Medal za Odwagę w walce z pożarem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Medal za Odwagę w walce z pożarem
Медаль «За отвагу на пожаре»
Awers
Awers
Rewers
Rewers
Baretka
Baretka
Ustanowiono 31 października 1957
Wielkość średnica 32 mm
Kruszec srebro (do 1960 roku)
nowe srebro (po 1960 roku)
Wydano ok. 32,5 tys.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Medal za Odwagę w walce z pożarem (ros. Медаль «За отвагу на пожаре») – radzieckie odznaczenie cywilne i wojskowym.

Medal został ustanowiony dekretem Rady Najwyższej ZSRR z 31 grudnia 1957 roku dla nagrodzenie osób za odwagę w czasie prowadzenia akcji gaśniczych. Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 5 września 1960 roku zmieniono opis medalu, a dekretem z dnia 18 lipca 1980 roku zmieniono jego statut.

Zasady nadawania[edytuj | edytuj kod]

Medal został ustanowiony dla nagrodzenia funkcjonariuszy ochrony przeciwpożarowej, członkom ochotniczych straży pożarnych, żołnierzom i innym obywatelom za:

  • za odwagę, męstwo i poświęcenie w czasie ratowania ludzi, własność socjalistyczną i mienia od ognia
  • za umiejętne dowodzenie akcjami gaszenia pożarów i ratowania ludzi
  • za męstwo, odwagę i wytrwałość w działaniach mających na celu uniknięcia wybuchu lub pożaru

Medal mógł być nadawany wielokrotnie. Zgodnie z dekretem medal był nadawany w imieniu Prezydium Rady Najwyższej ZSRR przez Rady Najwyższe poszczególnych republik związkowych, autonomicznych, władze poszczególnych komitetów rejonowych, a w stosunku do żołnierzy także dowództwa jednostek w których służyli.

Łącznie nadano ponad 32 500 medali.

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznakę stanowi okrągły krążek wykonany z nowego srebra (w latach 1957–1960 ze srebra) o średnicy 32 mm. Na awersie u góry znajduje się napis ЗА ОТВАГУ НА ПОЖАРЕ (pol. Za odwagę w walce z pożarem), pod nim pięcioramienna gwiazda. W środku skrzyżowane topór strażacki i klucz francuski. Na dole dwie gałązki jedna z liści laurowych a druga dębowych, na ich złączeniu umieszczony jest sierp i młot. Na rewersie jest przedstawiona postać strażaka z dzieckiem na ręku na tle płonącego budynku. Z prawej strony gałązka wawrzynu.

Medal zawieszony był na pięciokątnej blaszce obciągniętej wstążką koloru czerwonego o szerokości 2 mm, po bokach znajdują się paski koloru chabrowego o szerokości 3 mm, pomiędzy paskami koloru białego o szerokości 1 mm.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Михаил Музалевский, Сергей Шишков: Ордена и медали СССР 1918–1991. T. 2. Ворон, 1996, s. 109-111. (ros. • ang.)