Mechanika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mechanika (od greckiego mechané ‘maszyna’) ma następujące znaczenia:

Technika[edytuj | edytuj kod]

Fizyka[edytuj | edytuj kod]

W fizyce dział opisujący ruch i odkształcenie ciał materialnych lub ich części na skutek ich wzajemnych oddziaływań oraz badający stan równowagi między nimi.

Wyróżnia się:

W zależności od przedmiotu badania można także wyodrębnić różne mechaniki specjalistyczne, na przykład: akustyka, mechanika nieba, mechanika gruntów itp.

Podstawowymi prawami mechaniki są zasada zachowania energii, zasada zachowania pędu i zasada zachowania momentu pędu.

Podstawowymi równaniami mechaniki są: równanie Newtona, równania Lagrange'a, równania Hamiltona, równanie Jacobiego-Hamiltona.

Wszystkie zjawiska w mechanice opisuje się z uwzględnieniem układu odniesienia. Położenie ciała względem układu odniesienia wyznacza zbiór liczb nazywanych współrzędnymi, liczba tych współrzędnych niezbędnych do jednoznacznego określenia położenia ciała nazywana jest liczbą stopni swobody tego układu współrzędnych.

  • inercjalne układy odniesienia to takie, które podlegają zasadom dynamiki Newtona.
  • nieinercjalne układy odniesienia to te, w których występują siły pozorne takie jak siła odśrodkowa, siła Coriolisa itp.
Wikimedia Commons

Do rozwoju mechaniki przyczynili się między innymi: Arystoteles, Archimedes, Galileusz, Isaac Newton, Jean le Rond d'Alembert, Joseph Louis Lagrange, Carl Gustav Jakob Jacobi, William Rowan Hamilton, Daniel Bernoulli , Gaspard-Gustave Coriolis, Benoit Clapeyron, Leonhard Euler.

Gry[edytuj | edytuj kod]

W grach używa się terminu mechanika gry do określenia zasad. Termin ten jest popularny zwłaszcza w grach fabularnych.