Meddle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Meddle
Album studyjny grupy Pink Floyd
Wydany 30 października 1971
Nagrywany styczeń 1971 - sierpień 1971
Gatunek rock progresywny
Długość 46:51
Wytwórnia Harvest Records, Capitol Records
Producent Pink Floyd
Oceny
Album po albumie

Meddle – szósty album progresywnej grupy rockowej Pink Floyd z 1971 roku (zob. 1971 w muzyce). Dzieło to uważane jest przez fanów i muzyków zespołu za początek klasycznego okresu w jego historii.

Charakterystyka albumu[edytuj | edytuj kod]

Sukces Atom Heart Mother był połowiczny. Utwór znalazł uznanie słuchaczy i krytyków, lecz wymagał zatrudnienia orkiestry oraz chóru. Grupa postanowiła więc skomponować inne progresywne dzieło, tym razem zakrojone na mniejszą skalę. W ten sposób powstała suita "Echoes", która znalazła się na stronie B albumu Meddle.

Suita Echoes[edytuj | edytuj kod]

Utwór rozpoczyna się od powolnego unisono granego na fortepianie przepuszczonego przez odpowiednie efekty i powtarzającego się przez półtorej minuty utworu. Z czasem do gry włączają się kolejne instrumenty (gitara, gitara basowa, organy, perkusja) w długim i delikatnym crescendo, przechodząc w duet łagodnie grającej gitary i organów. Kulminacją pierwszej części utworu jest krótki, poetycki tekst śpiewany przez Davida Gilmoura i Richarda Wrighta oraz kończący ją duet gitary i gitary basowej podkreślany wysuniętą na przód ścieżką perkusji. W drugiej części słyszymy wiatr, krakanie wron i dźwięki podobne ludzkiemu zawodzeniu w oddali. Raz po raz pojawia się też głośno wyjąca gitara. W pewnym momencie powraca otwierające utwór unisono na pianinie, prowadzące do trzeciej części, będącej bliskim powtórzeniem pierwszej. "Echoes" idealnie zgrywa się z ostatnią 24-minutową sekwencją filmu Stanleya Kubricka 2001: Odyseja kosmiczna, czego dowodem jest zmontowana przez fanów zespołu, wersja 2001: Odysei kosmicznej z utworem "Echoes" zamiast oryginalnej ścieżki.

Strona A[edytuj | edytuj kod]

Strona A albumu zawiera pięć krótszych utworów, z których na najbardziej znanym jest "One of These Days", blisko sześciominutowa kompozycja instrumentalna. Otwiera ją dźwięk wiejącego wiatru, z którego wyłania się gitara basowa grająca unisono, przepuszczona przez delay, dołącza do niej perkusja i organy grające powtarzające się pasaże i w końcu agresywne solo gitary stalowej. W połowie czwartej minuty perkusista Nick Mason wypowiada, głosem zniekształconym przez elektroniczny przetwornik, zdanie: "One of these days, I'm going to cut you into little pieces" ("Któregoś dnia potnę cię na małe kawałeczki"). W codzie utworu muzyka zwija się znów do dźwięku wiejącego wiatru. Jak głosi legenda, utwór był dedykowany znanemu londyńskiemu prezenterowi radiowemu, który zalazł muzykom za skórę, często i niewybrednie krytykując ich piosenki. Pozostałe utwory to głównie akustyczne kawałki. "A Pillow of Winds" to spokojna ballada z delikatnym wokalem Gilmoura. Utrzymane w podobnym klimacie "Fearless", kończy się śpiewanym przez kibiców Liverpool FC "You'll Never Walk Alone". "San Tropez" Watersa, jest w porównaniu z resztą płyty dość wesołym i szybkim utworem. Natomiast "Seamus" to krótki blues, w którym gitarzysta zespołu dzieli obowiązki wokalisty z psem. Piosenka ta często wskazywana jest przez fanów jako najsłabsza na tym krążku, a nawet w całym dorobku grupy[potrzebne źródło].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Nr Tytuł Długość
1. "One of These Days" (Mason, Gilmour, Waters, Wright) 5:58
2. "A Pillow of Winds" (Gilmour, Waters) 5:11
3. "Fearless" (Gilmour, Waters) 6:09
4. "San Tropez" (Waters) 3:44
5. "Seamus" (Mason, Gilmour, Waters, Wright) 2:16
6. "Echoes" (Mason, Gilmour, Waters, Wright) 23:31

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy