Medal Edisona
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Medal Edisona - prestiżowe wyróżnienie wręczane corocznie przez Institute of Electrical and Electronics Engineers za wybitne osiągnięcia w dziedzinie nauk o elektryczności i inżynierii elektrycznej. To najstarsze i najbardziej poważane odznaczenie w dziedzinie nauk technicznych w USA[1] . Na nagrodę składają się złoty medal, replika z brązu, złota miniaturka, certyfikat i nagroda pieniężna. Może być przyznana tylko osobom indywidualnym.
Medal Edisona, nazwany imieniem wynalazcy Thomasa Edisona, został zaproponowany 11 lutego 1904 przez grupę jego przyjaciół i współpracowników. Cztery lata później American Institute of Electrical Engineers (AIEE) porozumiał się z grupą i ustanowił medal jako swoje najwyższe odznaczenie. Po raz pierwszy przyznano go w 1909 Elihu Thomsonowi. Wśród innych wyróżnionych znajdują się George Westinghouse, Alexander Graham Bell, Nikola Tesla, Michajlo Pupin, Robert Millikan oraz Vannevar Bush[2]. Kompletna i oficjalna lista odznaczonych opublikowana jest przez IEEE online[3].
Po połączeniu w 1963 AIEE oraz Institute of Radio Engineers (IRE) w IEEE postanowiono, że nowa instytucja będzie przyznawać zarówno IRE Medal of Honor, jak i Medal Edisona.
Laureaci[edytuj]
| Rok | Laureat | Osiągnięcie | |
|---|---|---|---|
| 1909 | Elihu Thomson |  |
Za wybitne zasługi w naukach, inżynierii i sztukach elektrycznych, w których jego wkład widoczny jest przez ostatnie 30 lat[4]. |
| 1910 | Frank Sprague |  |
Za wybitne zasługi w naukach, inżynierii i sztukach elektrycznych[5]. |
| 1911 | George Westinghouse |  |
Za wybitne osiągnięcia w wynalazkach i rozwoju systemów i urządzeń prądu przemiennego[6]. |
| 1912 | William Stanley |  |
Za wybitne wynalazki i zasługi w rozwijaniu energetycznego systemu prądu przemiennego[7]. |
| 1913 | Charles F. Brush | ||
| 1914 | Alexander Graham Bell |  |
Za wybitne osiągnięcia przy wynalezieniu telefonu[8]. |
| 1915 | nie przyznano | ||
| 1916 | Nikola Tesla |  |
Za wybitne osiągnięcia we wczesnych pracach nad prądem wielofazowym i wielkiej częstotliwości[9]. |
| 1917 | John J. Carty | ||
| 1918 | Benjamin G. Lamme | ||
| 1919 | William Le Roy Emmet | ||
| 1920 | Mihajlo I. Pupin | ||
| 1921 | Cummings C. Chesney | ||
| 1922 | Robert Millikan |  |
Za prace eksperymentalne w dziedzinie nauk o elektryczności[10]. |
| 1923 | John W. Lieb | ||
| 1924 | John W. Howell | ||
| 1925 | Harris J. Ryan | ||
| 1926 | nie przyznano | ||
| 1927 | William D. Coolidge | ||
| 1928 | Frank B. Jewett | ||
| 1929 | Charles F. Scott | ||
| 1930 | Frank Conrad |  |
Za wybitny wkład w rozwój radiofonii i techniki krótkofalowej[11]. |
| 1931 | Edwin W. Rice | ||
| 1932 | Bancroft Gherardi, Jr. | ||
| 1933 | Arthur E. Kennelly | ||
| 1934 | Willis R. Whitney | ||
| 1935 | Lewis B. Stillwell | ||
| 1936 | Alex Dow | ||
| 1937 | Gano Dunn | ||
| 1938 | Dugald C. Jackson | ||
| 1939 | Philip Torchio | ||
| 1940 | George Ashley Campbell | ||
| 1941 | John B. Whitehead | ||
| 1942 | Edwin H. Armstrong | ||
| 1943 | Vannevar Bush |  |
Za wkład w rozwój nauk elektrycznych, szczególnie poprzez nowe aplikacje matematyki oraz służbę narodowi poprzez kierowanie wojennym programem badawczym[3]. |
| 1944 | Ernst Alexanderson | Za wyjątkowe osiągnięcia i wynalazki w dziedzinach radia, transportu i energetyki[12] | |
| 1945 | Philip Sporn | ||
| 1946 | Lee De Forest |  |
Za pionierskie osiągnięcia w technice radiowej i wynalazek lampy próżniowej sterowanej w siatce o wielkich skutkach technicznych i społecznych[13]. |
| 1947 | Joseph Slepian | ||
| 1948 | Morris E. Leeds | ||
| 1949 | Karl B. McEachron | ||
| 1950 | Otto B. Blackwell | ||
| 1951 | Charles F. Wagner | ||
| 1952 | Vladimir K. Zworykin | ||
| 1953 | John F. Peters | ||
| 1954 | Oliver E. Buckley | ||
| 1955 | Leonid A. Umansky | ||
| 1956 | Comfort A. Adams | ||
| 1957 | John K. Hodnette | ||
| 1958 | Charles F. Kettering | ||
| 1959 | James F. Fairman | ||
| 1960 | Harold S. Osborne | ||
