Medaliści mistrzostw świata w kolarstwie torowym - Keirin mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pełna lista medalistów mistrzostw świata w kolarstwie torowym w keirinie mężczyzn.

Medaliści[edytuj | edytuj kod]

Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz
1980 Francja Besançon Australia Danny Clark Francja Daniel Morelon Dania Niels Fredborg
1981 Czechosłowacja Brno Australia Danny Clark Włochy Guido Bontempi Japonia Chiyoshi Kubo
1982 Wielka Brytania Leicester Kanada Gordon Singleton Australia Danny Clark Japonia Tōru Kitamura
1983 Szwajcaria Zurych Szwajcaria Urs Freuler Australia Danny Clark Stany Zjednoczone Gilbert Hatton
1984 Hiszpania Barcelona Szwajcaria Robert Dill-Bundi Włochy Ottavio Dazzan Szwajcaria Urs Freuler
1985 Włochy Bassano Szwajcaria Urs Freuler Włochy Ottavio Dazzan Japonia Masamitsu Takizawa
Niemcy Zachodnie Dieter Giebken
1986 Stany Zjednoczone Colorado Springs Belgia Michel Vaarten Niemcy Zachodnie Dieter Giebken Szwajcaria Urs Freuler
1987 Austria Wiedeń Japonia Harumi Honda Włochy Claudio Golinelli Japonia Shigenori Inoue
1988 Belgia Gandawa Włochy Claudio Golinelli Włochy Ottavio Dazzan Belgia Michel Vaarten
1989 Francja Lyon Włochy Claudio Golinelli Francja Patrick Da Rocha Japonia Masatoshi Sako
1990 Japonia Maebashi Niemiecka Republika Demokratyczna Michael Hübner Belgia Michel Vaarten Włochy Claudio Golinelli
1991 Niemcy Stuttgart Niemcy Michael Hübner Włochy Claudio Golinelli Francja Fabrice Colas
1992 Hiszpania Walencja Niemcy Michael Hübner Australia Stephen Pate Francja Frédéric Magné
1993 Norwegia Hamar Australia Gary Neiwand Stany Zjednoczone Marty Nothstein Japonia Toshimasa Yoshioka
1994 Włochy Palermo Stany Zjednoczone Marty Nothstein Niemcy Michael Hübner Włochy Federico Paris
1995 Kolumbia Bogota Francja Frédéric Magné Niemcy Michael Hübner Włochy Federico Paris
1996 Wielka Brytania Manchester Stany Zjednoczone Marty Nothstein Australia Gary Neiwand Francja Frédéric Magné
1997 Australia Perth Francja Frédéric Magné Republika Południowej Afryki Jean Pierre van Zyl Stany Zjednoczone Marty Nothstein
1998 Francja Bordeaux Niemcy Jens Fiedler Łotwa Ainārs Ķiksis Francja Laurent Gané
1999 Niemcy Berlin Niemcy Jens Fiedler Australia Anthony Peden Francja Frédéric Magné
2000 Wielka Brytania Manchester Francja Frédéric Magné Niemcy Jens Fiedler Czechy Pavel Buráň
2001 Belgia Antwerpia Australia Ryan Bayley Francja Laurent Gané Niemcy Jens Fiedler
2002 Dania Kopenhaga Australia Jobie Dajka Hiszpania José Antonio Villanueva Niemcy René Wolff
2003 Niemcy Stuttgart Francja Laurent Gané Australia Jobie Dajka Barbados Barry Forde[1]
2004 Australia Melbourne Wielka Brytania Jamie Staff Hiszpania José Antonio Escuredo Niemcy René Wolff
2005 Stany Zjednoczone Los Angeles Holandia Teun Mulder Barbados Barry Forde Australia Shane Kelly
2006 Francja Bordeaux Holandia Theo Bos Hiszpania José Antonio Escuredo Francja Arnaud Tournant
2007 Hiszpania Palma de Mallorca Wielka Brytania Chris Hoy Holandia Theo Bos Wielka Brytania Ross Edgar
2008 Wielka Brytania Manchester Wielka Brytania Chris Hoy Holandia Teun Mulder Grecja Christos Volikakis
2009 Polska Pruszków Niemcy Maximilian Levy Francja François Pervis Holandia Teun Mulder
2010 Dania Kopenhaga Wielka Brytania Chris Hoy Malezja Azizul Hasni Awang Niemcy Maximilian Levy
2011 Holandia Apeldoorn Australia Shane Perkins Wielka Brytania Chris Hoy Holandia Teun Mulder
2012 Australia Melbourne Wielka Brytania Chris Hoy Niemcy Maximilian Levy Wielka Brytania Jason Kenny
2013 Białoruś Mińsk Wielka Brytania Jason Kenny Niemcy Maximilian Levy Holandia Matthijs Büchli
2014 Kolumbia Cali Francja François Pervis Kolumbia Fabián Puerta Holandia Matthijs Büchli

Tabela medalowa[edytuj | edytuj kod]

Stan po MŚ 2014

Miejsce Państwo Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg Razem
1.  Australia 6 6 1 13
2.  Niemcy 6 5 4 15
3.  Wielka Brytania 6 1 2 9
4.  Francja 5 4 6 15
5.  Szwajcaria 3 0 2 5
6.  Włochy 2 6 3 11
7.  Holandia 2 2 4 8
8.  Stany Zjednoczone 2 1 2 5
9.  Belgia 1 1 1 3
10.  Japonia 1 0 6 7
11.  Kanada 1 0 0 1
12.  Hiszpania 0 3 0 3
13.  NRD 0 1 1 2
14.  Barbados 0 1 0 1
 Łotwa 0 1 0 1
 Kolumbia 0 1 0 1
 Malezja 0 1 0 1
 Republika Południowej Afryki 0 1 0 1
19.  Czechy 0 0 1 1
 Dania 0 0 1 1
 Grecja 0 0 1 1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Zawodnik został zdyskwalifikowany za doping i pozbawiony medalu.