Medyczne Studium Zawodowe w Chełmie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Medyczne Studium Zawodowe im. Władysławy Szoc w Chełmie
POL chelm liceum medyczne 001.jpg
Patron szkoły Władysława Szoc
Państwo  Polska
Miejscowość Chełm
Data założenia 1947
Dyrektor Krystyna Szpak-Lipińska
Wicedyrektorzy Małgorzata Szyszkowska
Adres ul. Szpitalna 50,
22-100 Chełm
Położenie na mapie Chełma
Mapa lokalizacyjna Chełma
Medyczne Studium Zawodowe im. Władysławy Szoc w Chełmie
Medyczne Studium Zawodowe im. Władysławy Szoc w Chełmie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Medyczne Studium Zawodowe im. Władysławy Szoc w Chełmie
Medyczne Studium Zawodowe im. Władysławy Szoc w Chełmie
Ziemia 51°09′04,788″N 23°27′27,000″E/51,151330 23,457500Na mapach: 51°09′04,788″N 23°27′27,000″E/51,151330 23,457500
Strona internetowa szkoły
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Medyczne Studium Zawodowe im. Władysławy Szoc w Chełmiechełmska (woj. lubelskie) publiczna szkoła wyższa utworzona w 1947 r. Organem sprawującym nadzór pedagogiczny nad szkołą jest Lubelski Kurator Oświaty. Jest ona budżetową jednostką organizacyjną Samorządu Województwa Lubelskiego.

Szkoła prowadzi zajęcia dydaktyczno-wychowawcze w systemie klasowo-lekcyjnym oraz w formie praktycznej nauki zawodu (praktyki w placówkach: ochrony zdrowia, oświatowo-wychowawczych, pomocy społecznej oraz dotyczących opieki nad rodziną i osobami niepełnosprawnymi). Kierunki kształcenia oferowane przez szkołę dotyczą specjalności medycznych określonych w klasyfikacji zawodów, a są to: terapeuta zajęciowy, ratownik medyczny, technik usług kosmetycznych, dietetyk, technik fizjoterapii, technik masażysta i higienistka stomatologiczna.

Szkoła posiada ceremoniał związany z tradycjami zawodów, w których kształci.

Budynek szkolny[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia budynku szkolnego wynosi 19,470 m³, a powierzchnia użytkowa 3,510 m². Pomieszczenia dydaktyczne znajdują się na 312,04 m² – składa się na nie 6 sal lekcyjnych oraz 16 pracowni (anatomiczna, ratownictwa, zabiegów medycznych, kosmetyczna, 2 pracownie fizykoterapii, 2 pracownie masażu, kinezyterapii, hydromasażu, dietetyki, informatyczna, językowa, terapii zajęciowej, ceramiczna i wyrobów w drewnie oraz opiekunek dziecięcych).

Oprócz pomieszczeń, w których odbywają się zajęcia na terenie placówki znajdują się również: biblioteka, izba tradycji, pomieszczenia administracyjno-gospodarcze, zespół urządzeń sportowych i rekreacyjnych, pomieszczenia do działalności organizacji uczniowskich i samorządu uczniowskiego, archiwum, szatnia, internat i stołówka.

Historia powstania budynku szkolnego[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Chełma znajdują się dwa budynki, które otrzymały miano pałacu: pałac Kretzschmarów (ul. Pocztowa 50) oraz obiekt będący siedzibą Medycznego Studium Zawodowego (ul. Szpitalna 50).

Budynek znajdujący się przy ul. Szpitalnej (zlokalizowany w północno-zachodniej części miasta, na terenie tzw. Wygonu) na początku miał być pałacem gubernatora. Miał on wchodzić w skład zespołu budynków publicznych zaprojektowanych na potrzeby powstałej w 1912 r.[1] guberni chełmskiej (utworzonej z części guberni siedleckiej i lubelskiej). Budowę rozpoczęto jesienią 1913 r. Do wiosny 1914 r. trwały prace ziemne. 24 maja 1914 r. wmurowano kamień węgielny. Najszybciej przebiegały prace budowlane w pałacu[2]. Zaplanowano, że będzie on miał dwa pietra i kształt litery U. Otoczony miał być parkiem[3]. Przewidywano również utworzenie w jego okolicy soboru prawosławnego.

Budowę nadzorował Aleksander Nikołajewicz Wołżyn, pierwszy chełmski gubernator (wcześniej zarządca zlikwidowanej guberni siedleckiej), który przybył do miasta 14 września 1913 r. Zamieszkał tymczasowo przy ul. Gogola (obecnie zachodni odcinek ul. Obłońskiej).