| 1961 | William B. Kouwenhoven | ||
| 1962 | Alexander C. Monteith | ||
| 1963 | John R. Pierce |  |
Za pionierskie i wiodące prace w komunikacji satelitarnej, za stymulowanie i wkład w rozwój optyki elektronowej, lampę z falą bieżącą i jej teorię, ograniczenie szumów w strumieniach elektronowych[14]. |
| 1964 | nie przyznano | ||
| 1965 | Walker Lee Cisler | ||
| 1966 | Wilmer L. Barrow | ||
| 1967 | George Harold Brown | ||
| 1968 | Charles F. Avila | ||
| 1969 | Hendrik Wade Bode |  |
Za fundamentalny wkład w dziedziny komunikacji, obliczeń i sterowania; za wiodący wkład w zastosowania matematyki w problemach inżynierskich; za przewodnictwo w inżynierii systemów[15]. |
| 1970 | Howard H. Aiken | ||
| 1971 | John Wistar Simpson | ||
| 1972 | William Pickering |  |
Za wkład w telekomunikację, kierowanie rakietami, sterowanie statkami kosmicznymi oraz inspirujące przewodzenie w zagadnieniach bezzałogowej eksploracji systemu słonecznego[16]. |
| 1973 | Bernard D. H. Tellegen | ||
| 1974 | Jan A. Rajchman | ||
| 1975 | Sidney Darlington | Za wkład w podstawy teorii obwodów i za ważne wynalazki w systemach radarowych i obwodach elektronicznych[17] | |
| 1976 | Murray Joslin | ||
| 1977 | Henri G. Busignies | ||
| 1978 | Daniel E. Noble | ||
| 1979 | Albert Rose | ||
| 1980 | Robert Adler | ||
| 1981 | C. Chapin Cutler | ||
| 1982 | Nathan Cohn | ||
| 1983 | Herman P. Schwan | ||
| 1984 | Eugene I. Gordon | ||
| 1985 | John D. Kraus | ||
| 1986 | James L. Flanagan | ||
| 1987 | Robert A. Henle | ||
| 1988 | James Ross MacDonald | ||
| 1989 | Nick Holonyak, Jr. |  |
Za wybitną karierę w naukach elektrycznych z wkładem w główne zagadnienia materiałów i elementów półprzewodnikowych[18]. |
| 1990 | Archie W. Straiton | ||
| 1991 | John L. Moll | ||
| 1992 | George D. Forney | ||
| 1993 | James H. Pomerene | ||
| 1994 | Leslie A. Geddes | ||
| 1995 | Robert W. Lucky | ||
| 1996 | Floyd Dunn | ||
| 1997 | Esther M. Conwell | ||
| 1998 | Rolf Landauer | Za pionierski wkład do fizyki obliczeń i przewodnictwa[19]. | |
| 1999 | Kees Schouhamer Immink |  |
Za twórczy wkład w technologie cyfrowego wideo, audio i zapisu danych[20]. |
| 2000 | Jun-ichi Nishizawa | ||
| 2001 | Robert H. Dennard | ||
| 2002 | Edward E. Hammer | ||
| 2003 | nie przyznano | ||
| 2004 | Federico Capasso | ||
| 2005 | Peter Lawrenson | ||
| 2006 | Fawwaz T. Ulaby | ||
| 2007 | Russel D. Dupuis | ||
| 2008 | Dov Frohman-Bentchkowsky | ||
| 2009 | Tingye Li | ||
| 2010 | Ray Dolby | ||
| 2011 | Isamu Akasaki | ||
| 2012 | Michael Francis Tompsett | ||
| 2013 | Ivan Paul Kaminow |
Przypisy
- ↑ El-Sharkawi, Mohamed A, "Electric Energy- An Introduction." CRC Press, 2005. ISBN 0849330785. Page 8.
- ↑ IEEE Edison Medal.
- ↑ 3,0 3,1 List of recipients of the IEEE Edison Medal
- ↑ Elihu Thomson - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Frank J. Sprague - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-21].
- ↑ George Westinghouse - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ William Stanley - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-19].
- ↑ Alexander Graham Bell - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Nikola Tesla - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Robert A. Millikan - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Frank Conrad - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Ernst F. W. Alexanderson - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Lee De Forest - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ John Pierce - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Hendrik W. Bode - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ William Pickering - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Sidney Darlington - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Nicholas Holonyak, Jr. - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Rolf Landauer - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
- ↑ Kees A. S. Immink - GHN: IEEE Global History Network. [dostęp 2012-01-20].
