Medal św. Olafa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
St. Olavsmedaljen
St. Olavsmedaljen med ekegren
Awers
Awers Medalu św. Olafa z liśćmi dębu
Baretka
Baretka Medalu św. Olafa z liśćmi dębu
Baretka
Baretka Medalu św. Olafa
Ustanowiono 17 marca 1939

Medal św. Olafa (norw. St. Olavsmedaljen) to dziewiąte co do rangi odznaczenie państwowe w Norwegii. Ustanowił je król Haakon VII 17 marca 1939 roku. Przyznaje się je za "nadzwyczajne zasługi na rzecz promowania Norwegii za granicą oraz umacnianie więzi między Norwegami żyjącymi za granicą a krajem".

Medal św. Olafa wykonany jest w srebrze. Na awersie widnieje profil aktualnie panującego króla wraz z jego imieniem i mottem. Na rewersie znajduje się wizerunek herbu diecezji Trondheim, zwanego także krzyżem św. Olafa. Nad krążkiem medalu znajduje się monogram aktualnie panującego króla oraz korona królewska.

Odznaczenie to nosi się na piersi po lewej stronie.

Medal św. Olafa z liśćmi dębu (norw. St. Olavsmedaljen med ekegren) jest przyznawany za zasługi wojenne i jest szóstym co do rangi odznaczeniem norweskim.

Medalu nie należy mylić z najwyższym odznaczeniem norweskim – Orderem św. Olafa.

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Medalem św. Olafa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Hieronymussen, Orders, Medals and Decorations of Britain and Europe in Colour, London 1975

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]