Medyczne Studium Zawodowe w Chełmie

Realizacją budowy zajmowali się głównie przedsiębiorcy Łurie i Kapłan. Prace wodociągowo-kanalizacyjne prowadziła firma T. Godlewskiego z Warszawy (od połowy 1914 r.). Pod koniec 1914 r. kilka budynków było już w stanie surowym. W 1915 r. miała miejsce ewakuacja władz rosyjskich i budynki pozostały niewykończone. Następnie zajęła je armia austriacka. W pałacu i budynku urzędu gubernialnego zorganizowano szpital wojskowy.

W 1918 r. budynki znalazły się pod zarządem władz miasta. Część rozebrano, a resztę zasiedlono. W 1927 r. podjęto decyzję o utworzeniu w pałacu Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego. W 1932 r. po wcześniejszej przebudowie i wykończeniu, szpital przyjął pierwszych chorych.

Dokonane wówczas przeróbki budowlane nadały obiektowi kształt architektoniczny, który przetrwał do dziś. Budynek posiada 4 kondygnacje, z których najniższą stanowi piwnica. Główna jego część ma kształt prostokąta. Od strony północnej posiada ryzality czyli fragmenty wysunięte ku przodowi na wysokości wszystkich pięter budynku. Dwa ryzality są również umiejscowione od strony południowej, w narożach oraz w środkowej części głównej elewacji budynku.

W pierwszej połowie XX wieku południowa część budynku była jednopiętrowa, co jest uwidocznione na zdjęciach zamieszczonych w przewodniku Kazimierza Czernickiego "Chełm. Przeszłość i pamiątki" z 1936 r. Jego publikacja była związana z odbywającym się w Chełmie i Lublinie XVI Zjazdem Psychiatrów Polskich, a inicjatorem wydania był dr Ignacy Fuhrman, dyrektor szpitala.

Podczas II wojny światowej w szpitalu utworzono koszary niemieckie, a pacjentów wymordowali członkowie SS.

Historia szkoły[edytuj | edytuj kod]

Uczennice Liceum Medycznego w Chełmie odbywające zajęcia praktyczne w szpitalu (1993 r.)

Po wojnie pałac gubernatora znalazł się pod zarządem szpitala. W 1947 r. ulokowano w nim Wojewódzką Szkołę Pielęgniarsko-Położniczą. Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej na dyrektorkę placówki powołało Władysławę Szoc, która do Chełma przyjechała 1 października 1947 r. W 1948 r. odbył się pierwszy nabór (przyjęto 32 uczennice). Pierwsze zajęcia rozpoczęły się 6 listopada 1948 r. 25 stycznia 1950 r. Władysława Szoc złożyła rezygnację z pełnienia obowiązków dyrektorki szkoły powołując się na problemy zdrowotne. Rezygnację odrzucono. 1 czerwca 1959 r. w związku z decyzją Ministra Zdrowia, Szoc została przeniesiona do Bydgoszczy, gdzie pełniła funkcję wizytatora średnich szkół medycznych.

W kolejnych latach szkoła działała pod nazwą Państwowe 4-letnie Liceum Pielęgniarstwa w Chełmie. Opiekunem Koła PCK w była Anna Ginalska, która 8 grudnia 2007 r. otrzymała najwyższe na świecie pielęgniarskie odznaczenie: Medal Florence Nightingale[4].

Następnie szkoła zmieniła nazwę na Zespół Szkół Medycznych, w ramach którego funkcjonowało m.in. Liceum Medyczne. 18 września 1988 r. placówce nadano imię Władysławy Szoc. Przy głównym wejściu do budynku znajduje się tablica upamiętniająca to wydarzenie.

W 1990 r. przy wejściu wmurowano kolejną pamiątkową tablicę, która poświęcona jest pamięci zamordowanych przez SS pacjentów Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego.

Reorganizacja średniego szkolnictwa medycznego spowodowała likwidację Liceum Medycznego. W związku ze zmianą systemu kształcenia pielęgniarek i dostosowaniem do standardów unijnych zdecydowano, iż będzie się ono odbywało na wyższym poziomie w akademiach medycznych i wyższych szkołach zawodowych[5]. Ostatnie dyplomowane pielęgniarki opuściły placówkę w czerwcu 1995 r. Szkoła zmieniła również nazwę na Medyczne Studium Zawodowe.

Przypisy

  1. Wielka Encyklopedia PWN, Warszawa 2001, t. 5, s. 354, ISBN 8301133570 t. 1-30, ISBN 8301134437 t. 5.
  2. Andrzej Wrzyszcz: Gubernia chełmska. Zarys ustrojowy, Lublin 1997; Plany rozwoju urbanizacyjnego Chełma – jako stolicy guberni – w przededniu I wojny światowej, "Chełmskie Prace Historyczne", tom 1, Chełm 1998; Chełm jako stolica guberni (1913-1915), "Rocznik Chełmski", tom 8, Chełm 2002
  3. Wg planów chełmskiego oddziału Archiwum Państwowego w Lublinie
  4. Medale im. Florence Nightingale dla polskich pielęgniarek, www.pck.org.pl (dostęp: 11 marca 2008)
  5. Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 602)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]