nazwa używana w Szwecji w stosunku do dialektów języka fińskiego, używanych na północy kraju, w dolinie rzeki Torne. Szacuje się, że używa ich od 30 tys. do 70 tys. osób.
Z językowego punktu widzenia meänkieli składa się z dwóch dialektów (Tornio i Gällivare) z grupy dialektów peräpohjola języka fińskiego. Ze względów historycznych meänkieli ma status języka mniejszościowego w Szwecji.
Główne różnice pomiędzy meänkieli a językiem fińskim dotyczą zmian językowych w fińskim, które dokonały się w XIX i XX wieku. Meänkieli zawiera ponadto liczne zapożyczenia ze szwedzkiego dotyczące codziennego życia (choć ilość tych zapożyczeń jest mniejsza niż w innych dialektach fińskiego). Brakuje w nim też dwóch przypadków gramatycznych - instructivusa i comitativusa. Dialekt meänkieli używany w pobliżu Gällivare różni się od fińskiego w większym stopniu, niż dialekt Tornio.
Przykładowe różnice pomiędzy meänkieli i fińskim [edytuj]
| meänkieli | fiński | polski |
|---|---|---|
| kläppi | lapsi | dziecko |
| källi | hassu | głupi |
| pranttu | kasvimaa | ogródek |
| kartano | piha | ogród |
| häntyyki | pyyhe | ręcznik |