Medal jubileuszowy XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Medal jubileuszowy XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej
Юбилейная медаль "ХХ лет Рабоче-Крестьянской Красной Армии"
Awers
Awers
Rewers
Rewers
Baretka
Baretka
Ustanowiono 24 stycznia 1938
Wielkość 32 mm
Kruszec srebro
Wydano 37 504

Medal jubileuszowy XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej (ros. Юбилейная медаль "ХХ лет Рабоче-Крестьянской Красной Армии" ) – radziecki jubileuszowy medal wojskowy.

Medal został ustanowiony dekretem Rady Najwyższej ZSRR z 24 stycznia 1938 roku, dekretem z 19 czerwca 1943 roku zmieniono opis odznaki oraz jego statut.

Zasady nadawania[edytuj | edytuj kod]

Medal został ustanowiony dla nagrodzenia żołnierzy Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej i Wojenno-Morskiej Floty ZSRR, którzy:

  • do dnia 23 lutego (święto Armii Czerwonej) 1938 roku przesłużyli 20 lat i zasłużyli się w czasie wojny domowej i walkach o ustalenie granic, do lat służby zaliczono także udział w oddziałach Czerwonej Gwardii, oddziałach czerwonej partyzantki i innych walczących z obcą interwencją w latach 1917 – 1921
  • odznaczonych Orderem Czerwonego Sztandaru bez względu na lata służby.

Łącznie nadano 37 504 medali, przy czym 27 575 tylko w 1938 roku.

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznakę stanowi okrągły krążek wykonany ze srebra o średnicy 32 mm. Na awersie znajduje się pięcioramienna gwiazda pokryta czerwoną emalią. W dolnej części częściowo nałożone na gwiazdę litery XX w kolorze medalu. Na rewersie postać strzelającego z karabinu żołnierza Armii Czerwonej i obok napis 1918-1938.

Medal w wersji z 1938 roku był zawieszony na prostokątnej blaszce pokrytej wstążką koloru czerwonego. W wersji z 1943 roku po zmianie opisu medalu zawieszony był na pięciokątnej blaszce obciągniętej wstążką szarą wstążką z czerwonymi paskami po bokach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (ros. • ang.) Михаил Музалевский, Сергей Шишков: Ордена и медали СССР 1918 - 1991. T. 2. Ворон, 1996, s. 230-238.